Νέες και Νέοι της ΑΚΟΑ

Κιλελέρ: η εξέγερση της αγροτιάς

2011-03-06T01:01:00.000-08:00

Το αγροτικό ζήτημα στη Θεσσαλία ξεκίνησε με την ένταξή της περιοχής στην ελληνική επικράτεια το 1881. Η ελλειμματική παραγωγή του νεοσύστατου κράτους σε σιτηρά αδυνατούσε να θρέψει τον πληθυσμό και να επιτρέψει την εκβιομηχάνιση της χώρας, επομένως ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με την προσάρτηση της σιτοπαραγωγού Θεσσαλίας.

Επί Τουρκοκρατίας οι κολίγοι της Θεσσαλίας είχαν τη νομή της γης που καλλιεργούσαν, των οικιών και τον βοσκότοπων και δεν επιτρεπόταν να εκδιωχθούν από αυτή, ενώ σε αντάλλαγμα οι τσιφλικάδες είχαν δικαίωμα εισπράξεως των προσόδων επί των μεγάλων εκτάσεων. Εν όψει της προσάρτησης, οι Τούρκοι φεουδάρχες πούλησαν τις εκτάσεις σε Έλληνες εμπόρους της Κωνσταντινούπολης ή των παροικιών, οι οποίοι αποδείχθηκαν χειρότεροι δυνάστες. Σε αντίθεση με το οθωμανικό, το αστικό νομοθετικό πλαίσιο του ελληνικού κράτους στερούσε από τις καλλιεργητικές συμβάσεις τον ισόβιο και κληρονομικό χαρακτήρα τους και επέτρεπε τον εκδίωξή των αγροτών.

Πλέον οι κολίγοι είχαν ιδιαίτερα επαχθείς οικονομικές υποχρεώσεις. Έπρεπε να δίνουν στο τσιφλικά το 1/3 ή το 1/2 της παραγωγής καθώς και άλλα προϊόντα, ενοίκιο για τη βοσκή των ζώων τους και να στέλνουν μια γυναίκα για ζύμωμα. Υφίσταντο ταπεινώσεις όπως το μαστίγωμα ή ο βιασμός των γυναικών τους, ενώ διέμεναν σε τρώγλες.

Οι αγρότες αντέδρασαν έντονα, απαιτώντας είτε την επαναφορά του προηγούμενου καθεστώτος είτε τη δυνατότητα απαλλοτριώσεων. Η αρνητική στάση του Χαρίλαου Τρικούπη, ο οποίος δεν ήθελε να απαλλοτριώσει τη γη χάνοντας τους ξένους επενδυτές, οδήγησε σύντομα σε πιο οργανωμένες δράσεις. Στην αυγή του 20ού αιώνα δημιουργήθηκαν οι πρώτοι αγροτικοί σύλλογοι σε Λάρισα, Καρδίτσα και Τρίκαλα και ξεκίνησαν κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια, ψηφίσματα σε Κυβέρνηση, Βουλή και Βασιλιά κλπ.

Η δύναμη του κινήματος ενισχύθηκε από τη δολοφονία του αγροτιστή Μαρίνου Αντύπα από όργανο των τσιφλικάδων το 1907, τις απεργίες των Βολιωτών καπνεργατών, το κίνημα στο Γουδί και τις παλαιότερες αγροτικές εξεγέρσεις επί σταφιδικής κρίσης. Το 1910 το κίνημα έφτασε στο αποκορύφωμά του, όταν το προγραμματισμένο πανθεσσαλικό συλλαλητήριο της Λάρισας εξελίχθηκε σε αιματηρή εξέγερση.

Όλα ξεκίνησαν από το χωριό Κιλελέρ, όπου 200 χωρικοί θέλησαν να επιβιβασθούν σε τρένο χωρίς να πληρώσουν εισιτήριο για να μεταβούν στη Λάρισα. Μετά την άρνηση του επιβαίνοντος διευθυντή των Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων, οι αγρότες ξεκίνησαν να λιθοβολούν το συρμό καθώς απομακρυνόταν. Ένα χιλιόμετρο πιο πέρα, ομάδα 800 χωρικών σταμάτησε το τρένο. Στις συμπλοκές που ακολούθησαν, στρατιωτικοί που επέβαιναν στο συρμό πυροβόλησαν τον όχλο, σκοτώνοντας 2-4 αγρότες και τραυματίζοντας άλλους. Τα επεισόδια συνεχίστηκαν στο χωριό Τουλάρ με 2 νεκρούς και 15 τραυματίες, ενώ όταν τα νέα έφτασαν στη Λάρισα οι συμπλοκές μεταξύ διαδηλωτών και στρατού επεκτάθηκαν με 2 ακόμα νεκρούς μετά την επέμβαση του ιππικού.

Αργότερα πραγματοποιήθηκε ειρηνικά το συλλαλητήριο και διαβάστηκε το ψήφισμα της συγκέντρωσης, με το οποίο οι αγρότες ζητούσαν άμεση υποβολή και ψήφιση του νομοσχεδίου για την απαλλοτρίωση, την αύξηση των κονδυλίων του Γεωργικού Ταμείου και εξέφρασαν την οδύνη τους «για την άδικον επίθεσιν κατά του φιλήσυχου και νομοταγούς λαού, ής θύματα υπήρξαν άοπλοι και αθώοι λευκοί σκλάβοι της Θεσσαλίας». Πολλοί ήταν οι συλληφθέντες και προφυλακιστέοι διαδηλωτές, όλοι όμως αθωώθηκαν στις 23 Ιουνίου του ίδιου έτους.

Η εξέγερση κέρδισε τη συμπάθεια του ελληνικού λαού, εντείνοντας τις πιέσεις για επίλυση του ζητήματος και φουντώνοντας το αγροτικό κίνημα σε ολόκληρη τη χώρα. Μετά τα πρώτα νομοθετικά μέτρα που έλαβε ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπέρ των κολίγων το 1911 ακολούθησαν και άλλες κινητοποιήσεις, οι οποίες σε συνδυασμό με τις πιέσεις των αστών και τις διεκδικήσεις των μικρασιατών προσφύγων οδήγησαν στην αγροτική μεταρρύθμιση του 1917-1922, με τις πρώτες απαλλοτριώσεις από την κυβέρνηση Πλαστήρα.

300 άνθρωποι κινδυνεύουν – Να δοθεί άμεση λύση

2011-03-06T00:59:00.000-08:00

Μετά από 39 μέρες απεργίας πείνας η ζωή των 300 απεργών μεταναστών βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο.

Η κυβέρνηση πρέπει να δώσει άμεση λύση και να σταματήσει να κάνει επίδειξη πυγμής στις πλάτες των απεργών.
Μια λύση η οποία θα είναι προς την κατεύθυνση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όχι προς την κατεύθυνση της ξενοφοβικής και ρατσιστικής μισαλλοδοξίας. Ωστόσο αντί γι’ αυτό η κυβέρνηση επιδίδεται σε όργιο λασπολογίας βομβαρδίζοντας την κοινή γνώμη με ψευδείς πληροφορίες περί δήθεν παρεμπόδισης των απεργών πείνας να τύχουν ιατρικής και νοσοκομειακής περίθαλψης από τους αλληλέγγυους!

Η ΑΚΟΑ απευθύνει ύστατη έκκληση προς την κυβέρνηση για ικανοποίηση του δίκαιου αιτήματος των 300, έστω αξιοποιώντας την ύστατη ώρα τους ανθρωπιστικούς λόγους που αναγνωρίζει ο Νόμος.
Σε διαφορετική περίπτωση η κυβέρνηση φέροντας ακέραια την ευθύνη για την όπια έκβαση θα έχει πάρει ένα δρόμο χωρίς γυρισμό όχι μόνο για τους απεργούς μετανάστες αλλά και για το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας.

Αθήνα 4 Μαρτίου 2011

Εκμετάλλευση δίχως όρια αλληλεγγύη χωρίς σύνορα

2011-03-06T00:53:00.000-08:00

Εκμετάλλευση δίχως όρια αλληλεγγύη χωρίς σύνορα.

Δεν φταίνε οι μετανάστες για τα προβλήματά μας.
Η λύση των προβλημάτων τους είναι
μέρος της λύσης και των δικών μας προβλημάτων

Το ζήτημα της μετανάστευσης είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο με μεγάλη ιστορία.
Αυτή η ιδέα αποτελεί τη βάση οργάνωσης του λόγου και των δράσεων του αντιρατσιστικού κινήματος. Αυτή η ιδέα είναι σε αντίθεση με την αφετηρία ξενοφοβικών και ρατσιστικών προσεγγίσεων ότι οι μετανάστες συνιστούν ένα πρόβλημα.
Οι αιτίες που κάποιος παίρνει την απόφαση να αφήσει τον τόπο του είναι δύο ειδών. Αυτές που ωθούν να φύγει και αυτές που τον έλκουν σε ένα άλλο τόπο.
Στις αιτίες που ωθούν στη μετανάστευση συμπεριλαμβάνονται οι πόλεμοι και οι ανθρωπιστικές καταστροφές, οι επεμβάσεις ανεπτυγμένων χωρών σε άλλες χώρες (οι Αφγανοί πρόσφυγες που έκαναν απεργία πείνας επειδή η Ελλάδα – αν και έχει καταδικαστεί από την Ε.Ε και τους διεθνείς οργανισμούς – επειδή δεν χορηγεί πολιτικό άσυλο έρχονται στη χώρα μας λόγω της εκστρατείας στο Αφγανιστάν όπου συμμετέχει και η χώρα μας) αλλά ο κυριότερος λόγος είναι ό,τι ονομάζεται παγκοσμιοποίηση. Στις αναπτυσσόμενες χώρες ιδιωτικοποιούνται τομείς που εξασφάλιζαν χαμηλές τιμές για τους πληθυσμούς, περικόπτονται επιδόματα αναγκαία για τη καθημερινή διαβίωση (π.χ. για τρόφιμα), αυξάνεται το κόστος ζωής καθώς οι τιμές των βασικών τροφίμων καθορίζονται στα διεθνή χρηματιστήρια από τις τράπεζες που κερδοσκοπούν και αλλάζει ο παραγωγικός προσανατολισμός αυτών των χωρών με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να μη μπορούν να συνεχίσουν να ζουν όπως ζούσαν αφού αναπτύσσεται η χρηματική οικονομία – δηλαδή η ανάγκη πληρωμών για πράγματα που προηγουμένως ανταλλάσσονταν χωρίς χρήμα ή ήταν δωρεάν. Οι πολιτικές αυτές σταθερά αυξάνουν τη φτώχεια (1,5 δις άνθρωποι ζουν με κάτω από ένα δολάριο τη μέρα) με αποτέλεσμα μεγάλα τμήματα πληθυσμού να οδηγούνται στα αστικά κέντρα και συγχρόνως στη ξενιτιά για να τα βγάλουν πέρα οι ίδιοι ή για να στέλνουν ένα εισόδημα στις οικογένειες τους (Ας θυμηθούμε ότι η φτώχεια των πολλών και ο πλούτος των λίγων ώθησε στην αραβική εξέγερση που εκτυλίσσεται ακόμη). Οι αιτίες αυτές δείχνουν ότι η μετανάστευση είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο, ιστορικής κλίμακας, ανάλογο με την αστικοποίηση και τη μετανάστευση που έλαβε χώρα στην Ευρώπη σε προηγούμενους αιώνες. Επομένως, κάθε σκέψη για «λύση» με αστυνομικές μεθόδους, φράχτες, απελάσεις είναι καταδικασμένη να αποτύχει πρώτον, οι μετανάστες θα συνεχίσουν να έρχονται αλλά αντί νόμιμα, παράνομα όπως συμβαίνει τώρα – με την ίδια σταθερή ροή που επιτάσσουν οι συνθήκες που τους οδηγούν να αφήσουν τον τόπο τους – και δεύτερο, ισοδυναμεί με την επιλογή να επιτρέψεις να αναπτυχτούν κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων και να δώσεις κίνητρα στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους να συναλλάσσονται με αυτά (γεγονός το οποίο παρατηρούμε σταθερά όλα τα προηγούμενα χρόνια στην αστυνομία, στο λιμενικό και αλλού). Αν στο νερό φράξεις τη ροή του δεν σταματά, βρίσκει ένα άλλο δρόμο να συνεχίσει να κυλά.
Στις αιτίες που έλκουν τους μετανάστες σε ένα τόπο φαίνεται και ο λόγος για τον οποίο η λύση των προβλημάτων των μεταναστών είναι μέρος της λύσης και των δικών μας προβλημάτων. Οι μετανάστες διάλεξαν τη χώρα μας, όπως και άλλες χώρες του Νότου της Ευρώπης επειδή το μοντέλο ανάπτυξης από τη δεκαετία του 90 στηρίχτηκε στην ανασφάλιστη και μαύρη εργασία. Η ανοχή στο βαθύτατα αντιδημοκρατικό φαινόμενο, να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι εργάζονται και μένουν στη χώρα μας χωρίς κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά δικαιώματα, η απουσία ουσιαστικών κρατικών πολιτικών νομιμοποίησης και η παράνομη ζωή που τους επιφύλασσε, συμβάδιζε με τις κρατικές πολιτικές να ελαστικοποιηθεί η αγορά εργασίας, να υπονομευθούν τα ασφαλιστικά ταμεία μέσω της εισφοροδιαφυγής και της καθίζησης των εσόδων τους ώστε να προβάλλει ως λύση η ιδιωτικοποίηση που επιθυμούσαν οι τραπεζικοί όμιλοι. Η ανάπτυξη της δεύτερης αγοράς εργασίας των ελαττωμένων ή ανύπαρκτων εργασιακών δικαιωμάτων, με πρώτη ύλη τους μετανάστες λόγω της μη-ύπαρξης πολιτικών νομιμοποίησής τους, διευκόλυνε την επέκτασή της και σε άλλους τομείς που αφορούσαν τους ντόπιους εργαζόμενους. Αυτό το μοντέλο ανάπτυξης είναι που οδήγησε στην κρίση που ζούμε σήμερα, αυτό το μοντέλο είναι που πρέπει να πετάξουμε πίσω μας, αντί να κυνηγάμε, όπως η κυβέρνηση, να το επεκτείνουμε και να το εφαρμόσουμε ακόμη και εκεί που δεν είχε εφαρμοστεί σε όλους τους μισθωτούς. Το αίτημα της νομιμοποίησης των μεταναστών είναι το αίτημα μίας πραγματικής μεταρρύθμισης που θα αφήσει πίσω ότι οδήγησε στην Ελλάδα της κρίσης, της μίζας της φτώχειας των πολλών και τον πλουτισμό των λίγων και εκλεκτών. Η νόμιμη εργασία των μεταναστών θα συμβάλλει στα ασφαλιστικά ταμεία, στις συντάξεις, στην κοινωνική πρόνοια, παρέχοντας λύση σε μια χώρα που αντιμετωπίζει τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα, όπως και όλη η Ευρώπη.

Τα ζητήματα που αναδεικνύονται από την αναπότρεπτη πραγματικότητα των μαζικών μεταναστευτικών ροών δεν λύνονται ούτε με συναισθήματα και φοβικά σύνδρομα ούτε με τον αυταρχισμό.
Οι μετανάστες δεν έχουν τη δική τους φωνή στη κοινωνία μας. Τα δελτία των 8 κυριαρχούνται από μισαλλόδοξες φωνές που μόνο σκοπό έχουν να αφήσουν τα πράγματα όπως ήταν και γι’ αυτό στοχοποιούν τους μετανάστες. Αν οι μετανάστες είχαν φωνή ο δημόσιος διάλογος στην Ελλάδα θα μπορούσε να ευθυγραμμιστεί με ότι αποτελεί βάση διαλόγου για τους επιστήμονες που ασχολούνται με το φαινόμενο της μετανάστευσης
Κατ’ αρχή, οι μετανάστες δεν ευθύνονται για τα εργοστάσια που κλείνουν, ούτε είναι αυτοί που έκλεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία, δεν είναι αυτοί που πήραν τις μίζες από τους εξοπλισμούς και την Siemens, ούτε δημιουργούν off shore εταιρίες για να μην πληρώνουν φόρους, ούτε εξαθλιώνουν τον πληθυσμό για να τα πάρουν οι τραπεζίτες.
Ευθύνονται οι μετανάστες για την ανεργία; Όλα αυτά τα χρόνια, μετά το 90, η εκμετάλλευση της εργασίας των μεταναστών (με τα στραβά μάτια του κρατικού μηχανισμού) έφερε πολλαπλά οικονομικά οφέλη που πολλοί Έλληνες δεν μπορούσαν να ονειρευτούν πριν από αυτή. Όμως και οι ίδιοι δημιουργούν αύξηση της ζήτησης άρα και μια πολλαπλασιαστική αύξηση στην αλυσίδα παραγωγής. Έτσι η εργασία των μεταναστών δημιούργησε θέσεις εργασίας στις πιο πολλές περιπτώσεις αυξάνοντας την απασχόληση και επιπλέον κάνουν δουλειές που δεν προτιμούσαν να κάνουν οι ντόπιοι.
Η ανεπάρκεια της πολιτείας στην μεταναστευτική πολιτική είναι κοινά αποδεκτή. Η καταδίκη της Ελλάδας από τα δικαστήρια ανθρώπινων δικαιωμάτων για την μεταχείριση των μεταναστών όπως η μη απόδοση ουσιαστικά πολιτικού ασύλου και τα “κέντρα φιλοξενίας” φυλακές αλλά και ο φράκτης , οι χιλιάδες θάνατοι στον Έβρο και Αιγαίο, η απαράδεκτη συνθήκη του Δουβλίνου ΙΙ δεν είναι πάρα θέμα ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Οι φράκτες, τα ναρκοπέδια, οι ατέλειωτες περιπολίες της FRONTEX και της ελληνικής συνοριοφυλακής δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα. Αντίθετα, όχι μόνο το επιδεινώνουν, αλλά δημιουργούν καταστάσεις ανθρωπιστικής κρίσης με εγκλήματα κατά ζωής που συστηματικά διαπράττουν. Αλλά ας το δούμε σκληρά από ωφελιμιστική σκοπιά και μόνο. Δεν έχει απαντήσει κανείς στο ερώτημα πόσο κοστίζουν τελικά όλα αυτά. Μήπως αντίθετα χώροι υποδοχής και υποδομές στήριξης και ένταξης κόστιζαν λιγότερο και έχουν μεγαλύτερα οφέλη;
Ο προβληματισμός ότι «δε χωράει άλλο η Ελλάδα» είναι ένα συχνό επιχείρημα, στη βάση ότι υπάρχει ήδη πολύ μεγάλη ανεργία και άρα τι κάνουν αυτοί οι άνθρωποι εδώ; Η μεγάλη πλειοψηφία των μεταναστών θέλει να φύγει σε άλλη χώρα, ενώ με το καθεστώς της παρανομίας στην πραγματικότητα εγκλωβίζονται εδώ. Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζει και ο κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙ» που μετατρέπει τον Ευρωπαϊκό Νότο σε μια τεράστια φυλακή. Επίσης, η έκδοση άδειας παραμονής δίνει τη δυνατότητα να επισκεφτούν τη χώρα καταγωγής τους και τις οικογένειές τους άνθρωποι που είναι εγκλωβισμένοι εδώ για πολλά χρόνια και εν τέλει να αποφασίσουν τι είναι καλύτερο για αυτούς, να μείνουν εκεί και να χτίσουν το μέλλον τους ή να είναι χωρίς δουλειά στους δρόμους της Ελλάδας και της Ευρώπης; Αν στην Ελλάδα αυξανόταν η γεννητικότητα και γεννιόνταν 3 παιδιά ανα οικογένεια θα λέγαμε ότι δε χωράνε;
Λένε ότι οι μετανάστες φταίνε για την αύξηση της εγκληματικότητας. Αλλά αυτό που ευνοεί την εγκληματικότητα είναι ότι άνθρωποι είναι χωρίς χαρτιά. Η τεχνητή παρανομία που δημιουργεί η απουσία νομιμοποιητικών διαδικασιών αποτελεί πρώτη ύλη για κυκλώματα.

Η απεργία πείνας προσφύγων για άσυλο και μεταναστών για άδεια παραμονής φέρνουν με δραματικό τρόπο τα προβλήματα της μεταναστευτικής πολιτικής της τελευταίας εικοσαετίας.
Αντί η κυβέρνηση να ασχοληθεί με μια σοβαρή μεταναστευτική πολιτική, ακόμα και τώρα διατηρεί αδιάλλακτη στάση, παρόλο που η ζωή των απεργών διατρέχει μεγάλο κίνδυνο – αν όχι άμεσα, σίγουρα μακροπρόθεσμα, λόγω μόνιμων βλαβών σε ζωτικά όργανα.
Απόψεις ότι οι απεργίες πείνας είναι υποκινούμενες είναι βαθιά αντιδημοκρατικές και ανιστόρητες. Είναι αντίστοιχες των απόψεων του Καντάφι να θεωρεί ότι η εξέγερση έγινε επειδή η Αλ-Κάιντα έδινε ναρκωτικά στους νέους. Έτσι και διάφοροι εκπρόσωποι της εξουσίας μπροστά στον πανικό τους ότι δεν έχουν να δώσουν λύσεις και να προτείνουν τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται ο τόπος κόντρα στα συμφέροντα που τόσα χρόνια υπηρετούνταν προσφεύγουν σε αντιδραστικά ιδεολογήματα. Ο,τι υποκινεί τους ανθρώπους να χάνουν τη βολή τους, να διακινδυνεύουν τη ζωή τους είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Κάθε διαστρέβλωση αυτής της ιστορικής αλήθειας δεν είναι τίποτα άλλο παρά λόγια ανθρώπων που είναι γαντζωμένοι στις καρέκλες τους και παίζουν παιχνίδια για να χτίσουν την επικοινωνιακή εικόνα (ala Sarkozy ή ala Θάτσερ) που εκτιμούν ότι θα τους δώσει ψήφους στις επόμενες εκλογές ακόμη και με τίμημα ανθρώπινες ζωές. Με φαιδρά επιχειρήματα περί υποκίνησης δείχνουν το πραγματικό τους στόχο: να διατάξουν να μη διαμαρτύρονται οι άνθρωποι για τις συνθήκες ζωής τους, ακόμη και για τα στοιχειώδη, ακόμη και αν αυτά τα στοιχειώδη τα διεκδικούν με τον πιο απόλυτο τρόπο –θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους. Εκεί αρχίζει το τέλος της λογικής και εμφανίζεται το οργουελιανό πρόσωπο μίας αστυνομικής κοινωνίας. Το φαιδρό το καταδεικνύουν μεταξύ άλλων κορυφαίοι νομικοί της χώρας μας (Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου) που δείχνουν το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δωθεί λύση, από χθές, στα αιτήματα των απεργών πείνας

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ

Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών Χανίων

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ

2011-02-11T03:38:00.000-08:00

Από τις 25 Γενάρη έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας 300 μετανάστες ζητώντας να νομιμοποιηθούν οι ίδιοι και όλοι οι μετανάστες που δουλεύουν στη χώρα χωρίς χαρτιά και χωρίς δικαιώματα.
Αυτούς του ανθρώπους τους ξέρουμε. Είναι οι εργαζόμενοι που κάνουν τις χειρότερες δουλειές και με τους χειρότερους όρους υπερεκμετάλλευσης εξευτελισμών και απελάσεων. Είναι εργαζόμενοι με πολλά χρόνια παραμονής, που δεν συμπληρώνουν ένσημα για να μπορούν να ανανεώσουν τις άδειες παραμονής.
Οι μετανάστες δεν έρχονται εδώ για τουρισμό. Είναι τα θύματα των πολέμων που κάνουν Αμερικάνοι ΝΑΤΟ και ΕΕ, των ληστρικών επιδρομών στις πλουτοπαραγωγικές πηγές των χωρών τους. Στα παραπάνω δεν είναι άμοιρες ευθυνών οι ελληνικές κυβερνήσεις, αφού συμμετείχαν και συμμετέχουν στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε Ιράκ, Αφγανιστάν, ευθυγραμμιζόμενες πλήρως με τα συμφέροντα των Αμερικάνων και του κράτους τρομοκράτη Ισραήλ που είναι τοποτηρητής της Μ. Ανατολής.
Είναι η ίδια κυβέρνηση που αρνείται σήμερα το αυτονόητο δικαίωμα νόμιμης παραμονής και εργασίας στους μετανάστες.
Είναι η ίδια κυβέρνηση που έχει κηρύξει τον πόλεμο στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα όλων των εργαζομένων, προσπαθώντας να στρέψει τους ντόπιους εργαζόμενους εναντίον των μεταναστών, ότι τάχα αυτοί είναι υπεύθυνοι για την κρίση και την ανεργία.
Ας αναρωτηθεί όμως ο καθένας μας: είναι οι μετανάστες υπεύθυνοι για τις εξευτελιστικές τιμές του λαδιού και του πορτοκαλιού, για τη μείωση των μισθών και συντάξεων, για τη διάλυση παιδείας και υγείας, για το ότι κλείνουν εργοστάσια και απολύονται εργάτες, για το φόρτωμα του «χρέους» στους εργαζόμενους και όχι στους τραπεζίτες και στα κέρδη των πλουσίων;
Δεν βελτιώνει τη ζωή των ντόπιων η εξαίρεση των μεταναστών από τα δικαιώματα τους, αντίθετα είναι τα πρώτα θύματα της επίθεσης που έχει στόχο όλους μας.
Η αναγνώριση της παρουσίας και συνεισφοράς τους, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τον κοινό αγώνα ενάντια στη φτώχια και την εκμετάλλευση.
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον δύσκολο αγώνα των απεργών πείνας, θεωρούμε ότι ο αγώνας τους αποτελεί κομμάτι της πάλης των εργαζομένων ενάντια στη βαρβαρότητα, που μας έχει επιβάλλει κυβέρνηση-Ε.Ε-Δ.Ν.Τ.
Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στους διωκόμενους αγωνιστές που η κυβέρνηση κατηγορεί ως «δουλεμπόρους», συμπαραστεκόμαστε στους Ιρανούς, Πακιστανούς και Παλαιστίνιους πολιτικούς πρόσφυγες που εδώ και αρκετές μέρες κάνουν απεργία πείνας και αντιμετωπίζουν τη βία και αδιαφορία των αρχών.

• ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
• ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
• ΚΑΜΙΑ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΡΑΙΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ - ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ

Συναυλία Αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας,αύριο 6.00 στο Μουσείο‏

2011-02-08T04:41:00.001-08:00

ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

2011-02-07T10:31:00.000-08:00

ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ

Οι 327 μετανάστες απεργοί πείνας, που βρίσκονται στο κτίριο Πατησίων και Ηπείρου έχουν ανάγκη τη στήριξή μας.

Μπορούμε να προσφέρουμε, με μια επίσκεψη στο χώρο, νερό, χυμούς, πράσινο τσάι, πουλόβερ, μπουφάν, μάλλινες κάλτσες ή/και οικονομική ενίσχυση.

Από την Επιτροπή Αλληλεγγύης

Δήλωση συνευθύνης στους 8 και συμμετοχή στις δράσεις αλληλεγγύης για τους 300

2011-02-02T05:41:00.000-08:00

Μετά τις κυβερνητικές απειλές κατά του κινήματος αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας και την απαίτηση Ραγκούση για δικαστική παρέμβαση, οκτώ πολίτες δέχθηκαν κλήση από την εισαγγελία για προκαταρκτική εξέταση σχετικά με την τέλεση του αδικήματος της παράνομης διακίνησης μεταναστών.

Υπογράφουμε ως ΑΚΟΑ μαζικά τη δήλωση συνευθύνης:

«Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες στον αγώνα των 300 απεργών πείνας μεταναστών,

δηλώνουμε στην ελληνική κοινωνία ότι είμαστε συνυπεύθυνοι με τους συντρόφους μας, που κλήθηκαν να καταθέσουν ως ύποπτοι για την τέλεση του αδικήματος της παράνομης διακίνησης μεταναστών.

Είμαστε ένοχοι γιατί διακινήσαμε την αξιοπρέπεια και την αλληλεγγύη.

Είμαστε ένοχοι γιατί σε καιρούς βαρβαρότητας υπερασπιζόμαστε τη συλλογικότητα και τον αγώνα για τη δικαιοσύνη.

Είμαστε ένοχοι γιατί δεν δεχόμαστε το διαχωρισμό των ανθρώπων ανάλογα με την εθνικότητα, τη θρησκεία, το φύλο.

Δηλώνουμε ότι ο αγώνας για τη νομιμοποίηση των μεταναστών είναι αγώνας όλων των εργαζομένων για ίσα δικαιώματα στη ζωή και την αλληλεγγύη».

στο http://hungerstrike300.espivblogs.net/2011/01/31/%ce%b4%ce%ae%ce%bb%cf%89%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%cf%85%ce%b8%cf%8d%ce%bd%ce%b7%cf%82-%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ad%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b5/

ή στέλνουμε απευθείας την υπογραφή μας στο: 300hungerstrike@gmail.com Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

και συμμετέχουμε σε όλες τις δράσεις αλληλεγγύης.

Συγκεκριμένα, την Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου, στις 10 π.μ., στην Κύριλλου Λουκάρεως στη συγκέντρωση κατά της ποινικοποίησης της αλληλεγγύης.

Την ίδια μέρα, στις 6 μ.μ., στη διαδήλωση για τη νομιμοποίηση μεταναστών/στριων, στο Πνευματικό Κέντρο στην Ακαδημίας.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΣΥΛΟ

2011-01-29T04:54:00.000-08:00

ΕΑΝ δεν τους πνίξουμε στο Αιγαίο
ΕΑΝ δεν τους δολοφονήσουμε στα σύνορα
ΕΑΝ δεν τους τσουβαλιάσουμε για πίσω, από εκεί που με τη σημαία του ΝΑΤΟ συμμετέχουμε στις δυνάμεις κατοχής
ΕΑΝ δεν τους στοιβάξουμε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης
ΕΑΝ δεν τους βασανίσουμε στα κάθε λογής κρατητήρια-φυλακές
ΕΑΝ δεν τους εξευτελίσουμε μέχρι εξόντωσης ...
Τότε μπορούμε να τους βάλουμε να χτίζουν τα σπίτια μας , τις εκκλησίες , τα σχολεία μας, τους δρόμους μας, τις Ολυμπιάδες μας ...
Να φυλάνε τους γέρους και τα παιδιά μας , να μαζεύουν τα σκουπίδια μας , να καλλιεργούν τα χωράφια μας.
Να σκοτώνονται στα γιαπιά, στις σκαλωσιές ,στα υπουργεία...
Και δεν είναι καν υποχρεωτικό να τους δώσουμε και αυτό το ξεροκόμματο. Μπορούμε απλά, να τους καταγγείλουμε! Γιατί-ω τι κακούργημα!- δεν έχουν χαρτιά,δεν έχουν δικαιώματα.
Δεν έχουν δικαίωμα στην ύπαρξη. Ποινικοποιούμε την ίδια τη ζωή!
Δεν έχουν δικαίωμα στα όνειρα. Ποινικοποιούμε τα όνειρα!
Το μόνο δικαίωμα που έχουν είναι αυτό της σιωπής. Να δουλεύουν χωρίς να ζητάνε οτιδήποτε και μετά να εξαφανίζονται. Να περπατάνε με σκυφτό το κεφάλι. Να μην διαταράσσουν την ευταξία και τον καθωσπρεπισμό μας. Να τους κάνουμε με τη βία παράνομους και αυτοί να είναι ευγενικοί και προσηνείς.
Και για όσα αφορούν τις ζωές τους, τις αποφάσεις να τις παίρνουμε εμείς!!!!
Οι πολιτισμένοι...
Οι δημοκράτες....
Οι «νόμιμοι» κληρονόμοι και κάτοχοι της γης...
Οι φορείς των «αρχαίων» γονιδίων , οι κάτοικοι της κοιτίδας του πολιτισμού...
Φαίνεται όμως, ότι το μόνο που μάθαμε από τους αρχαίους «προγόνους» μας, είναι η χρήση σκλάβων.
Με δουλοκτητική κοινωνία μπορούμε μόνο να συγκριθούμε. Εμείς και οι υπόλοιπες «πολιτισμένες» κοινωνίες που στηρίζουμε την ευμάρειά μας –και το ξεπέρασμα της κρίσης- στις στρατιές των σύγχρονων σκλάβων.
Αλήθεια, έχει αναρωτηθεί κανένας την εικόνα που δίνει η «πολιτισμένη», «δημοκρατική» κοινωνία μας,στους σκλάβους της?
Μήπως είναι οι μόνοι κάτοικοι αυτής της χώρας, για τους οποίους το «άσυλο» έχει νόημα και αληθινό περιεχόμενο?
Μήπως η ανηλεής καταδίωξη από το κράτος και τους μηχανισμούς τους και η ληστρική εκμετάλλευσή τους από το σύνολο της κοινωνίας, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη μοναδική, αξιακά και ηθικά επιβεβλημένη χρήση του «ασύλου», εδώ και πάρα πολλά χρόνια?
Μήπως το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο-κατά τα άλλα αλληλέγγυο στα προβλήματα των μεταναστών- αντί να σπεύδει να ξεφορτωθεί τους απεργούς πείνας, οφείλει να σκύψει στα προβλήματα, να αφουγκραστεί την αγωνία και την απελπισία τους και όχι μόνο να προσφέρει «άσυλο», αλλά και υλική και νομική συμπαράσταση?
Η καταπάτηση κάθε έννοιας ανθρώπινου δικαιώματος, αφορά τη Νομική σχολή και τους λειτουργούς τους?
Η πέρα από έννοια νομιμότητας χρήση δούλων, αφορά τη Νομική σχολή και τους λειτουργούς της?
Εντάσσεται στα πλαίσια του περίφημου «νομικού πολιτισμού» τον οποίο διαφυλάσουν?

Η μόνο επί χρήμασι «φιλόξενη» , κατ ουσία «μισόξενη» Ελλάδα ανακαλύπτει τον εχθρό της! Μετατρεπόμενη στη χώρα -φυλακή της πολιτισμένης Ευρώπης.
Ο ξένος, ο ανέστιος, ο πρόσφυγας, από ιερό πρόσωπο εδώ και αιώνες, γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος σε μόλις είκοσι χρόνια...
Η αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας στη Νομική δεν είναι υπόθεση μιας μικρής ομάδας ανθρώπων, με συγκεκριμένο ιδεολογικό προσανατολισμό. Είναι υπόθεση κάθε ανθρώπου που δεν ανέχεται να ποινικοποιείται η ίδια η ανθρώπινη ζωή.
Είναι η προαιώνια μάχη ανάμεσα στο δίκαιο και το άδικο.
Το «καλό» και το «κακό»...

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ – ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2011-01-29T04:51:00.000-08:00

Τι να πει κανείς για εκείνους τους «καλοθελητές», που τόσες μέρες γκεμπέλιζαν, το σενάριο ότι οι απεργοί πείνας, δεν είναι παρά «οι καταληψίες» της Νομικής και ότι « η κατάσταση πρέπει να οδηγηθεί σε εκτόνωση»; Για όλον εκείνο τον πολιτικό συρφετό που αντί να υπερασπιστεί το πανεπιστημιακό άσυλο αγωνιούσε για την ανεύρεση χώρου μετεγκατάστασης των απεργών πείνας; Για την μιντιακή κούρσα λασπολογίας και την υποκρισία των ανυπόληπτων και «κοινωνικά αγράμματων» πολιτικών δυνάμεων;

Ντροπή και αίσχος είναι η απάντηση των αλληλέγγυων στους απεργούς πείνας και ένα «μεγάλο ευχαριστώ» από τον Γεώργιο Παπαδόπουλο καθώς, οι χθεσινές σκηνές ρατσιστικής πυγμής και κατάλυσης της δημοκρατικής κατάκτησης του ασύλου από τις πάνοπλες αστυνομικές δυνάμεις θα τον έκαναν να δακρύζει από συγκίνηση. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Το σχέδιο της, η πολιτική του εκφασισμού της πολιτείας εν μέσω κρίσης υλοποιείται με ταχύτατους ρυθμούς.

Επειδή όμως, στο «κτήριο κόσμημα» που πρόκριναν οι παραπάνω ως την ιδανική απάντηση στο ζήτημα της στέγασης των απεργών πείνας(!) η κατάσταση δεν είναι και τόσο «παραμυθένια», αυτό που έχουμε να αντιτάξουμε είναι ότι η οργή και η αγανάκτηση για την πολιτική υποκρισία και τους πανταχού παρόντες τιμητές του φασισμού θα μας οδηγήσει στη νίκη.

Οργή και αγανάκτηση, γιατί εχθές τα ξημερώματα, 150 από τους 237 μετανάστες, απεργούς πείνας κοιμήθηκαν στο ισόγειο και το υπόγειο του κτηρίου, γιατί 80 απ' αυτούς μες στη βροχή αναγκάστηκαν να βρουν κατάλυμα στον κήπο υπό βροχή, γιατί δεν υπάρχουν τουαλέτες με ό, τι αυτό συνεπάγεται για την κάλυψη των πρώτων αναγκών ανθρώπων που διεκδικούν (και έχουν!) αξιοπρέπεια.

Αυτή λοιπόν, την ευφάνταστη εναλλακτική πρόταση απέρριψαν οι μετανάστες απεργοί πείνας, εχθές. Τη γελοία πρόταση εσπευσμένης μετεγκατάστασης τους, με ημερομηνία λήξεως (15 μέρες), σ' έναν χώρο που δεν πληροί τις στοιχειώδεις συνθήκες διαβίωσης με αξιοπρεπείς όρους. Αλλά, και την πρόταση προστασίας τους παρουσία της αστυνομίας και με ρήτρα απουσίας των συλλογικοτήτων αλληλεγγύης.

Και επειδή είμαστε αρκετά μεγάλοι και αρκούντως αλληλέγγυοι με τον δίκαιο αγώνα τους για νομιμοποίηση χωρίς προϋποθέσεις και εκείνοι αρκετά αποφασισμένοι για υποταχτούν στο επιβαλλόμενο καθεστώς δουλείας, η δική μας «εναλλακτική πρόταση» είναι : Αγώνας μέχρι τη νίκη.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Απεργούς Πείνας

2011-01-26T14:18:00.000-08:00

tvxs.gr | Πανελλαδική απεργία πείνας μεταναστών II
Ανέβηκε από tvxorissinora. - Δείτε τα πιο νέα video.

Πηγή :TV Χωρίς Σύνορα

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

2011-01-26T14:07:00.000-08:00

Διακινδυνεύουν τη ζωή τους για να ζήσουν με αξιοπρέπεια σαν άνθρωπο!

Οι 300 μετανάστες αρχίζουν την Τρίτη 25 Ιανουαρίου απεργία πείνας, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, απαιτώντας να νομιμοποιηθούν οι ίδιοι και όλοι οι μετανάστες που ζουν και δουλεύουν σε αυτή τη χώρα χωρίς χαρτιά και χωρίς δικαιώματα, αντιμετωπίζοντας καθημερινά υπερεκμετάλλευση, εξευτελισμούς και απελάσεις.
Ο αγώνας τους είναι δίκαιος, ενάντια στα τείχη του αίσχους που υψώνονται στα σύνορα και στα γκέτο της ντροπής που φτιάχνονται στις πόλεις, ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία, την αστυνομική βαρβαρότητα, τη ρατσιστική και τη φασιστική τρομοκρατία.
Οι μετανάστες και οι μετανάστριες δεν έρχονται εδώ για τουρισμό ή για να πλουτίσουν. Έρχονται κυνηγημένοι από τη φτώχεια, τους πολέμους, τις δικτατορίες, τη λεηλασία των χωρών και των κοινωνιών τους από τις πολυεθνικές, το ΔΝΤ και τα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη. Έχουν δικαίωμα στη ζωή και, εκτός από τα κεφάλαια, τα εμπορεύματα και τους στρατούς, έχουν κι αυτοί το δικαίωμα στην ελεύθερη μετακίνηση.

Η ελληνική κυβέρνηση, στο πλαίσιο της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ και της Ευρώπης-Φρούριο, εξαπολύει πρωτοφανή επίθεση κατά των μεταναστών και των προσφύγων: Κατασκευάζει τείχος στον Έβρο, κάνει καθημερινά δεκάδες επιχειρήσεις-σκούπα και εκατοντάδες απελάσεις, καταργεί ουσιαστικά το πολιτικό άσυλο, παρουσιάζει τους μετανάστες και τους πρόσφυγες σαν επικίνδυνους εισβολείς.
Αυτή η κυβέρνηση που συμμετείχε και συμμετέχει στις ιμπεριαλιστικές εισβολές στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, που υποστηρίζει το κράτος-τρομοκράτη Ισραήλ, αρνείται να δώσει άσυλο στους ιρακινούς, αφγανούς και παλαιστίνιους πρόσφυγες.

Είναι η ίδια κυβέρνηση που έχει κηρύξει πόλεμο κατά της κοινωνίας, που καταστρέφει εργασιακά, ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα, που καταδικάζει στη φτώχεια και την ανασφάλεια εκατομμύρια έλληνες εργαζόμενους, άνεργους και συνταξιούχους. Με την επίθεσή της κατά των μεταναστών, θέλει να στρέψει τους ντόπιους εργαζόμενους εναντίον των αλλοδαπών, ώστε να μας διαιρέσει και να μας φοβίσει, να συνεχίσει ανενόχλητη την καταλήστευση της ζωής όλων μας,αναπαράγοντας το αυγό του φιδιού.

Η απεργία πείνας των 300 μεταναστών εργατών αποτελεί απάντηση στην κρατική επιχείρηση διαίρεσης των εργαζομένων, εξαίρεσης δικαιωμάτων, κοινωνικού αποκλεισμού και ρατσισμού. Γι’ αυτό μας αφορά όλους και όλες, ανεξάρτητα από εθνική καταγωγή, χρώμα και θρησκεία. Η εξαθλίωση ενός τμήματος της κοινωνίας προαναγγέλλει την εξαθλίωση και άλλων. Γι’ αυτό η αλληλεγγύη μας στον αγώνα των μεταναστών είναι αγώνας για τα δικαιώματα όλων μας. Να αγωνιστούμε όλοι μαζί για να σταματήσουν το αίσχος των απελάσεων, ο εμπαιγμός των μαζικών απονομιμοποιήσεων των τελευταίων χρόνων και ο εκβιασμός της σύνδεσης της άδειας παραμονής με την επικόλληση ενσήμων.

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ-ΡΙΩΝ

ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ – ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΕΩΝ ΑΚΟΑ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

2011-01-26T14:01:00.000-08:00

«Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ορκιζόμαστε στο όνομα της ελευθερίας να αγωνισθούμε μέχρι τέλους για την κατοχύρωση: των ακαδημαϊκών ελευθεριών, του πανεπιστημιακού ασύλου, της ανακλήσεως όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων.»Συντονιστική επιτροπή κατάληψης Νομικής 1973Σήμερα στην Νομική βρίσκονται 300 μετανάστες απεργοί πείνας που ζητούν αξιοπρέπεια αναγνώριση και ίσα δικαιώματα. Ο αγώνας τους δεν μπορεί παρά να έχει την αμέριστη συμπαράσταση όλου του δημοκρατικού κόσμου. Χρέος μας, στον δίκαιο αγώνα των απεργών είναι η ιατρική, νομική και πολιτική υπεράσπισή τους.

Ενάντια στον εκφοβισμό, τη φτώχεια, την εξαθλίωση βρίσκεται ο κοινός αγώνας όλων των εργαζομένων και της νεολαίας, όλων των καταπιεσμένων ομάδων που βρίσκονται στο στόχαστρο ενός αναδυόμενου αστυνομικού κράτους, που συκοφαντεί ανθρώπους, φοιτητικούς συλλόγους, πολιτικούς χώρους και συνολικά την αλληλεγγύη. Το σημερινό περιεχόμενο των αγώνων στη Νομική επαναδιεκδικεί την ελευθερία, την ισότητα και την αξιοπρέπεια.

Η αλληλεγγύη για μας δεν έχει «σωστούς χειρισμούς» και όρια «νομιμοφροσύνης», είναι αυτονόητη. Όποιος υποκριτικά σιωπά και στρέφει τα πυρά του εναντίον της ή ανέχεται την αδικία ή την επιτελεί.
Ο αγώνας για αξιοπρέπεια είναι αγώνας όλων μας.

Νέες-οι ΑΚΟΑ

Ανακοίνωση Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης, 25/01

2011-01-26T13:49:00.000-08:00

Όπως έγινε ξεκάθαρο και στην συνέντευξη τύπου (25-01), ως Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στηρίζουμε τον δίκαιο και δημοκρατικό αγώνα που οργάνωσαν αδιαμεσολάβητα οι ίδιοι οι μεταναστες. Ο αγώνας των μεταναστών που αυτή την στιγμή βρίσκονται σε υπό ανακαίνιση παλιό κτίριο της Νομικής, είναι ο αγώνας 300 εργαζομένων που εδώ και χρόνια δουλεύουν χωρίς κανένα κοινωνικό και εργασιακό δικαίωμα. Το ιστορικό κτίριο της Νομικης Σχολής, που δεν χρησιμοποιείται αυτό το διάστημα για εκπαιδευτικες διαδικασίες, είναι ένας χώρος που έχει φιλοξενήσει και στο παρελθόν σημαντικούς και δίκαιους κοινωνικούς αγώνες, ένας χώρο ασύλου για όσους αγωνίζονται για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια, όπου παρέχεται ιατρικη και νομικη υποστήριξη και πολιτική περιφρούρηση στους απεργους.

Ο αγώνας των 300 απεργών πείνας είναι δίκαιος και πρέπει να νικήσει. Εναι αγώνας όλων των εργαζόμενων! Ζητάμε την ικανοποίηση των αιτημάτων τους, να σταματήσουν οι μαζικές απονομιμοποιήσεις, το αίσχος των απελάσεων και ο εκβιασμός της σύνδεσης της άδειας παραμονής με την επικόλληση ενσήμων, ζητάμε ίσα πολιτκά και κοινωνικά δικαιωματα για όλους. Είναι πια καιρός να τελειώνουμε με το απαρτχάιντ σε βάρος εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που ζουν, μετακινούνται, εργάζονται και μεγαλώνουν τα παιδιά τους σ’ αυτή τη χώρα. Η εξαθλίωση ενός τμήματος της κοινωνίας προαναγγέλλει την εξαθλίωση και άλλων. Και γι αυτό, δεν μπορουμε παρά να σταθουμε αλληλέγγυοι στους απεργούς πείνας.

Ως προς την επιμονή των μέσων μαζικής ενημέρωσης και πολιτικών δυνάμεων να μιλάνε για καθοδηγούμενο αγώνα- Οι δυστυχείς αυτοί άνθρωποι που βρίσκονται στη Νομική δεν βρέθηκαν εκεί τυχαία. Οδηγήθηκαν και καθοδηγήθηκαν, Αννα Διαμαντοπούλου- το ξέραμε ότι θα ταν δύσκολο ο ρατσισμός να τους αφήσει να δεχτούν πως οι μετανάστες δεν είναι αδυναμα αντικείμενα, αλλά αγωνιστές που παίρνουν την ευθύνη την ζωή τους.

Ως προς την επιμονη τους να ασχολουνται με το μέρος όπου γίνεται η απεργία πείνας, κι όχι με την ουσία των αιτημάτων του δίκαιου αυτού αγώνα ενάντια σε πολιτικές αποκλεισμού, διαίρεσης και εξαίρεσης δικαιωμάτων όλων μας, έχει τοποθετηθεί καλύτερα από εκείνους ήδη καποιος αλλος.

"Κύριοι, οφείλετε να αντιμετωπίσετε τους ελαχίστους ταραξίας, οι οποίοι κάθονται στα σκαλοπάτια, μέσα εις τον περίβολον των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και, ασκούντες ψυχολογικήν βίαν επί της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων σπουδαστών, δεν τους επιτρέπουν να προσέλθουν εις τας αίθουσας και να παρακολουθήσουν το μάθημα. Αν νομίσετε ότι σας χρειάζεται βοήθεια, θα την ζητήσετε σεις και εγγράφως".

Γεώργιος Παπαδόπουλος, ομιλία προς τις συγκλήτους των Πανεπιστημίων στο κτίριο της Βουλής, 2 Μάρτη 1973

η αλληλεγγύη μας στον αγώνα των μεταναστών είναι αγώνας για τα δικαιώματα όλων μας.

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ-ΡΙΩΝ
ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Είμαστε όλοι ύποπτοι

2011-01-14T14:30:00.000-08:00

Θύμα απαγωγής και τρομοκράτησης από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία έπεσε χτες, Πέμπτη, το μεσημέρι, ο σύντροφος, φίλος και μέλος της ΚΠΕ του Συνασπισμού, του ΣΥΡΙΖΑ και συνεργάτης της Εποχής Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος. Η βία και η τρομοϋστερία που εφαρμόζει η κυβέρνηση αλλά και οι επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, έρχονται να επιβεβαιωθούν με τον πιο βάναυσο τρόπο στο σώμα του συντρόφου μας, ο οποίος βασανίστηκε από την αστυνομία για δύο ώρες χτες, ως «ύποπτος για μέλος» τρομοκρατικής οργάνωσης.
Τα τραύματά του εμφανή, αλλά ακόμα πιο εμφανές είναι το βάρβαρο χτύπημα στη δημοκρατία. Η καταπάτηση των δικαιωμάτων συμπολιτών μας, γιατί «μοιάζουν με κάποιον καταζητούμενο» ή γιατί βρέθηκαν σε λάθος τόπο τη λάθος ώρα, οι συνεχείς παρακολουθήσεις των τηλεφωνικών μας επικοινωνιών αλλά και της καθημερινότητάς μας, αποτελούν τρανές αποδείξεις ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει κάνει την πολιτική επιλογή στο όνομα της «ασφάλειας» να καταστείλει όλους όσοι αντιστέκονται και να φοβίσει όλους όσοι δημοκρατικά αγωνίζονται ενάντια στην κυβερνητική πολιτική καταστολής και λιτότητας και ειδικά αγωνιστές της νεολαίας.
Ο Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος βρέθηκε αιχμάλωτος του υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη», στο κτίριο της ΓΑΔΑ, από όργανα «προστασίας», που γνώριζαν ποιος είναι, γιατί, όπως αποδεικνύεται, τον παρακολουθούσαν επί ώρες πριν μαζέψει από το δρόμο την «πεταμένη» ταυτότητα που τώρα προβάλλεται ως άλλοθι για τη βίαιη «προσαγωγή» του.
Αναρωτιόμαστε και εκφράζουμε την ανησυχία μας για το ποια θα ήταν ή θα είναι η τύχη κάποιου συμπολίτη μας, ο οποίος θα βρεθεί σιδεροδέσμιος της αντιτρομοκρατικής, αλλά δεν θα είναι γνωστό και δραστήριο μέλος κοινοβουλευτικού κόμματος, ίσως να είναι μετανάστης, χωρίς χαρτιά, ανήμπορος συμπολίτης μας.
Απαιτούμε τη δίωξη των κουκουλοφόρων αστυνομικών και την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης από μέρους της κυβέρνησης, ώστε να μην καταγραφεί το γεγονός ως ένα ακόμα από τα «τυχαία» και «μεμονωμένα» περιστατικά βασανισμού και καταπάτησης δικαιωμάτων πολιτών. Για να μην γίνουμε τα επόμενα θύματα της βαρβαρότητας τους, οι μαζικοί αγώνες είναι το μοναδικό μας όπλο.

14/1/2011
Νέες-νέοι ΑΚΟΑ, ΑΚΟΑ

Τι ψηφίζει ο γκασμάς

2010-11-09T08:47:00.000-08:00

του Πέτρου Αργυρίου

Πρωθυπουργοί μας μας έχουνε πει φρενοβλαβείς. Πρόσφατα διεφθαρμένους. Και μονίμως μας συμπεριφέρονται σαν να ΄μαστε άβουλα, ανίκανα και ηλίθια πλάσματα. Και για μια ακόμη φορά η εκλογική διαδικασία επαλήθευσε τους χαρακτηρισμούς τους.

Γιατί οι εκλογές αυτές δεν ήταν αυτοδιοικητικές. Ο πρωθυπουργός σε ένα στοίχημα πολιτικού τσαμπουκά φρόντισε να τις μεταστοιχειώσει σε μνημονιακή δημοσκόπηση που θα έκρινε το μέλλον του τόπου. Και οι Έλληνες ψηφοφόροι αποφάσισαν ότι οι Έλληνες είναι ανίκανοι να αυτοδιοικηθούν, οι Έλληνες αποφάσισαν να μην πιστέψουν στους δυνάμεις τους και να νομιμοποιήσουν το νταβατζιλίκι του διπλού μηχανισμού “στήριξης” και τα πολιτικά ανδρείκελα του.
Δεν θα σταθώ στην ανεύθυνη στάση των υποψήφιων αυτοδιοικητικών που αντί, μπροστά στη θρασύτατη πρόκληση του πρωθυπουργού που απαξίωσε πλήρως την αυτοδιοίκηση, αντί λοιπόν να προστατεύσουν την αυτοδιοίκηση διαχωρίζοντας σαφώς τη θέση τους από το Δίλημμα Παπανδρέου και να παραδώσουν την κομματική τους ταυτότητα έδειξαν πόσο πιστά σκυλιά είναι, όχι δε θα σταθώ σε αυτούς. Δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο από αυτούς, ακόμη και τους ικανότερούς τους.

Αυτό που περιμέναμε, ή ελπίζαμε τουλάχιστον, είναι ότι ο Ελληνικός λαός, μπροστά στην αδιαμφισβήτητη βαρβαρότητα της πολιτικής που του ασκείται, μπροστά σε πολιτικές κοκκαλοθραύστες που όμοιες της δεν έχει δει ο δυτικός κόσμος εδώ και δεκαετίες, μπροστά στην κατάργηση όλων των κεκτημένων και των περισσοτέρων υποχρεώσεων του κράτους προς τον πολίτη, μπροστά στην αδυσώπητη λαίλαπα του καπιταλισμού τελευταίου τύπου και μπροστά στην χούντα του δικομματισμού και την οικονομική κατοχή του από ξένα κέντρα, μπροστά σε όλον αυτόν τον απάνθρωπο παραλογισμό που σκάει με όλη του την ορμή πρώτα στην Ελλάδα για να συνεχίσει νομιμοποιημένος και σε άλλους Ευρωπαϊκούς λαούς, μπροστά σε αυτά τα φαινόμενα, περιμέναμε, ελπίζαμε, προσευχόμασταν ότι ο Ελληνικός λαός θα άρθρωνε ένα ηρωικό όχι και ότι θα έστελνε ένα βροντερό μήνυμα σε όλους τους λαούς της Ευρώπης...

Π...τσες μπλε και πράσινα άλογα. Κάπου εδώ, όπως έχει διατυπωθεί ξανά, οι φαντασιακές προβολές τελειώνουν. Κάπου εδώ η σκληρή πραγματικότητα ενός αναίσθητου και ανήθικου έθνους γίνονται οριστικές και αμετάκλητες. Κάπου εδώ οι ελπίδες για μια ειρηνική μετάβαση προς τη δημοκρατία εξαντλούνται. Γιατί αυτοί οι Έλληνες, έχουν διαφθαρεί τόσο πολύ από την εξουσία, που ακόμη και μετά από εθνικές καταστροφές στηρίζουν πολιτικές και οικονομικές μαφίες, τις ομάδες ακριβώς που προκάλεσαν τις καταστροφές. 60% + των ενεργών ψηφοφόρων ψήφισαν τη δικομματική μαφία. Πολλοί από αυτούς είναι οι ίδιοι που βρίζουν τους ανθρώπους που ψήφισαν, που νιώθουν τη “δίκαια” οργή να τους γιαουρτώσουν, να μπουν στη βουλή, να απαλλοτριώσουν τις κλεμμένες από αυτούς περιουσίες... Τα λένε στις κουβέντες τους στις γυναίκες τους στα παιδιά τους. Και όταν έρχεται η ώρα να εκφραστούν πολιτικά, να πάρουν στα χέρια τους τη ζωή τους, καταλαμβάνονται από το εξαρτημένο αντανακλαστικό της υποταγής. Ψευτοπερήφανοι, τσάμπα μάγκες, κατίνες. Και πλέον, συνένοχοι σε τεράστια εγκλήματα. Δεν υπάρχουν πλέον άλλοθι. Δεν είναι μόνο οι πολιτικοί για γιαούρτωμα και χλεύη. 60% + των Ελλήνων, η εκλογική ραχοκοκκαλιά της μαφίας, είναι εξίσου χυδαίοι και συνένοχοι. Άντε να εξαιρεθεί από αυτούς ένα 5% που ψήφισε αυτοδιοικητικά αποδεδειγμένα ικανούς και πρόθυμους να υπηρετήσουν τον τόπο τους υποψηφίους.

Οι υπόλοιποι τι έχετε πάθει; Το σύνδρομο της Στοκχόλμης; Γιατί μας εκδικείστε τόσο ανάλγητα; Επειδή τολμάμε ακόμη να ονειρευόμαστε έναν πιο ανθρώπινο κόσμο όταν εσείς έχετε στερέψει από όνειρα και οράματα;

Τα αποτελέσματα των εκλογών ήταν φρικιαστικά. Το ότι αναμενόμενα το κάνει ακόμη περισσότερα φρικιαστικά. Ένας κομματικός, σκανδαλώδης και χυδαία λαϊκιστής, αμόρφωτος και ακαλλιέργητος “Μακεδόνας” σαρώνει στη Θεσσαλονίκη. Η ελπίδα για ανεξάρτητο περιφερειάρχη στην Αθήνα έσβησε. Η ελληνική εκδοχή του ναζισμού, νομιμοποιείται πολιτικά στην Αθήνα με 5,+%. Οι προοδευτικές δυνάμεις δεν πείθουν κανένα. Ναι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ χάνουν δυνάμεις... κρατούν όμως την εξουσία. Και για αυτό, είναι οι νικητές των εκλογών. Οι απώλειες τους είναι μεγάλες, ιστορικά χαμηλά τα ποσοστά τους, αλλά η νίκη τους δεν είναι πύρρειος. Τίποτε δεν θα αλλάξει στο πολιτικό σκηνικό την επόμενη μέρα. Και φυσικά η αποχή δεν τους τρομάζει. Μέχρι και τους εκλογικούς καταλόγους αλλάξαν (τουλάχιστον στη Θεσσαλονίκη όπου ψηφίζω και όπου είχα τη δυνατότητα να παρατηρήσω το φαινόμενο) για να εκτρέψουν τους δυσαρεστημένους προς την αποχή.
Οι εκλογές αυτό που δείξαν είναι αμηχανία, αδυναμία, συμμόρφωση σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ότι η εποχή και οι προκλήσεις της θα επέτρεπαν. Δείχνει τη βαθιά μοιρολατρία μεγάλου τμήματος του ελληνικού λαού. Τίποτε δεν άλλαξε με τις εκλογές αυτά σε μια εποχή που εναγωνίως ψάχνει για λύσεις και προτάσεις.

Οι εκλογές αυτές είχαν θεωρητικά τη δυναμική να σπάσουν και τα δύο μεγάλα κόμματα, να τα διαλύσουν μέσα σε διάστημα μηνών. Οι περισσότεροι από τους Έλληνες ψηφοφόρους δεν το θέλησαν αυτό. Τους αξίζουν οι πολιτικοί και οι πολιτικές που θα τους έρθουν. Είναι απολύτως άξιοι της μοίρας τους. Το θέμα είναι το τι θα συμβεί με το προοδευτικό και σκεπτόμενο κομμάτι της Ελλάδας.

Για δεκαετίες τώρα μας δηλητηριάζουν με πολιτικούς μύθους για τον Έλληνα που μισεί την εξουσία. Μας λένε ψέματα. Ο Έλληνας μισεί να του επιβάλλονται σε ατομικό και μόνο επίπεδο. Σε συλλογικό επίπεδο οι Έλληνες είναι φίλοι και πυλώνες της εξουσίας. Όσο υπήρχε η βασιλεία ισχυρή, πολλοί από τους Έλληνες ήταν βασιλόφρονες, όσο η ορθόδοξη εκκλησία είναι ισχυρή, οι περισσότεροι Έλληνες προσδιορίζονται από αυτήν την εξουσία, όσο η δικτατορία ήταν κραταιά, οι περισσότεροι Έλληνες απλά ζούσαν τις ζωές τους. Ο καταλληλότερος πρωθυπουργός είναι πάντα ο εν ενεργεία πρωθυπουργός. Οι Έλληνες, σε συλλογικό επίπεδο, συνήθως φιλούν τα πόδια της εξουσίας, όσο βρώμικα και αν είναι αυτά, σε όσα πτώματα και αν έχει πατήσει αυτή.

Ο Έλληνας, περισσότερο συχνά από ότι όχι, υπήρξε καθεστωτικός. Και σήμερα το ψυχολογικό κλίμα ανάμεσα σε καθεστωτικούς και σε λιγότερο ή περισσότερο αντικαθεστωτικούς είναι εξαιρετικά άσχημο. Η απόσταση αγεφύρωτη.

Δεν τους λυπάμαι πλέον τους καθεστωτικούς. Η αμάθεια και η απάθεια απέναντι στους βιαστούς τους δεν είναι άλλοθι. Έχουν τη δύναμη να πολεμήσουν, ειρηνικά ακόμη, και την πετούν στα σκουπίδια της ιστορίας βλάπτοντας μαζί με τον εαυτό τους και όλους τους συμπολίτες τους και το μέλλον των παιδιών. Βρε άθλιοι, τα παιδιά το Δεκέμβρη του 2008 τι νομίζετε ότι θέλαν, περισσότερα Ps; Δεν καταλαβαίνετε ότι είστε ο καταστροφέας του παρόντος τους και ο εχθρός του μέλλοντος τους;

Όχι δεν τον λυπάμαι τον καθεστωτικό. Τους υπόλοιπους Έλληνες λυπάμαι. Και το ερώτημα δεν είναι πλέον πως θα ξυπνήσουμε τη σπίθα της κριτικής σκέψης και του ανθρωπισμού μέσα τους, αλλά πως θα οργανωθούμε για να αυτοπροστατευτούμε από δαύτους. Πως θα χτίσουμε την κιβωτό της Νόησης σε μια εποχή κατακλυσμιαίου απανθρωπισμού.

Και σε αυτό η ευθύνη της αριστεράς είναι τεράστια. Η πολυφωνία είναι και επιθυμητή και αναγκαία για τη δημοκρατία. Η πολυδιάσπαση όμως είναι απλά το τρικ της εξουσίας για να κρατά μια αριστερά απέλπιδα και εκτεθειμένη. Αρκετούς οπλαρχηγούς είχαμε μέχρι τώρα. Δεν υπάρχει καμία ελπίδα χωρίς μια ποικιλόμορφη αλλά ενιαία αριστερά που αναγνωρίζει τις συνθήκες του 21ου αιώνα. Όποιος δεν αναγνωρίζει αυτή την ιστορική ανάγκη αυτονόητα δεν μπορεί να θεωρείται αριστερός σε μια εποχή άλυτων κρίσεων και καταπιέσεων.

TV Χωρίς Σύνορα
του Πέτρου Αργυρίου

ΑΝΤΙΟ ΣΥΝΤΡΟΦΕ

2010-11-09T08:41:00.000-08:00

Πού να φανταζόμασταν ότι θα γράφαμε για τον Αλέκο σε αυτό το φύλλο. Ότι θα ψάχναμε φωτογραφίες του, λέξεις και συναισθήματα για να γεμίσουμε τη... σελίδα του; Και γιατί να γράψουμε, αφού εδώ ήταν λίγες ώρες πριν, ζωντανός, δυνατός, ωραίος... Γιατί να μην περιμένουμε χρόνια, για να γράψουν κάποιοι άλλοι για τον Αλέκο; Γιατί εμείς; Γιατί τώρα;
Όμως, πρέπει να γράψουμε και ας μην θέλουμε και ας μας φαίνεται απίστευτο, κακόγουστο αστείο, μια φρικτή φάρσα. Πήγαμε στην κηδεία του. Και όλα έγιναν όπως ο ίδιος ήθελε. Με τραγούδια και χορούς. Με κόκκινες σημαίες, χειροκροτήματα και σηκωμένες γροθιές. Με λόγια που βγαίναν από τη ψυχή μας, από τη ψυχή όλου αυτού του τεράστιου κόσμου που συγκεντρώθηκε στο νεκροταφείο των Αγίων Αναργύρων. Έμοιαζε με διαδήλωση η κηδεία, με συγκέντρωση της αριστεράς, με πανηγύρι και ας είχε δάκρυα και ας είχε ατελείωτο πόνο. Ήταν εκεί οι φίλοι και οι σύντροφοί του από τα Γιάννενα: από την ομαδάρα του τον ΠΑΣ και από την Περιφερειακή κίνηση που ήταν υποψήφιος. Ήταν εκεί τα παιδιά από τη Θεσσαλονίκη, οι δικοί του άνθρωποι από όλες τις γωνιές της Αθήνας, από τη γειτονιά του. Ήταν εκεί όλες οι “φυλές” του ΣΥΡΙΖΑ, η Γαλέρα, το Στέκι των μεταναστών, ήταν η μάνα, τα παιδιά του, η Μυρτώ του, η Μυρτώ όλων μας. Και οι κόκκινες σημαίες ανέμιζαν δίπλα του όση ώρα του μιλούσαν από το μικρόφωνο ο Τάκης Τερζόγλου από τη δημοτική κίνηση Αλληλεγγύη, ο Χρήστος Αλεφάντης από τη Γαλέρα, ο Γιάννης Ζινδριλής από το σύνδεσμο οπαδών του ΠΑΣ Γιάννενα, ο Γιάννης Παπαδημητρίου από την κίνηση ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο, ο Τάσος Κορωνάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Γιάννης Αλμπάνης από την οργάνωση του, την ομάδα Ρόζα, αλλά και από το Στέκι Μεταναστών. Και λίγο αργότερα πήγαμε σπίτι του. Και ήπιαμε τσίπουρα με μεζέδες, όπως θα ήθελε ο Αλέκος μας.

Λίγα λόγια για τον Αλέκο

Τώρα Αλέκο, όπως καταλαβαίνεις, εμείς δεν μπορούμε να πούμε καλό ταξίδι και ότι θα τα ξαναπούμε και διάφορα τέτοια. Γιατί εμείς εδώ λέμε, ό,τι πρέπει να λεχθεί, εδώ διανύουμε ό,τι ονειρευτήκαμε ότι μπορεί να διανυθεί. Εδώ, σε αυτόν εδώ το μόνο κόσμο, το δικό μας κόσμο, σε αυτόν τον κόσμο στον οποίο πιστεύουμε, και στον οποίο έχουμε αφιερώσει τις ζωές μας.
Τώρα Αλέκο, δεν είναι η ώρα της βολικής παραμυθίας. Είναι η ώρα να αναμετρηθούμε με τις αλήθειες και τα νοήματα της ζωής σου, να αναρωτηθούμε αν έκανες τις σωστές επιλογές. Και να συνομολογήσουμε ενώπιον της Μυρτώς, του Μάρκου και της Έλλης, ότι όντως έκανες όσα πρέπει να κάνει κανείς, για να έχει νόημα και σημασία η ζωή του. Γιατί, παρά τα όσα λέγονται, δεν είναι χαμένες οι χιλιάδες, οι εκατομμύρια ώρες που δόθηκαν για τη Ρόζα, το Στέκι, το Δίκτυο, τον ΣΥΡΙΖΑ, την Απόδραση, την Αλληλεγγύη, το ΑΥΡΙΟ της Ηπείρου, τη Γαλέρα· δεν είναι χαμένος ο κόπος για τις διαδηλώσεις, τις συγκεντρώσεις, τις αφισοκολλήσεις, τους αγώνες. Παρά τα όσα λέγονται, είναι αυτές οι ώρες και αυτός ο κόπος που κάνει τη ζωή να μην είναι απλά κάτι “απογεύματα εξαρχής καταδικασμένα να γίνουν βράδυ”· είναι αυτές οι ώρες και αυτός ο κόπος που δίνουν ηθική υπόσταση και λογική συνοχή στη ζωή. Και όλοι αυτοί οι πολλοί που έχουν έρθει σήμερα εδώ, αυτήν την κατάφαση στις επιλογές σου ήρθαν να εκφράσουν.
Όμως Αλέκο, η ζωή σου δεν ήταν μόνο αγώνας και Αριστερά. Με τους περισσότερους από τους πολλούς που ήρθαν σήμερα εδώ, δεν έχεις μόνο συνεδριάσει, αλλά έχεις πιει και κάμποσα τσίπουρα. Πολλά τσίπουρα. Και όταν μιλάμε για σένα, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι είχες διαρκείας όχι μόνο για τον ΠΑΣ Γιάννινα, αλλά και για τον Τσέλιγκα. Και ότι καθημερινά αποδείκνυες πως μπορεί κανείς να είναι στέλεχος πρώτης γραμμής και να μην είναι ούτε γρουσούζης ούτε νούμερο· ότι μπορεί να είναι πολύ σοβαρός και ταυτόχρονα να βρίσκεται σε διαρκή ετοιμότητα για χαβαλέ και μαλακία· ότι μπορεί κανείς να είναι παντού παρών, και την ίδια στιγμή να είναι εξαιρετικός πατέρας και παθιασμένος σύντροφος.
Τώρα, Αλέκο είναι ώρα να πούμε ότι θα είσαι πάντα μαζί μας σε διαδηλώσεις, συνεδριάσεις, ματς και τσίπουρα, παρά το ότι κατά βάθος γνωρίζουμε πως...

“Μάς άφησες κοιμισμένους
στ’ ακρογιάλι το μεσημέρι
και ανυπόμονα αναμένεσαι
τη νύχτα ετούτη όλη νύχτα
ξέροντας μες στις στοιχειωμένες
από την παρουσία σου καρδιές μας
πως στο εξής το ακρογιάλι θα είναι άδειο”.

Τώρα είναι ώρα, Αλέκο, να σε ευχαριστήσουμε που βρέθηκες στο δρόμο μας και να δείξουμε την ευγνωμοσύνη μας για το μέγα συμβάν της συνάντησης μας μαζί σου.

Από τον επικήδειο
που εκφώνησε
ο Γιάννης Αλμπάνης

ΑΚΟΑ

Η μαχητικότητα, η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη και ο αντικομφορμισμός απέκτησαν σάρκα και οστά και χαμόγελο στο πρόσωπο του Αλέκου Λύτρα.
Οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι της ΑΚΟΑ, παγωμένοι από την είδηση του ξαφνικού θανάτου του, τον αποχαιρετούμε με οδύνη. Χάνουμε ένα σπουδαίο σύντροφο, με φαντασία, με φρέσκιες ιδέες αλλά και οργανωτικό χάρισμα, με χιούμορ και ζεστή καρδιά. Τον Αλέκο, που έδωσε σκληρές μάχες για τις γειτονιές των Αγίων Αναργύρων, για το Στέκι Μεταναστών, για τη «Ρόζα», για το βάθεμα και την προκοπή του ΣΥΡΙΖΑ.
Σύντροφο βαθύτατα ενωτικό εξ ού και ανασυνθετικό, με ελπίδες για το ρόλο της «Ανάσα», έτσι που να ξεκινήσει γοργά «το μικρό μας ανασυνθετικό πείραμα» που θα οδηγούσε σύντομα «στο πιο μεγάλο».
Έπιασε τόπο η δουλειά που έκανες Αλέκο! Βρεθήκαμε πάρα πολύ κοντά, σχεδόν γίναμε ένα. Και επειδή ήταν πολύ όμορφα στον ίδιο δρόμο θα συνεχίσουμε.
Δικοί μας άνθρωποι, οι γονείς και τα αδέρφια σου. Στο πλάι της Έλλης, του Μάρκου και της Μυρτώς θα βαδίζουμε ακολουθώντας το ζεστό χαμόγελό σου.

ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο

Οι άνθρωποι του «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο» και γενικά του ΣΥΡΙΖΑ βιώνουμε σήμερα μια οδυνηρή απώλεια. Έφυγε από κοντά μας ο σύντροφος Αλέκος Λύτρας, υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος Ιωαννίνων του ΑΥΡΙΟ. Ο Αλέκος γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1961, ήταν γραφίστας και εργαζόταν ως επιμελητής βιβλίων και κόμικ. Είχε μια πλούσια αγωνιστική διαδρομή δεκαετιών, από τα μαθητικά του χρόνια στη Ζωσιμαία Σχολή και τα σπουδαστικά του στα ΚΑΤΕΕ της Αθήνας, μέχρι σήμερα, που συμμετείχε στην Κεντρική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ ως εκπρόσωπος της ομάδας Ρόζα. Ζούσε στους Αγίους Αναργύρους της Αθήνας και συμμετείχε ενεργά στις αριστερές δημοτικές κινήσεις του Δήμου του, στο αντιρατσιστικό κίνημα και στους αγώνες για την προστασία των ελεύθερων χώρων της Αθήνας και των ορεινών όγκων της Αττικής. Ανήκε στην ιδρυτική ομάδα του πολιτικού και πολιτιστικού περιοδικού «Γαλέρα».Οι φίλοι του θα θυμούνται τον Αλέκο όχι μόνο σαν ένα συνεπή και ανιδιοτελή άνθρωπο, αλλά και σαν αφοσιωμένο σύντροφο της Μυρτώς και στοργικό πατέρα του Μάρκου και της Έλλης. Θα τον θυμούνται σαν ένα χαμογελαστό και ανοιχτόκαρδο χαρακτήρα με σπάνια αίσθηση του χιούμορ. Θα τον θυμούνται σαν εραστή της παραλίας της Γαύδου και παθιασμένο υποστηρικτή του ΠΑΣ Γιάννινα. Στην παράταξή μας θα τον θυμόμαστε και για τη μεγάλη προσωπική του συμβολή στη συγκρότηση του «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο». Μοιραζόμαστε με τους δικούς του την οδύνη.

ΔΕΑ

Η Διεθνιστική Εργατική Αριστερά εκφράζει τα βαθύτερα συλλυπητήριά της για το θάνατο του συντρόφου Αλέκου Λύτρα, στην οικογένειά του, στην Ομάδα Ρόζα και στο Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα. Βρεθήκαμε μαζί του στους κοινωνικούς αγώνες, στη μάχη για τη ριζοσπαστική κατεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ και πρόσφατα στη δημιουργία της νέας δημοτικής παράταξης Αλληλεγγύη Αγίων Αναργύρων – Καματερού. Οι συντρόφισσες και οι σύντροφοι της ΔΕΑ δεν θα ξεχάσουμε την πολύτιμη συμβολή του στη δημιουργία της νέας μορφής της εφημερίδας μας, της «Εργατικής Αριστεράς».

Προσφορά στη μνήμη του Αλέκου

Το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα Θεσσαλονίκης προσφέρει 200 ευρώ στον Ξενώνα Προσφύγων Θεσσαλονίκης, στη μνήμη του αλησμόνητου φίλου και συντρόφου Αλέκου Λύτρα, ένθερμου αγωνιστή της ριζοσπαστικής αριστεράς και των κινημάτων.

Η ΒΙΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΣΤΑ ΚΟΡΜΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΣ

2010-11-09T08:39:00.001-08:00

Δύο εικόνες ζοφερές

Σάββατο βράδυ στο κέντρο της πόλης. Σαράντα Μπαγκλαντεσιανοί βρίσκονται στον υπόγειο χώρο που χρησιμοποιούν ως χώρο προσευχής και συνάντησης σε υπόγειο της οδού Αριστομένους. Απ’ έξω οι ακροδεξιοί, μέλη της Χρυσής Αυγής, όπως δείχνουν τα ίχνη που άφησαν πίσω τους –συνθήματα, αυτοκόλλητα και αφίσες του υποψήφιου Ν. Μιχαλολιάκου–, κλειδώνουν τα τζάμια με λουκέτα και πετούν μέσα αναμμένα στουπιά. Ο Θαν. Κούρκουλας, εκπρόσωπος της Κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό», καταγγέλλει: «Ειδοποιήσαμε τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση ζητώντας ν’ απομακρύνει τους ακροδεξιούς, διότι στο εσωτερικό υπήρχαν εγκλωβισμένοι μετανάστες. Μας απάντησαν ότι γνώριζαν το περιστατικό. Ήδη, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, κοντά στο σημείο υπήρχε περιπολικό της Αστυνομίας, που ήταν παρκαρισμένο σε απόσταση περίπου 50 μέτρων. Επιπλέον, λίγο μετά τις 10 το βράδυ υπήρχε και μια διμοιρία ΜΑΤ. Παρ’ όλα αυτά, μετά τις 11, ακροδεξιές ομάδες κυκλοφορούσαν φωνάζοντας «Έξω οι ξένοι από την Ελλάδα, κανένα τζαμί ποτέ και πουθενά»». Η αστυνομία από τη μεριά της υποστηρίζει ότι όταν έφτασαν οι άνδρες της στην περιοχή οι ελληνικής καταγωγής εμπλεκόμενοι αποχώρησαν. Δύο μετανάστες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, ενώ ο κατάλογος των τραυματιών μεγάλωσε στη διάρκεια της βραδιάς καθώς τα φασιστικά τάγματα συνέχισαν τη «βόλτα» τους στους γύρω δρόμους.
Δύο μέρες νωρίτερα, ανήμερα της… εθνικής εορτής, στην πλατεία Αττικής εκτυλίσσεται ένα ακόμα περιστατικό, στο οποίο τυχαίνει να είναι μάρτυρες τρεις σκηνοθέτες, κάτοικοι της περιοχής, ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης, ο Χρήστος Βούπουρας και ο Γιώργος Κόρρας. Στο κέντρο της πλατείας επτά-οκτώ νεαροί με ξύλα. Δύο Αφγανοί επιχειρούν να διασχίσουν την πλατεία με τα τεράστια ΕΛΛΑΣ γραμμένα στις εισόδους της και καταδιώκονται με ξύλα από τη βάρδια των «αγανακτισμένων» (επτά οκτώ νέους και δύο γυναίκες με σφυρίχτρες). Επιστρέφοντας οι νεαροί στρέφονται εναντίον των τριών σκηνοθετών στο απέναντι πεζοδρόμιο, οι οποίοι καταφεύγουν σε ένα μπαγκλατεσιανό κατάστημα για να σωθούν. Μέσα στο κατάστημα βρίσκονται εγκλωβισμένοι και 10 Μπαγκλαντεσιανοί. Καλούν την αστυνομία και τότε αρχίζει το θέατρο του παραλόγου. Ο αστυνομικός που παίρνει τα στοιχεία των Ελλήνων, τους ρωτάει: «Τους γνωρίζετε αυτούς τους Αφγανούς που σας επιτέθηκαν;» «Μα ήταν οι Έλληνες αυτοί που μας κυνήγησαν. Οι ίδιοι που προηγουμένως κυνήγησαν τους Αφγανούς». Οι αστυνομικοί συνεχίζουν να συμπληρώνουν τα τυπικά έγγραφα. «Κάτι πρέπει να κάνετε. Στην πλατεία κάθε μέρα τρέχει αίμα. Η βία είναι ανεξέλεγκτη. Θα έχουμε νεκρούς. Είναι ζήτημα χρόνου», επιμένουν. «Τι μου λέτε κύριε; Δεν το ξέρω εγώ, που προχτές τους είχαμε κλείσει τους Αφγανούς μέσα στο τζαμί και ήμασταν έτοιμοι να κάνουμε έφοδο και να τους συλλάβουμε, και έρχεται η διαταγή από πάνω: Αφήστε τα παιδιά να φύγουν; Ακούς; Τα παιδιά! Μου σηκώνεται η τρίχα, μου φεύγει το κράνος», φωνάζει ο αγανακτισμένος αστυνομικός. Οι τρεις καταγγέλλουν ότι όλη αυτή την ώρα, ένας μεσήλικας, καθημερινός θαμώνας και οργανωτής των επιθέσεων είναι μονίμως σε ανοικτή τηλεφωνική σύνδεση.
Οι 3 σκηνοθέτες φεύγουν προσεκτικά για να μην ξανασυναντήσουν στο δρόμο τους τη συμμορία. Λίγο αργότερα τους τηλεφωνούν από τα «κεντρικά» της αστυνομίας. Τους ζητούν να επαληθεύσουν την αναφορά που έχουν λάβει από το περιπολικό, ότι δηλαδή τους επιτέθηκαν Αφγανοί και αυτοί διασώθηκαν μπαίνοντας σε ένα μπαγκλαντεσιανό κατάστημα!
«Όλοι αυτοί έχουνε δημιουργήσει έναν κλοιό γύρω μας. Κλοιό βίας, κλοιό φανατισμού, κλοιό φασισμού. Ένιωσα απροστάτευτος, ευνουχισμένος, γελοιοποιημένος και σε απελπισία. Ανυπαρξία κράτους, οσμή παρακράτους που θυμίζει άλλες εποχές. Κι η εκκλησία, στην καλύτερη περίπτωση να σιωπά. Ελλάδα, έτος μηδέν», σχολιάζει ο Χρήστος Βούπουρας.
Δύο εικόνες ζοφερές. Μάρτυρες μιας φασιστικής πραγματικότητας που είναι ήδη εδώ. Απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα το κράτος έχει ήδη πάρει θέση, οι δημοτικές αρχές και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης επίσης. Όχι όμως και η κοινωνία. Μήπως ήρθε η ώρα να αγανακτήσουμε κι εμείς;

Ρόζα Κοβάνη

Ένας άνθρωπος που... περίσσευε

2010-11-09T08:38:00.001-08:00

Μία ακόμα μέρα ξεκινά... Πρέπει να τρέξω να ψωνίσω πριν πάω στη δουλειά. Να θυμηθώ να πάρω ψωμί από το φούρνο. Φτάνοντας στο ταμείο, ανακουφίζομαι που τελικά έχω να καλύψω το λογαριασμό. Αφήνω βιαστικά τα ψώνια στο σπίτι και τρέχω στη δουλειά. Στην Ομόνοια προσπερνώ βιαστικά τα προτεταμένα χέρια με την πινακίδα «πεινάω». Βιάζομαι. Πρέπει να πάω στη δουλειά μου, για να μην απολυθώ. Στο διάλειμμα τρώω στα γρήγορα μία τυρόπιτα και το βλέμμα μου πέφτει στους κάδους σκουπιδιών και σε κάποιον μ’ ένα μπαστούνι που τους ξεψαχνίζει. Τώρα τα έπιασε τα λεφτά του, σκέφτομαι και γυρίζω στον υπολογιστή. Ήρθε η ώρα να σχολάσω και τρέχω να προλάβω το λεωφορείο. Αγανακτώ με τους εκατοντάδες ανθρώπους που έχουν πλημμυρίσει το πεζοδρόμιο και με εμποδίζουν να φτάσω στη στάση. Παρατηρώ ότι κρατάνε μία άδεια σακούλα και συνειδητοποιώ ότι είναι η ώρα για το συσσίτιο. Ωπ, το λεωφορείο πλησιάζει. Πρέπει να τρέξω να το προλάβω. Ευτυχώς μπαίνω τελευταία στιγμή. Ωχ, ελεγκτής. Κάποιος δεν έχει εισιτήριο και τρώει ένα χαράτσι 80 ευρώ. Πάρα πολλά, σκέφτομαι. Το 1/10 του μισθού μου, αλλά ύστερα ξεχνιέμαι σφίγγοντας στη χούφτα το δικό μου εισιτήριο. Κατεβαίνοντας σπρώχνομαι με ανθρώπους που μιλάνε σε μία γλώσσα που δεν καταλαβαίνω. Θα χάσω τη στάση μου, τους σπρώχνω. Επιτέλους σπίτι. Κλειδώνω και αφήνω πίσω μου όλες τις άσχημες εικόνες της ημέρας. Χρειάζομαι και λίγο χρόνο για μένα...
Κάπως έτσι είναι η μέρα του καθενός μας. Την πραγματικότητα τη βλέπουμε, την ακούμε αλλά την προσπερνάμε. Γνωρίζουμε για τις ρατσιστικές επιθέσεις, για τους απολυμένους συνανθρώπους μας, για τα συσσίτια, για τη φτώχεια. Την προσπερνάμε αλλά δεν την ξεπερνάμε.

ΤΡΑΓΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΒΡΗΚΕ ΑΣΤΕΓΟΣ ΠΟΥ ΚΟΙΜΟΤΑΝ ΣΕ ΚΑΔΟ
Αρκεί να μην ανακυκλώσουν και εσένα

Aλλη μια φορά η φρίκη επαναλαμβάνεται. Ο κάδος των σκουπιδιών, προσωρινό νυκτερινό καταφύγιο του αστέγου, γίνεται όχημα θανάτου. Γιατί άραγε ο κάδος των σκουπιδιών; Οι άστεγοι είναι χιλιάδες πια σ’ αυτή την πόλη και οι δυνατότητες για διανυκτέρευση ελάχιστες. Ειδικά τώρα που μπήκε ο χειμώνας. Τα χαρτόκουτα συσκευασίας των ψυγείων λιγοστεύουν, πέσαν οι αγορές με την κρίση, οι γέφυρες των λεωφόρων όπως εκείνη της πλατείας Ελαιοτριβείων –Καβάλας και Κωνσταντινουπόλεως– δεν χωράνε το μεγάλο πλήθος, τα έρημα γιαπιά περιφράσσονται, τα εκατοντάδες εγκαταλελειμμένα σπίτια έχουν καρφωμένα με σανίδες τα πορτοπαράθυρα. Οι σκουπιδοτενεκέδες λοιπόν, έχουν καπάκι από πάνω και κάπως μετριάζει το κρύο. Ειδικά αυτοί οι μπλε της ανακύκλωσης έχουν χαρτιά και πλαστικά, μυρίζουν λιγότερο. Τα σκληρά μπουκάλια και τα τενεκεδάκια τα μαζεύουν τακτικά άλλωστε οι απόκληροι ντόπιοι και ξένοι για να βγάλουν λίγα λεπτά στα μηχανήματα ανακύκλωσης. Έτσι ο κάδος γίνεται ιδανικό σπίτι για τη νύχτα. Αρκεί να μην ανακυκλώσουν και εσένα, ρημάδι της ζωής που λέει και το τραγούδι.
Κι όμως υπάρχει το υπουργείο Πρόνοιας μας, που μάλιστα δίνει επιδόματα σε αστέγους (σε τι πλήθος;), ο δήμος με τα κέντρα αστέγων για 240 άτομα συνολικά, οι ευρωφάγες ΜΚΟ και η εκκλησία με τα συσσίτια. Και όλοι αυτοί που γυρίζουν τα βράδια ψάχνοντας για προσωρινή στέγη, χρήστες, ψυχικά άρρωστοι, αλλοδαποί νέοι, γέροι και παιδιά, χωρίς τη δυνατότητα να διεκδικήσουν, να καταλάβουν π.χ. κάποιο από τα πολλά ξενοδοχεία του υποβαθμισμένου κέντρου, που παραμένουν κλειστά εδώ και χρόνια. Βλέπετε τα περισσότερα από αυτά είναι διατηρητέα και δεν κατεδαφίζονται, ανήκουν σε τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και ΝΠΔΔ και περιμένουν το «καθάρισμα» του κέντρου από τους κολασμένους της γης για αξιοποίηση. Ο δήμος ανατίναξε πρόσφατα το κτίριο του ΝΑΤ για να μην το καταλάβουν οι άστεγοι αλλοδαποί όπως π.χ. το εφετείο (παλαιό ξενοδοχείο ήταν και αυτό).
Αλήθεια και η Αριστερά τι κάνει; Διαπιστώνει το μέγα πρόβλημα θλίβεται και φρίττει; Και συντάσσει υπομνήματα στους αρμοδίους, «και οι Γραμματείς της απορρίπτουν την αίτηση» που λέει και ο ποιητής.
Μήπως, λέω μήπως, θα έπρεπε να οργανώσουμε και να προσπαθήσουμε να κάνουμε ό,τι δεν κάνουν αυτοί που είναι «αρμόδιοι»; Μήπως οι ενεργοί πολίτες θα πρέπει να αναλάβουν αυτή την πρωτοβουλία; Δεν ωφελεί να χύνουμε τα κροκοδείλια δάκρυά μας, βολεμένοι στο όποιο σπίτι μας, για τους απόβλητους της ζωής που θα κοιμούνται ακόμα και στον κάδο των σκουπιδιών για να γίνουν λιώμα στο μύλο του απορριμματοφόρου, πτώματα «αγνώστων λοιπόν στοιχείων» που δεν κάνουν ούτε για ανακύκλωση, ούτε ακόμα για το μάθημα ανατομίας των φοιτητών της ιατρικής. Μήπως;

Κώστας Τσαλαπάτης

Οι «ελεγχόμενες εκρήξεις» του συστήματος

2010-11-09T08:36:00.000-08:00

Ο Γ. Παπανδρέου δεν θέλει εκλογές -όπως άλωστε και ο Α. Σαμαράς. Εκβιάζει, όμως, με όλους τους τρόπους. Σύμμαχοί του όλα, σχεδόν, τα μέσα ενημέρωσης. «Σταθερότητα ή περιπέτειες» ο πρωτοσέλιδος χθεσινός τίτλος των Νέων (από συνέντευξη του πρωθυπουργού), «Αποφασισμένος για εκλογές» η Ελευθεροτυπία, «Αναταραχή στη ΝΔ προκαλούν μνημόνιο – Καραμανλής» το Βήμα, «Το στοίχημα για καθαρή νίκη του ΠαΣοΚ» το Έθνος, «Καταλύτης εξελίξεων οι εκλογές» η Καθημερινή, κ.λπ.
Το πολιτικό σύστημα ετοιμάζεται να χρησιμοποιήσει, κατά το δοκούν, το αποτέλεσμα των εκλογών, προκειμένου να περάσει τα ακόμα πιο σκληρά μέτρα που έρχονται. Η δόση του Μαρτίου (19 δισ. ευρώ) θα εξαρτηθεί από τις ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ και της ενέργειας, από τις μειώσεις μισθών και στον ιδιωτικό τομέα (ήδη ο κατώτατος μισθός «έσπασε» προ τα κάτω...), κ.λπ. Η τρόικα σε καμιά περίπτωση δεν θέλει εκλογές. Προτείνουν, μάλιστα, ευρύτατο ανασχηματισμό, που θα περιλαμβάνει και πρόσωπα εκτός ΠαΣοΚ, προκειμένου να δοθεί η εντύπωση της κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας».
Οι αόριστες και εκβιαστικές δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου [«το μήνυμα της κάλπης να είναι τέτοιο ώστε να μην επιτρέψει σε κανέναν να αμφισβητήσει την πορεία της χώρας», Νέα 6-7.11.10 ή «αν οι ομάδες συμφερόντων, που επλήγησαν από τις μεταρρυθμίσεις, πουν «φτάνει, πρέπει να σταματήσουν οι αλλαγές που βρίσκονται σε εξέλιξη», τότε δεν έχω άλλη επιλογή από το να ζητήσω την ετυμηγορία του ελληνικού λαού», Ιταλικό περιοδικό Panorama], πέρα από τη δημιουργία κλίματος φόβου στην κοινωνία, αποκαλύπτουν και την λαίλαπα των μέτρων που έρχονται. Είτε με κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας», όπου θα κληθούν διάφορα πρόσωπα και πολιτικοί του συστήματος να μας «σώσουν», με τους δικούς τους όρους, από την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν, είτε με εκβιαστικές εκλογές κάτω από την πίεση της επερχόμενης πτώχευσης. Μονά - ζυγά δικά τους.
Το σύστημα προσπαθεί να χρησιμοποιήσει υπέρ του όλες τις εναλλακτικές λύσεις. Την οικογένεια Μητσοτάκη, τον πρώην πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή (που διαψεύει χαλαρά τις δηλώσεις του περί αναγκαστικής προσφυγής στο μνημόνιο), τον Α. Σαμαρά, ακόμα και την τρόικα που αναβάλει την ανακοίνωση του ελλείμματος (άρα και περισσότερα και σκληρότερα μέτρα) για μετά τις εκλογές.
Η αριστερά οφείλει να είναι αντίθετη στο σύστημα. Αυτό να καθορίσει και την στάση μας, την ψήφο μας. Να ακυρώσουμε τα σχέδιά τους, με όποιον τρόπο και αν επιχειρήσουν να τα υλοποιήσουν. Η ψήφος δεν αρκεί. Απαιτεί και κινητοποίηση στους δρόμους!

Α. Π. Θάνος

Επικίνδυνοι «κούριερ» οι ψηφοφόροι για το ΠΑΣΟΚ

2010-11-09T08:34:00.000-08:00

Οι δυσοίωνες για το ΠΑΣΟΚ προβλέψεις στις σημερινές εκλογές κάνουν τον πρωθυπουργό, μέχρι την τελευταία στιγμή (με συνέντευξη ποταμό στα «Νέα»), να επιχειρεί
από τη μια να συνεχίσει τον εκβιασμό κι από την άλλη
να αφήσει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά για την προσφυγή
σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές. Σε ερώτηση του συντάκτη των «Νέων» για τα στοιχεία που θα τον κάνουν να κρίνει
αν χρειάζονται πρόωρες εκλογές, απαντάει σαν την Πυθία: «Δεν εξαρτάται απλώς από ένα επιμέρους ποσοστό
ή την εκλογή ή μη ενός υποψηφίου (...) [Το εκλογικό αποτέλεσμα] να είναι τέτοιο, ώστε να μην επιτρέψει
σε κανένα να αμφισβητήσει την πορεία της χώρας». Εξαρτώντας έτσι την τελική απόφαση όχι μόνο
από το ίδιο αποτέλεσμα, αλλά και από τη χρήση
που θα του κάνουν οι πολιτικοί αντίπαλοί του!

Στο Μέγαρο Μαξίμου άργησαν πολύ να καταλάβουν ότι αυτές οι αυτοδιοικητικές εκλογές δεν ήταν σαν τις άλλες. Δεν μπορούσαν παρά να είναι άκρως πολιτικές και λόγω Μνημονίου και λόγω Καλλικράτη.
Το εκλογικό σώμα θα εκφραζόταν με την ψήφο του για πρώτη φορά μετά τις περσινές βουλευτικές εκλογές για μια ληστρική για το εισόδημα και τις κατακτήσεις του πολιτική. Και δεν υπήρχε περίπτωση να πετάξει αυτή την ευκαιρία.
Από την άλλη, ο ίδιος ο Καλλικράτης αφαιρούσε σε μεγάλο βαθμό τα παραδοσιακά αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά από την εκλογική αναμέτρηση και της προσέδιδε μορφή κεντρικής πολιτικής αντιπαράθεσης.
Σ’ αυτές τις συνθήκες ήταν καθαρός πολιτικός στρουθοκαμηλισμός η χαλαρή στάση απέναντι στις αυτοδιοικητικές εκλογές.
Το γεγονός ότι απέναντι σ’ αυτή την αρχική ονειροφαντασία στάθηκε το σύνολο σχεδόν της αντιπολίτευσης (πλην του ΛΑΟΣ και της Δημοκρατικής Αριστεράς), επιτάχυνε την αφύπνιση του Μαξίμου. Η τυπικά αντιμνημονιακή τοποθέτηση της ΝΔ του κ. Σαμαρά έριξε κι αυτή το βάρος της, βέβαια. Αυτό, όμως, που λειτούργησε ως αποφασιστικό στοιχείο, υπήρξε η (και δημοσκοπικά μετρούμενη) σαφής τάση ευρύτατων στρωμάτων να δηλώσουν με την ψήφο τους την αντίθεση προς την κυβερνητική πολιτική.

Καθυστερημένη αφύπνιση

Η κυβέρνηση, προφανώς καθησυχασμένη από τη φθίνουσα πορεία των κοινωνικών αντιδράσεων μετά την αρχική έκρηξη, πίστεψε πως η παραμυθία περί «άδικων αλλά αναγκαίων μέτρων» είχε πιάσει. Όταν συνειδητοποίησε τον κίνδυνο, αντέδρασε με προκλητικό τρόπο: αφού έπιασε το σύνθημα «μνημόνιο ή πτώχευση», γιατί να μην πιάσει πάλι ο εκβιασμός «επιβεβαίωση του μνημονίου ή περιπέτειες που οδηγούν στην πτώχευση».
Για κακή τους τύχη ο εκβιασμός απέδωσε ελάχιστα. Τόσο που δεν φαίνεται να ανατρέπει την ήδη διαγραφόμενη πορεία. Η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου κατάφερε έτσι μ’ ένα σμπάρο να καταγράψει μια προεκλογική πολιτική ήττα (υποχρεώθηκε να καλέσει αυτή ουσιαστικά σε… δημοψήφισμα υπέρ της πολιτικής της) και να προδιαγράψει μια εκλογική αποτυχία. Μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος έχει εκλάβει την απόπειρα εκβιασμού ως ένδειξη αδυναμίας και όχι ως επίδειξη ισχύος. Γι’ αυτό και δεν αλλάζει γνώμη για την ψήφο-καταδίκη, όσο και να την εκβιάζουν.

Σενάρια «εθνικής συναίνεσης»

Ορισμένοι αναλυτές επιχειρούν να διακρίνουν πίσω από αυτές τις ανακόλουθες κυβερνητικές προεκλογικές επιλογές μια επιθυμία απαλλαγής από το καταλυτικό πολιτικό βάρος της εφαρμογής του μνημονίου και των παράπλευρων συνεπειών του.
Θεωρώντας απίθανη την εκδοχή της εκλογικής επικράτησης των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ στο μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας, εκτιμούν ότι κάποιοι στην ηγεσία του θα ήθελαν ούτως ή άλλως να διαμορφωθούν συνθήκες συναινετικής ανάληψης της ευθύνης των αντιλαϊκών (και μελλοντικών) μέτρων από μια «ομόρρυθμη πολιτική εταιρία».

Αναδιάταξη
του πολιτικού συστήματος

Μέχρι σήμερα, σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, η διαδοχή στην κυβέρνηση δύο κομμάτων του δικομματισμού (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) γινόταν σχετικά ομαλά: όταν δεν μπορούσε να γίνει ανεκτό το ένα ως κυβέρνηση, το άλλο ήταν ήδη έτοιμο να αναλάβει κυβερνητικό ρόλο.
Ένα από τα σημαντικά στοιχεία της κρίσης που εμφανίζει σήμερα το πολιτικό σύστημα, είναι ότι η συνθήκη αυτή δεν ισχύει. Συνεπώς, υποστηρίζουν οι ηρακλείς του, ένα συμμαχικό σχήμα είναι απαραίτητο.
Η ΝΔ του κ. Σαμαρά, ωστόσο, φαίνεται να έχει δεσμευτεί σε μια στρατηγική άλλου τύπου, με τυπικά μετωπικές συγκρούσεις με την κυβέρνηση, που στόχο έχει την αναπαραγωγή του παραδοσιακού σκηνικού της εναλλαγής στην κυβέρνηση. Κι αυτό θα τη δυσκολέψει πολύ, παρ’ όλες τις, έσωθεν και έξωθεν, πιέσεις να κάνει μεταβολή. Χωρίς να αποκλείεται τίποτε: από τον πειθαναγκασμό ως τη διάσπαση ή τη σαλαμοποίησή της.

Η συμμαχία των προθύμων

Δεν μπορεί κανείς να αποδώσει τέτοιες προθέσεις στον κ. Κεφαλογιάννη («όταν η πατρίδα κινδυνεύει και ο λαός υποφέρει, [απαιτείται] με τη συναίνεση όλων να πετύχουμε») ούτε στον κ. Καραμανλή, που φέρεται να έχει δηλώσει πως το μνημόνιο ήταν αναγκαίο κακό (δήλωση που κυκλοφορεί ακόμη ευρύτατα, αν και διαψεύστηκε). Ωστόσο, παρεμβάσεις αυτού του τύπου διαμορφώνουν κλίμα κατάλληλο για παντός είδους πρωτοβουλίες.
Το κόμμα της κ. Μπακογιάννη είναι ήδη στα σκαριά και, ανεξάρτητα από την απήχηση που θα μπορέσει να έχει, δείχνει το δρόμο για όσους ακούνε ευχάριστα το τραγούδι των Σειρήνων της «συναίνεσης».
Εξάλλου, ήδη από σήμερα κι όχι μετά τις σημερινές ή τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, υπάρχουν κόμματα, όπως το ΛΑΟΣ, που περιμένουν πώς και πώς μια τέτοια εξέλιξη.
Όσο για τη Δημοκρατική Αριστερά, ο ηγέτης της Φ. Κουβέλης αναγκάστηκε να επικρίνει τον προεκλογικό εκβιασμό του κ. Παπανδρέου (συνεταίρου σε πολλά αυτοδιοικητικά σχήματα) και την ανακολουθία του να αποδέχεται ουσιαστικά το δημοψηφισματικό χαρακτήρα τους, αλλά δεν δείχνει καμία διάθεση να πάρει αποστάσεις από τη γραμμή στήριξης του ΠΑΣΟΚ.
Δεν είναι, λοιπόν, απίθανο να βρει κοινοβουλευτική βάση ευρύτερη από τη σημερινή μια κυβέρνηση είτε αναβαπτισμένη σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές, είτε αναπαλαιωμένη με έναν γενναίο «εθνοσωτήριο» ανασχηματισμό.
Ονόματα ηχηρά, όπως του κ. Παπαδήμα, ρίχνονται ξανά στο τραπέζι. Οι εμπνευστές τεχνοκρατικών κυβερνήσεων σωτηρίας πυκνώνουν τα πυρά τους. (Ορισμένοι μάλιστα, όπως ο κ. Παπαχελάς – «Καθημερινή» 4-11-2010) χαρακτηρίζουν τις εκλογές και τις συζητήσεις περί αυτές «χόμπι», με προφανή απαξιωτική διάθεση. Όπως κάθε δικτατορία, έτσι και η δικτατορία των αγορών χρειάζεται να προετοιμαστεί ιδεολογικά με την απαξίωση των… εκλογικών «χόμπι»).
Τα «καθοδηγητικά» σχόλια των ναυαρχίδων των δύο πιο ισχυρών σήμερα μιντιακών συγκροτημάτων επαναλαμβάνουν μονότονα τις συναινετικές «συμβουλές» τους. Τώρα πια ακούγονται και μετρούν ακόμα και οι υποδείξεις των «αγορών», αλλά και… φιλικών πρεσβειών.

Χ. Γεωργούλας

Επίθεση και στην Πορτάλιου στον Αγ. Παντελεήμονα

2010-10-23T09:23:00.000-07:00

Η κυρία Πορτάλιου εμποδίστηκε από ακραία στοιχεία να πραγματοποιήσει την περιοδεία που είχε εξαγγείλει και στο χώρο της λαϊκής αγοράς της Μιχαήλ Βόδα.

Όπως δήλωσε η ίδια, βρέθηκε στις γειτονιές του 6ου διαμερίσματος «για να παρουσιάσει τις θέσεις της Ανοιχτής Πόλης σε Έλληνες και μετανάστες. Η Ανοιχτή Πόλη δεν θεωρεί καμία περιοχή της Αθήνας άβατο» και καταδίκασε «τις επιθέσεις που έγιναν χθες στα μέλη της "Ελεύθερης Αττικής" και τον υποψήφιο περιφερειάρχη Αλέκο Αλαβάνο».

Στην περιοδεία συμμετείχε και ο Θοδωρής Δρίτσας, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής της Α' Πειραιά, ο οποίος δήλωσε «η φωνή της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης ακούστηκε πολύ δυνατά στις γειτονιές τουΑγίου Παντελεήμονα με την περιοδεία της Ελένης Πορτάλιου» και πρόσθεσε ότι «σκοταδιστές τραμπούκοι» προσπάθησαν «για μια ακόμη φορά να παραστούν ως αγανακτισμένοι πολίτες. Οι γειτονιές της Αθήνας χρειάζονται γενναίες παρεμβάσεις κοινωνικής στήριξης», κατέληξε.

Την επίθεση κατά της κ. Πορτάλιου καταδίκασε ο Γιώργος Καμίνης, επισημαίνοντας: «Καταδικάζουμε και δεν θα σταματήσουμε να καταδικάζουμε εκείνους που επιχειρούν να εμποδίσουν την ελεύθερη επικοινωνία ανθρώπων και ιδεών. Καταδικάζω την επίθεση που δέχτηκε η κα. Ελένη Πορτάλιου και μέλη του συνδυασμού της, στην διάρκεια περιοδείας στις περιοχές του Αγ. Παντελεήμονα και της Πλατείας Βικτωρίας».

Στο μεταξύ, και η ΝΔ εξέφρασε σήμερα την καταδίκη της για την επίθεση κατά του Αλ. Αλαβάνου, σημειώνοντας ότι «Καταδικάζουμε απερίφραστα την επίθεση εναντίον του πρώην προέδρου του Συνασπισμού κ. Αλέκου Αλαβάνου, που έγινε στον Άγιο Παντελεήμονα. Και με την ευκαιρία αυτή, επισημαίνουμε - για μια ακόμη φορά - ότι η χρήση βίας δεν αποτελεί λύση, αλλά αντιθέτως, όπου εκδηλώνεται, δημιουργεί δραματικά αδιέξοδα για το σήμερα και το αύριο.

Από την άλλη πλευρά, υπογραμμίζουμε τις τεράστιες ευθύνες που έχει η κυβέρνηση για το γεγονός ότι, με την ανύπαρκτη πολιτική της σε θέματα ασφάλειας του πολίτη, έχει αφήσει μεγάλα τμήματα του κέντρου της Αθήνας και των γύρω περιοχών στο έλεος κάθε λογής ετερόκλητων ομάδων, που έχουν τη βία στην καθημερινή πρακτική τους».

Πηγή : TV Χωρίς Σύνορα

Η Εποχή της Κυριακής, μέσα στα κινήματα, στην Αριστερά

2010-10-23T09:11:00.000-07:00

Αλέκος Αλαβάνος: «Τεστ κοπώσεως για το κομματικό σύστημα», μιλά στην ¨”Εποχή” ο υποψήφιος Περιφερειάρχης της «Ελεύθερης Αττικής»

Αλέξης Μητρόπουλος: «Επιλέξατε αριστερό ψηφοδέλτιο και όχι αποχή», μιλά στην ¨”Εποχή” ο υποψήφιος Περιφερειάρχης της «Αττικής Συνεργασίας, όχι στο Μνημόνιο”

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

“Οι δημοσκόποι μπερδεύτηκαν”, του Στάθη Κουτρουβίδη

Πέτρος Λινάρδος-Ρυλμόν: «Τι θα μπορούσε να συζητηθεί στο Πάντειο». Σχολιάζει το διήμερο του «Βήματος Διαλόγου»

Α. Π. Θάνος: «Μαυρογιαλούρος εναντίον «αντάρτη»

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Η διαχρονικότητα της εμπορίας γυναικών
Επιμέλεια: Σίσσυ Βωβού

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΕΡΓΑΣΙΑ

Ολιβιέ Μπεζανσενό: «Να μπλοκάρουμε την οικονομία για να μπλοκάρουμε τη μεταρρύθμιση». Ο ηγέτης του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος της Γαλλίας απαντά στις ερωτήσεις αναγνωστών της «Le Monde».

«Βιομηχανίες και σούπερ μάρκετ κάνουν πάρτι και οι υπουργοί ρυθμίζουν ήχο και φως», του Κ. Νικολάου

«Η κρίση και το χρέος στην Ευρώπη». Το Μανιφέστο των Φ. Ασκενάζι, Τ. Κουρό, Αντρέ Ορλεάν, Ανρί Στερντινιάκ, που έχει συγκεντρώσει 1.000 υπογραφές οικονομολόγων στη Γαλλία.

ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

«Ανοιχτή Πόλη»: Άρωμα κινημάτων, άρωμα πόλης, το ψηφοδέλτιο της «Ανοιχτής Πόλης».

Νίκος Λεγάκης: Για τον «αριστερό πολίτη» του Πειραιά που έφυγε προχθές γράφουν Θοδ. Δρίτσας και οι σύντροφοί του

Μαρία Κανελλοπούλου: «Δεν θα προσμετρηθούμε στους αυτόκλητους υπερασπιστές της εθνικής υπερηφάνειας».

Aυτοδιοικητικό κίνημα περιφέρειας Στερεάς

2010-10-21T07:12:00.001-07:00

2010-10-20T23:19:00.000-07:00

ΕΛΛΗΝΙΚΟ: ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

2010-10-20T23:17:00.001-07:00

Η εταιρία που εκμεταλλευόταν την ακτή, διεκδικεί τεράστια αποζημίωση

Στις αρχές του καλοκαιριού του 2007 ο Δήμος Ελληνικού με τη συνδρομή πολλών δήμων της Αττικής και την παρουσία χιλιάδων πολιτών, βουλευτών σχεδόν όλων των πολιτικών κομμάτων, πολιτικών αρχηγών, του ίδιου του σημερινού πρωθυπουργού, συνδικάτων, κοινωνικών οργανώσεων, αλλά και εκπροσώπων ης εκκλησίας, έβαζε τέλος στον αυθαίρετο αποκλεισμό της παραλίας και της θάλασσας.
Στις 30 Μαΐου & της 10 Ιουνίου το 2007 τα κάγκελα που απέκλειαν την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στην ακτή του Αγ. Κοσμά αφαιρέθηκαν. Με μια μεγαλειώδη κινητοποίηση, χωρίς κανένα απολύτως επεισόδιο βίας, με την παρουσία μεγάλων αστυνομικών δυνάμεων, τα συνεργία των Δήμων αφαίρεσαν την περίφραξη και άνοιξαν το δρόμο προς τη θάλασσα στους πολίτες.
Από τότε με τις προσπάθειες του Δήμου Ελληνικού, με διάθεση δημοτικών κονδυλίων, υπαλλήλων αλλά και με τη συνδρομή δεκάδων εθελοντών η πλαζ συντηρείται και παραδίδεται καθαρή κάθε καλοκαιρινή μέρα σε χιλιάδες ανθρώπους που αναζητούν τη δροσιά της θάλασσας. Υποδομές για τους λουόμενους, ναυαγοσώστες, ομπρέλες, καθίσματα, όλα προσφέρονται δωρεάν. Ειδικές υποδομές για ΑΜΕΑ έδωσαν τη δυνατότητα σε ανθρώπους που χρόνια είχαν να μπουν στη θάλασσα, να κάνουν ένα άνετο μπάνιο.
Θα ήταν απόλυτα λογικό η διαχείριση της ακτής να έχει ήδη δοθεί στο Δήμο. Πολύ περισσότερο γιατί η ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του κράτους από τις αρχές του 2008 με την 87/2008 γνωμοδότησή της έκρινε άκυρες και παράνομες τις συμβάσεις με τις οποίες είχε παραχωρηθεί η πλαζ στην εταιρία που την εκμεταλλευόταν. Η παραπάνω πράξη του ΝΣΚ με την υπογραφή της από τον τότε αρμόδιο υφυπουργό έγινε πράξη της διοίκησης. Και όμως!!
Σήμερα, τρία και πλέον χρόνια μετά, η εταιρία όχι μόνο παραμένει στην ακτή, αλλά και διεκδικεί τεράστια ποσά – 1.700.000 ευρώ - σαν αποζημίωση, από το Δήμαρχο Ελληνικού και επτά Δημοτικούς συμβούλους.
Η εταιρία, που εκμεταλλευόταν την ακτή, με αγωγή της που δικάζεται την Πέμπτη 21/10/2010 στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθήνας στέφεται κατά των αιρετών του Δήμου Ελληνικού και διεκδικεί από όλους και τον καθένα τους ξεχωριστά το παραπάνω ποσό με τον ισχυρισμό ότι δεν λειτούργησαν σαν Δημοτική Αρχή αλλά σαν μια παραδημοτική συμμορία, που προκάλεσε φθορές, καταστροφές της περιουσίας και απώλειες κερδών της επιχείρησης.
Σημειώνεται ότι από το 2008 αλλά και πρόσφατα έχει τεθεί στη βουλή το ζήτημα της ανάθεσης της διαχείρισης της ακτής στο Δήμο Ελληνικού και της έξωσης της εταιρίας από το χώρο που κατέχει με παράνομη, όπως προαναφέραμε, σύμβαση. Οι αρμόδιοι υπουργοί τόσο της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ απαντούν ότι μελετούν το θέμα.
Εν τω μεταξύ η εταιρία που όλο το καλοκαίρι (και του 2010) λειτούργησε τελείως παράνομα δύο νυκτερινά κέντρα πάνω στην ακτή, προσπαθεί να εκδικηθεί για την άρση του αυθαίρετου αποκλεισμού της παραλίας.
Το κατ’ εξοχήν πολιτικό πρόβλημα, της ελεύθερης πρόσβασης στην ακτή, θα παρουσιαστεί σε λίγες μέρες σαν μια ιδιωτική διαφορά μεταξύ μιας δήθεν ζημιωμένης εταιρίας και οκτώ ιδιωτών που συμβαίνει να είναι ο Δήμαρχος, οι αντιδήμαρχοι, ο Πρόεδρος & η Γραμματέας του Δημοτικού Συμβούλιου και δύο ακόμη δημοτικοί σύμβουλοι του Ελληνικού.
Ανατίθεται στη Δικαστική εξουσία να το λύσει αφού οι Κυβερνήσεις δεν τόλμησαν.

ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ Α. ΛΟΒΕΡΔΟΥ

2010-10-20T23:15:00.000-07:00

Οι παράνομοι μετανάστες έφαγαν τα λεφτά

«Ποιοι είναι αυτοί για τους οποίους δαπανά το ελληνικό δημόσιο 150 εκατομμύρια ευρώ και άνω; Είναι οι αλλοδαποί. Όχι αυτοί που βρίσκονται νομίμως στη χώρα και είναι ασφαλισμένοι, γιατί αυτών οι δαπάνες είναι στα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά είναι αυτοί που δεν βρίσκονται νόμιμα στη χώρα και καταφεύγουν στο σύστημα υγείας δια των εφημεριών και νοσηλεύονται επί πολλές ημέρες. Τους δίδεται φαρμακευτική περίθαλψη χωρίς να πληρώνουν ευρώ. Το ερώτημα είναι ιδιαιτέρως διεισδυτικό και αποκαλύπτει την τσαπατσουλιά που τρώει το εισόδημα του φορολογούμενου πολίτη. Η Ελλάδα και οι ΗΠΑ δαπανούν τα περισσότερα. Μόνο που στην Αμερική τα χρήματα αυτά πάνε στον ασθενή ενώ εδώ τα τρώει η μαρμάγκα (...) Βρήκα την κατάσταση αυτήν την οποία ανέφερα, μία κατάσταση η οποία, κύριε Γεωργιάδη, δημιουργήθηκε από την καλοσύνη μας και τη γενναιοδωρία μας, επειδή δανειζόμασταν απ’ όλες τις μεριές και τα λεφτά τα πετάγαμε».
Αυτά δήλωσε από το βήμα της Βουλής ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος για να δώσει την πάσα στον Α. Γεωργιάδη να απαντήσει: «Συμφέρει να δηλώνεις Πακιστανός διότι αν δηλώνεις Πακιστανός δεν πληρώνεις το τρίευρω. Αν δηλώνεις Έλληνας το πληρώνεις».
Γέμισαν τα έδρανα της Βουλής από την απέχθεια των κυρίων Λοβέρδου και Γεωργιάδη απέναντι στους μετανάστες. Δεν αναφέρθηκε, όμως, η ακούσια μαύρη εργασία αυτών των «παράνομων» μεταναστών, που δεν έχουν πρόσβαση στα ασφαλιστικά ταμεία. Δεν αναφέρθηκε ότι η διαδικασία νομιμοποίησης των μεταναστών είναι χρονοβόρα και ότι οι περισσότεροι δεν νομιμοποιούνται ποτέ. Δεν αναφέρθηκε πόσα χρήματα πετιούνται για να συντηρήσουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες στα κρατητήρια και τις φυλακές, άνθρωποι που θα έπρεπε να είναι ελεύθεροι και να εργάζονται ώστε να αυτοσυντηρούνται.
Όπως ορθά σημειώνει και η ανακοίνωση του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών «Ακόμα κι’ έτσι, οι μετανάστες αυτοί κύριε Λοβέρδο, δεν τρέφονται με «παράνομα» μακαρόνια, ούτε πίνουν «παράνομο» νερό, ούτε ζεσταίνονται με «παράνομο» πετρέλαιο. Πόσο ΦΠΑ και άλλους «ειδικούς φόρους», εισπράττει η κυβέρνησή σας κύριε Λοβέρδο από την συμμετοχή στην οικονομική ζωή των «παράνομων» μεταναστών και πόσα κέρδη βγάζουν οι εργοδότες από την εργασία τους, μήπως μπορείτε να μας πείτε;»

Σε κίνδυνο η συμμετοχή των μεταναστών στις δημοτικές εκλογές;

2010-10-20T23:14:00.000-07:00

υσάρεστες εκπλήξεις επιφύλασσε η συζήτηση ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας την περασμένη Τρίτη της αίτησης ακύρωσης κατά της εγκυκλίου με την οποία ρυθμίζονται οι λεπτομέρειες της συμμετοχής των μεταναστών στις δημοτικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 2010.
Παρά το γεγονός ότι η μεταρρύθμιση φαίνεται να έχει εμπεδωθεί στη συνείδηση της κοινής γνώμης, ωστόσο η εισήγηση επί της ουσίας προτείνει την παραπομπή του θέματος στην Ολομέλεια του ΣΤΕ με θετική υπέρ της αίτησης ακύρωσης εισήγηση.
Συγκεκριμένα σύμφωνα με την εισήγηση, οι τοπικές εκλογές είναι προεχόντως πολιτικές, κάτι που έχει ως συνέπεια η ιδιότητα του πολίτη να έχει πρωτεύουσα σημασία για τη συμμετοχή σε αυτές, σε σχέση με αυτή του κατοίκου της πόλης. Η εισήγηση θεωρεί ότι το πολιτικό-εκλογικό σώμα στις τοπικές εκλογές δεν πρέπει να διαφοροποιείται, σε σχέση με αυτό των εθνικών εκλογών γιατί διαφορετικά υπάρχει αλλοίωση του εκλογικού σώματος. Καταλήγει δε στο συμπέρασμα ότι για να απονεμηθεί σε αλλοδαπούς η δυνατότητα συμμετοχής στις εκλογές (με τα δικαιώματα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι) θα έπρεπε πρώτα να προηγηθεί συνταγματική αναθεώρηση.
Στις προσεγγίσεις αυτές υπήρξε σοβαρός και πειστικός αντίλογος τόσο από το υπουργείο όσο και από την Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου που παρενέβη στη δίκη υπέρ της εγκυκλίου. Κατατέθηκε η διεθνής εμπειρία της συμμετοχής αλλοδαπών σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ επισημάνθηκε ότι η συμμετοχή στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου αποτελεί, κατ’ άρθρο 5 του Συντάγματος, δικαίωμα κάθε νόμιμου κάτοικου της χώρας και όχι μόνο των Ελλήνων.
Παρά την πολύ καλή υποστήριξη των παραπάνω θέσεων υπέρ της συμμετοχής των αλλοδαπών στις τοπικές εκλογές, φαίνεται ότι η συμμετοχή των μεταναστών στις εκλογές βρίσκεται σε κίνδυνο. Ας σημειωθεί δε, ότι παρά την προπαγάνδα της ακροδεξιάς περί αθρόας παροχής δικαιώματος ψήφου στους μετανάστες, που φαίνεται ότι είναι αποτελεσματική, τα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών κατέγραψαν μόνο 12.700 μη κοινοτικούς μετανάστες, τους κατά τεκμήριο καλύτερα ενσωματωμένους, που απέκτησαν το δικαίωμα ψήφου.
Η αποδοχή της αίτησης ακύρωσης μιας ομάδας ακραίων εθνικιστών από το ΣΤΕ θα μας φέρει, όμως, πολλά χρόνια πίσω. Ταυτόχρονα απειλεί να «τινάξει στον αέρα» την εκλογική διαδικασία καθώς αλλάζουν οι εκλογικοί κατάλογοι την τελευταία στιγμή πριν τις εκλογές, ενώ πολλοί συνδυασμοί έχουν ήδη εντάξει μετανάστες στα ψηφοδέλτιά τους και τώρα θα πρέπει να- επί ποινή ακυρότητας - να αλλάξουν τακτική
Η «Εποχή» έχει υποστηρίξει την απόδοση εκλογικών δικαιωμάτων στη σύγχρονη εργατική τάξη, τους μετανάστες. Δεν είναι δυνατό να μην έχουν λόγο για την πόλη άνθρωποι που κατοικούν νόμιμα σε αυτή επί πολλά χρόνια. Για να πάρουν την άδεια παραμονής όλα αυτά τα χρόνια οι μετανάστες έχασαν πολλές ώρες περιμένοντας στωικά μόνοι σε ουρές αναμονής. Είναι άδικο και παράλογο να τους στερήσει το ανώτερο διοικητικό δικαστήριο της χώρας το δικαίωμα να στηθούν – για πρώτη φορά με τη θέλησή τους – στην ουρά μπροστά από το παραβάν.

Στέργιος Παπαβασιλείου

B ΕΛΜΕ Εβρου: Πρωτοφανείς προσπάθειες τρομοκράτησης και εκφοβισμού 105 μαθητών - Οι μαθητικοί αγώνες στο απόσπασμα

2010-10-16T12:36:00.000-07:00

ΟΙ ΜΑΘΗΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Οι πρωτοφανείς προσπάθειες τρομοκράτησης και εκφοβισμού 105 (!!!) μαθητών των σχολείων μας, σχετικά με τις καταλήψεις του Οκτωβρίου του 2009, συνεχίζονται.

Αρχές Ιανουαρίου η Εισαγγελέας Πρωτοδικών Ορεστιάδας διέταξε προανακριτική διαδικασία, η οποία υλοποιήθηκε στη διάρκεια της σχολικής χρονιάς που πέρασε, χωρίς να διαπιστωθούν ποινικά κολάσιμα αδικήματα. Αντί η υπόθεση να μπει στο αρχείο, οι μαθητές δέχτηκαν κλητήριο θέσπισμα να παραστούν στο ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΗΛΙΚΩΝ στις 29/10/2010 (μια μέρα μετά τη σχολική παρέλαση!!), αφού όμως περάσουν πρώτα με τους γονείς τους από την Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων για να συζητήσουν σχετικά με την πράξη που κατηγορούνται.

Ποιες είναι όμως οι πράξεις για τις οποίες κατηγορούνται; Παραθέτουμε το κλητήριο θέσπισμα της Εισαγγελέως για 15 μαθητές (μέλη του 15μελούς Μαθητικού Συμβουλίου Γυμνασίου της Ορεστιάδας) αυτολεξεί και διατηρώντας τη στίξη του:

«ΠΡΑΞΗ

Παράβαση άρθρου μόνο της από 4-12-99 ΠΝΠ ως κυρώθηκε με άρθρο πρώτο Ν. 2811/00

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ:…………………

Κατηγορούνται ως υπαίτιοι για το ότι, στην Ορεστιάδα, κατά το χρονικό διάστημα από 12-10-2009 έως 16-10-2009:

Οι κατ/νοι, ανήλικοι τυγχάνοντας και δη έχοντας συμπληρώσει το 13ο και όχι το 18ο έτος της ηλικίας τους, από κοινού ενεργώντας κατόπιν συναπόφασης παρεμπόδισαν και διέκοψαν την ομαλή λειτουργία δημόσιου σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και παρέμειναν παράνομα στο χώρο λειτουργίας αυτού, και δη το ως άνω χρονικό διάστημα τυγχάνοντες μαθητές του 3ου Γυμνασίου Ορεστιάδας (μέλη του 15μελούς Συμβουλίου μαθητών) και νόμιμοι εκπρόσωποι των μαθητών του ως άνω σχολείου, ως εκλεγέντα μέλη του 15μελούς συμβουλίου του ως άνω σχολείου, συντόνισαν καταλήψεις του ως άνω σχολείου, το οποίο έκλεισε από μαθητές με αλυσίδες και λουκέτα που τοποθετήθηκαν στην κεντρική είσοδο του σχολείου, εμποδίζοντας την είσοδο των υπολοίπων μαθητών και καθηγητών στο σχολείο, και παρέμειναν παρά τη θέληση της δ/νσης του σχολείου, διακόπτοντας κατά το ως άνω χρονικό διάστημα έως και τις 16-10-2009 την ομαλή λειτουργία του 3ου Γυμνασίου Ορεστιάδας.»

Μπορεί ο καθένας να έχει τις όποιες επιφυλάξεις του για τις μορφές αγώνα που επιλέγουν οι μαθητές και για το αν προβάλλουν τα αιτήματά τους με τον πλέον πρόσφορο τρόπο. Αν όμως σαν μεγαλύτεροι και κυρίως σαν δάσκαλοι θέλουμε να τους βοηθήσουμε, αυτό μπορεί να γίνει μόνο με παιδαγωγικό τρόπο.

Το μαθητικό κίνημα, στο πλαίσιο της αυτονομίας του, μπορεί να καθορίζει τα αιτήματά του καθώς και τους τρόπους ανάδειξης και διεκδίκησής τους. Οι μαθητές μπορούν να ασκούν ανεμπόδιστα τα δημοκρατικά τους δικαιώματα, να λαμβάνουν αποφάσεις και να τις υλοποιούν μέσα από τα αντιπροσωπευτικά, συλλογικά τους όργανα, όπως ορίζεται άλλωστε και με το νόμο. Γιατί μέσα από τη διαδικασία αυτή οι μαθητές μας ασκούνται στη δημοκρατία και εξελίσσονται σε ενεργούς πολίτες με κριτική σκέψη.

Η παραπομπή σε δίκη των 105 μαθητών σηματοδοτεί μια ξεκάθαρη τρομοκράτηση όχι μόνο των ιδίων, αλλά ολόκληρης της κοινωνίας. Πρόκειται για τρομοκράτηση των γονιών, των εργαζομένων, των μαθητών και των εκπαιδευτικών που αμφισβητούν την αντιεκπαιδευτική πολιτική που ακολουθείται αλλά και γενικότερα όλων των νέων μέτρων και του μνημονίου, ώστε χωρίς αντιδράσεις να αποδέχονται ότι αποφασίζεται στην ΕΕ και υλοποιείται από την κυβέρνηση, προς όφελος του κεφαλαίου.

Δηλώνουμε την αντίθεσή μας στην ανάμειξη της εισαγγελίας των δικαστών και της αστυνομίας στη σχολική ζωή και δράση.

·Οι εισαγγελείς, οι δικαστές και η αστυνομία δεν έχουν καμιά θέση στα σχολεία μας.

·Να σταματήσει κάθε δίωξη των μαθητών.

·Να καταργηθεί ΤΩΡΑ «η πράξη νομοθετικού περιεχομένου», δηλαδή το «ιδιώνυμο» εναντίον των μαθητών.

Για το Δ.Σ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Β΄ΕΛΜΕΕΒΡΟΥΝ. Ορεστιάδα 06-09-2010

Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ν. Ορεστιάδας

Τηλ.-FAX: 25520-24361

e-mail : belmeebr@otenet.gr

Blog: http://belmeevrou.wordpress.com

Ξυλοδαρμός Ιρανού με ραμμένο στόμα από δημοτικό αστυνομικό

2010-10-16T12:33:00.000-07:00

Όπως σημειώνουν οι οργανώσεις, «το βράδυ της Παρασκευής, ένστολος της Δημοτικής Αστυνομίας χτύπησε με γροθιά στο πρόσωπο Ιρανό απεργό πείνας παραβιάζοντας το άσυλο των Προπυλαίων, όπου πραγματοποιούν απεργία πείνας με ράψιμο στομάτων δεκάδες Ιρανοί πρόσφυγες. Φωνάζοντας «εδώ είναι Ελλάδα ρε, τον μπούλο από δώ» ανέβηκε στα Προπύλαια κάνοντας επίδειξη τσαμπουκά σε βάρος των προσφύγων».

Πριν από 2 ημέρες, Ιρανοί πολιτικοί πρόσφυγες που βρίσκονται στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου από την 1η Σεπτεμβρίου προχώρησαν σε ομαδική ανεργία πείνας και έραψαν τα στόματα τους. Ανάμεσα τους είναι και μια νεαρή γυναίκα. Στόχος τους είναι «να στείλουν το μήνυμα στους Έλληνες πολίτες και πολιτικούς, πως οι πολιτικοί πρόσφυγες από το Ιράν, κάτω από άσχημες συνθήκες όπως βασανιστήρια, εκτελέσεις, λιθοβολισμούς έχουν εγκαταλείψει την χώρα τους», ζητώντας παράλληλα χορήγηση πολιτικού ασύλου.

Οι οργανώσεις καταδικάζουν «το πογκρόμ της Δημοτικής Αστυνομίας, που δείχνει έλλειψη κάθε σεβασμού σε αγωνιζόμενους για το δίκιο τους ανθρώπους, γυναίκες και μικρά παιδιά που βρίσκονταν στο χώρο των Προπυλαίων».

Λίγη ώρα πριν το περιστατικό, η Ιρανή γυναίκα που έραψε το στόμα της, η Μαντάνα Λανισενία διακομίζονταν στο Λαϊκό νοσοκομείο, αφού κινδύνευσε να πνιγεί μετά από εμετό.

Η Κίνηση Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή καταγγέλλει, επίσης, ότι «όλη την ημέρα εξάλλου άνδρες της Ασφάλειας περιπολούσαν μέσα και έξω από τα Προπύλαια επιδιώκοντας να σπείρουν φόβο για επερχόμενη εκκένωση των Προπυλαίων από την Αστυνομία!»

Οι δικηγόροι Ευγενία Κουνιάκη και Φραγκίσκος Ραγκούσης ετοιμάζονται να καταθέσουν μήνυση για το περιστατικό, ζητώντας «την παραδειγματική τιμωρία του τραμπούκου αστυνομικού του Δήμου της Αθήνας». Τη Δευτέρα, θα δοθεί συνέντευξη Τύπου στα Προπύλαια στις 13:00.

«Ο Νικήτας Κακλαμάνης έχει συγκροτήσει ένα αστυνομικό σώμα ρατσιστικό που δεν διστάζει να χτυπάει Ιρανούς πρόσφυγες με ραμμένο στόμα και να κραυγάζει την ίδια ώρα ρατσιστικά παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο. Οι φοιτητές, οι πανεπιστημιακοί, οι εργαζόμενοι θα του δώσουν την απάντηση που του αξίζει με τους κοινούς αγώνες με τους πρόσφυγες για δικαιώματα, άσυλο και ελευθερίες», σχολίασε το μέλος της Κίνησης και υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Πέτρος Κωνσταντίνου.

Πηγή : TV Χωρίς Σύνορα

Διαβάστε Στην «Εποχή» της Κυριακής

2010-10-16T12:27:00.000-07:00

ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Γιάννης Βαρουφάκης γράφει για το βραβείο Νόμπελ Οικονομίας «Η αόρατη λογική του καπιταλισμού και τα αθώα μαθηματικά μοντέλα»

«Ακρόπολη» έλυσαν τη διαμαρτυρία με αστυνομοκρατία»

«Σε κίνδυνο η συμμετοχή των μεταναστών στις εκλογές», του Στέργιου Παπαβασιλείου

Άγγελος Χάγιος: Ο υποψήφιος περιφερειάρχης σε συνέντευξή του λέει ότι «Η εποχή μας κρύβει εκρηκτικές δυνατότητες».

ΠΑΙΔΕΙΑ: ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Αστυνομικοί σε εκπαιδευτικό ρόλο, της Ζωής Γεωργούλα

Αντισύνοδος στο Ρέθυμνο

Παραλληλισμοί: της Αγγ. Σαπουνά

ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Κωστής Χατζημιχάλης: Ο γεωγράφος καθηγητής σε συνέντευξή του υπογραμμίζει «Από το παλιό αίτημα της Αριστεράς στον Περιφερειακό Καλλικράτη».

Μανώλης Γλέζος: Στις ανηφοριές (της Πάρου) σκαρφαλώνω

Ικαρία: «Αυτόνομα: Ούτε μονολιθικά, ούτε ετερόκλητα», με τον υποψήφιο δήμαρχο Ηλ. Γαγλία

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«Ηλεκτρονική παρακολούθηση με κάρτες Εφορίας», του Άγγελου Νέστορα

«Νομιμοφροσύνη διαδικτυακών υποκλοπών», του Στράτου Νούρου

«Ο δημόσιος σιδηρόδρομος στην τροχιά της ιδιωτικοποίησης», του Γιάννη Αντωνιάδη

«Απλός, ανιδιοτελής, μαχητής», μνήμη Γιάννη Πετρόπουλου

«Δολοφόνος χωρίς ελαφρυντικά ο Κορκονέας», της Ρόζας Κοβάνη

«Η αντίσταση δεν φυλακίζεται» άρθρο για τη στάση των κρατουμένων στον Κορυδαλλό, της Αφροδίτης Μπαμπάση

«Ξενώνας αστέγων μόνο για λίγους και εκλεκτούς», της Τζέλας Αλι ράντη

Η Εποχή της Κυριακής, μέσα στα κινήματα, στην Αριστερά

ΣΥΡΙΖΑ: «Βαρβαρότητα» η περικοπή του μειωμένου εισιτηρίου για τους τυφλούς στον ΟΣΕ

2010-10-14T07:19:00.001-07:00

Αναλυτικότερα, η ερώτηση του Παναγιώτη Λαφαζάνη αναφέρει τα ακόλουθα:

Η Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών (ΕΟΤ) με δελτίο τύπου της μας γνωστοποίησε ότι «διαπίστωσε μετά την έκδοση της «Διευκρινιστικής Εγκυκλίου για την χορήγηση Δελτίων Μετακίνησης ΑμεΑ για το έτος 2010» υπ’αριθμ. Π3α/Φ.11/Γ.Π ΟΙΚ.109583/06-09-2010 που υπογράφει η Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κα Φώφη Γεννηματά ότι από φέτος, χωρίς καμιά προειδοποίηση και σχετική διαβούλευση, η Κυβέρνηση μονομερώς περικόπτει το επί δεκαετίες παρεχόμενο μειωμένο εισιτήριο μετακίνησης με τον Ο.Σ.Ε στους τυφλούς και στους συνοδούς τους».

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι το 2009 η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κινούμενη στην ίδια συναντίληψη με τη σημερινή κυβέρνηση για το πώς εννοούν το «κράτος πρόνοιας», προχώρησε στην αντίστοιχη περικοπή της μείωσης κατά 50% στα εισιτήρια πτήσεων εσωτερικού της Ολυμπιακής Αεροπορίας ενόψει της επικείμενης εκποίησής της σε ιδιώτη. Για το θέμα, μάλιστα, είχαμε απευθύνει τότε ερώτηση (Α.Π. 17746/14.04.2009) προς τα υπουργεία Απασχόλησης, Μεταφορών και Οικονομικών, χωρίς να λάβουμε απάντηση.

Επειδή με την απόφαση αυτή είναι φανερό ότι οι τυφλοί είναι τα πρώτα θύματα (θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες ευπαθείς ομάδες, αλλά και γενικότερα όλα τα στρώματα του ελληνικού πληθυσμού) της επικείμενης ιδιωτικοποίησης του ΟΣΕ, ο οποίος πρέπει να προσφερθεί απαλλαγμένος «ανεπιθύμητων βαρών» -όπως είναι η παροχή του μειωμένου εισιτηρίου- στους ιδιώτες.

Επειδή ο σιδηρόδρομος είναι μέσο μαζικής μεταφοράς που απευθύνεται κυρίως στα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα και είναι αδιανόητο και ανάλγητο να καταργείται η χορήγηση μειωμένου εισιτηρίου στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, οι οποίες χρήζουν, τώρα περισσότερο από ποτέ, της μεγαλύτερης δυνατής στήριξης.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

1. Σε ποιες άμεσες κινήσεις θα προχωρήσουν ώστε να ανασταλεί άμεσα η εφαρμογή της προαναφερόμενης εγκυκλίου; Θα μεριμνήσουν ώστε οι τυφλοί που έχουν ήδη προχωρήσει στην ανανέωση των καρτών μετακίνησης ΑμεΑ, να ξαναβγάλουν κάρτες μετακίνησης στις οποίες θα ισχύει η παροχή μειωμένου εισιτηρίου από τον ΟΣΕ;

Σε ποιες ενέργειες σκοπεύουν να προχωρήσουν και με ποιο χρονοδιάγραμμα, ώστε να επανέλθει, η μείωση κατά 50% στα εισιτήρια πτήσεων εσωτερικού, για τους τυφλούς και γενικότερα για τα άτομα με αναπηρία;»

Με προσαγωγές και ρίψη χημικών άνοιξε από τον στρατό του Μνημονίου η Ακρόπολη

2010-10-14T07:15:00.000-07:00

Οι αστυνομικές δυνάμεις γύρω στις 10:20 παραβίασαν φράκτη του αρχαιολογικού χώρου, με άσκηση βίας και κάνοντας χρήση χημικών τόσο κατά των συμβασιούχων όσο και κατά ελλήνων και ξένων δημοσιογράφων. Πληροφορίες αναφέρουν ότι στη διάρκεια επεισοδίων τραυματίστηκε ένας εικονολήπτης του Associated Press. Έντονοι διαπληκτισμοί σημειώθηκαν μεταξύ του Νίκου Χασομέρη, προέδρου των συμβασιούχων με τους αστυνομικούς και τον έφορο της Ακρόπολης, Ιω. Μάντη. Σύμφωνα με τις αρχές, οι αστυνομικοί και μία διμοιρία των ΜΑΤ μετέβησαν στον αρχαιολογικό χώρο, βάσει εισαγγελικής εντολής, μετά την άκαρπη συνάντηση του εισαγγελέα Πρωτοδικών Ν. Γύζη με τους συμβασιούχους, την Τετάρτη.

Η επέμβαση των ΜΑΤ στηρίχθηκε στην κατάθεση του εφόρου αρχαιοτήτων της Ακρόπολης, Ιω. Μάντη, στο αστυνομικό τμήμα Ακρόπολης, που με χθεσινή εντολή του εισαγγελέα Πρωτοδικών, Δ. Γκύζη, ανέλαβε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, έγινε γνωστό από τις αρχές. Ο έφορος κατέθεσε στην Αστυνομία ότι από την κινητοποίηση των συμβασιούχων παρακωλύεται η λειτουργία του χώρου. Η διαπίστωση διάπραξης αδικήματος επέτρεψε στην αστυνομία να επέμβει σήμερα το πρωί, «για την αποκατάσταση της εύρρυθμης λειτουργίας του χώρου».
Πάντως, οι έκτακτοι και συμβασιούχοι του Υπουργείου Πολιτισμού παραμένουν στο χώρο έξω από την Ακρόπολη ενω αποφάσισαν να μείνουν εκεί μέχρι τις 6 το απόγευμα και να επιστρέψουν αύριο το πρωϊ, στον χώρο του μνημείου. Η είσοδος στον αρχαιολογικό χώρο, κατόπιν προκήρυξης απεργίας και από το μόνιμο προσωπικό του υπουργείου Πολιτισμού παραμένει κλειστή για τους επισκέπτες, ενω οι αστυνομικές δυνάμεις έχουν παραμείνει στον χώρο.

Νωρίτερα η αστυνομία επιχείρησε να σπάσει με σιδεροπρίονο, χωρίς αποτέλεσμα, το λουκέτο που είχαν βάλει οι συμβασιούχοι στην πύλη του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης των Αθηνών, ενώ οι διαμαρτυρόμενοι δεν είχαν ολοκληρώσει τη συνεδρίασή τους για να αποφασίσουν το μέλλον των κινητοποιήσεών τους. Τελικά, οι αστυνομικές δυνάμεις μπήκαν στο χώρο από πλαϊνή είσοδο.

Οι συμβασιούχοι, που έμειναν στον αρχαιολογικό χώρο όλη τη νύχτα, δηλώνουν ότι δεν θα αποχωρήσουν. Οι συμβασιούχοι ζητούν μόνιμη και σταθερή εργασία, άρση του περιορισμού του 24μηνου για όλες τις ειδικότητες του ΥΠΠΟΤ, άμεση καταβολή των δεδουλευμένων και άμεση τοποθέτηση των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ. Με βάση το νόμο του Προκόπη Παυλόπουλου, στο τέλος του μήνα πρόκειται να απολυθούν άλλοι 325 εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων, ενώ πολλοί είναι αυτοί που δεν έχουν αμειφθεί για εργασία μηνών.

Το κλείσιμο της Ακρόπολης ήταν μονόδρομος, υπογράμμισε η αρχαιολόγος και συμβασιούχος Γιώτα Μπίσιλα από την Εκτελεστική Επιτροπή του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, προσθέτοντας, εδώ και δυο χρόνια μας έχουν υποσχεθεί ότι θα πάρουμε τα χρήματά μας και το μόνο που έχουμε είναι επικοινωνιακά τρικ.

«Το κράτος που είναι σύμφωνα με το σύνταγμα ο άριστος εργοδότης αφήνει τους εργαζόμενους απλήρωτους για 24 μήνες και απειλεί να τους συλλάβει» δήλωσε ο εργατολόγος και νομικός εκπρόσωπος των εργαζομένων Χρήστος Νικολιτσόπουλος. «Οι κινητοποιήσεις θα συνεχιστούν. Πρέπει να αποδοθούν ευθύνες στην πολιτική ηγεσία. Σήμερα κατέστρεψαν τον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης», δήλωσε ο πρόεδρος των συμβασιούχων Νίκος Χασομέρης.

«Κανένας δεν επικροτεί κανένα φαινόμενο βίας. Αλλά δηλώνουμε απερίφραστα ότι η Ακρόπολη αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς και ουδείς δικαιούται να την κλείνει και να παρεμποδίζει χιλιάδες πολίτες που ταξίδεψαν για να τη δουν, να την επισκεφθούν», είπε στη Βουλή ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Γιώργος Νικητιάδης.

Μιλώντας στο Mega, ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού Τηλέμαχος Χυτήρης δήλωσε πως βάσει νόμου δεν μπορούν να παραταθούν οι συμβάσεις των εργαζομένων ούτε να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου. Όσο για το θέμα της καταβολής των δεδουλευμένων, ο κ. Χυτήρης παραδέχθηκε ότι για αυτό δεν τίθεται θέμα συζήτησης. Υποστήριξε όμως ότι ορισμένοι συμβασιούχοι δεν έχουν πληρωθεί επειδή δεν έχουν καταθέσει τα απαραίτητα έγγραφα.

«Απαράδεκτες» χαρακτήρισε ο υφυπουργός Οικονομικών, Φ. Σαχινίδης «τις σκηνές που διαδραματίζονται στην Ακρόπολη και κάνουν τον γύρο του κόσμου πλήττοντας την εικόνα της χώρας», καθώς και «απαράδεκτους» χαρακτήρισε «όσους προβαίνουν σε αυτές τις ενέργειες και συνεισφέρουν στην δυσφήμιση της χώρας». Ο κ. Σαχινίδης απάντησε στη Βουλή για το θέμα στο πλαίσιο επίκαιρης ερώτησης για τους απολυμένους εργαζόμενους στην Ολυμπιακή και εξ αφορμής της τοποθέτησης του ερωτώντος βουλευτή του ΚΚΕ, Σπ. Χαλβατζή.

Ο κ. Χαλβατζής είπε πως σήμερα πήγαν οι εισαγγελείς κι ένας χωροφύλακας με ένα σιδεροπρίονο κι έκοβε τα κάγκελα της Ακρόπολης κι έλεγαν τα κανάλια κι οι ραδιοσταθμοί «τι κατάσταση είναι αυτή, αυτοί οι εργαζόμενοι προσβάλλουν τη χώρα». «Οι κυβερνήσεις που τους έχουν συμβασιούχους 22 χρόνια και κάθε χρόνο τους αλλάζουν τη σύμβαση δεν έχουν ευθύνη [και] έχουν ευθύνη οι εργαζόμενοι οι οποίοι καταδικάζουν τη χώρα και οι τουρίστες δεν μπορούν να δουν την Ακρόπολη; Να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι» τόνισε ο κ. Χαλβατζής.

Απαντώντας, ο υφυπουργός Οικονομικών Φ. Σαχινίδης δήλωσε ότι διαφωνεί «κάθετα μαζί του με την τοποθέτησή σχετικά με την εικόνα που μεταδίδεται αυτή τη στιγμή σε όλο τον κόσμο που προσβάλλει και δυσφημεί τη χώρα. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση». «Αυτή τη στιγμή, ελέγχεται η κυβέρνηση για τις προσπάθειες που κάνει να βάλει ξανά τη χώρα σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Και συμφωνούμε όλοι πως η ανάπτυξη μπορεί και πρέπει να έρθει και μέσα από την συνεισφορά που έχει ο Τουρισμός. Τι ακριβώς ανάπτυξη θα έχουμε και ποια συνεισφορά θα έχει ο Τουρισμός όταν η εικόνα αυτή τη στιγμή που μεταδίδεται σε όλα τα μέρη του κόσμου είναι η εικόνα των σκηνών που διαδραματίζονται στην Ακρόπολη» είπε ο κ. Σαχινίδης.

Έντονες αντιδράσεις

Ο βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Λαφαζάνης, δήλωσε αναφορικά με την επίθεση των ΜΑΤ στους συμβασιούχους: «Καταγγέλλουμε την επίθεση των ΜΑΤ κατά των εργαζομένων συμβασιούχων και την αδικαιολόγητη συνεχή παρουσία τους μέσα στο χώρο της Ακρόπολης. Το μνημείο της Ακρόπολης δεν προσβάλλεται ποτέ από εργαζόμενους που διεκδικούν δουλειά και δικαιώματα, αλλά από την υποκατάσταση του διαλόγου με την αστυνομική βία και τις εντολές για «κατάληψη» του χώρου της Ακρόπολης από σιδηρόφρακτες αστυνομικές δυνάμεις».

Πρωθυπουργό των ξένων, χαρακτήρισε τον κ. Παπανδρέου ο υποψήφιος περιφερειάρχης Αλέκος Αλαβάνος, δηλώνοντας «ένας Παπανδρέου δεν έχει το δικαίωμα να βεβηλώνει την Ακρόπολη».

Το Δίκτυο των Συνδικαλιστών της Ριζοσπαστικής Αριστεράς καταδικάζει την αστυνομική βία εις βάρος των συμβασιούχων και καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 17.00 το απόγευμα, στην είσοδο της Ακρόπολης. «Καταγγέλλουμε την ωμή αστυνομική βία σε βάρος των συμβασιούχων και των εκτάκτων του Υπουργείου Πολιτισμού στην Ακρόπολη και καλούμε σε συμμετοχή στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνουν σήμερα στις 5 το απόγευμα στην είσοδο της Ακρόπολης το συντονιστικό των Πρωτοβάθμιων Σωματείων και οι εργαζόμενοι του Υπουργείου Πολιτισμού» αναφέρει η ανακοίνωση.

Με αφορμή την επέμβαση των ΜΑΤ στην Ακρόπολη, ο εκπρόσωπος τύπου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Ανδρέας Παπαδόπουλος, δήλωσε: «Το πελατειακό κράτος λύνει τις διαφορές του με τα δικαιώματα των εργαζομένων στο μνημείο της Ακρόπολης με τα ΜΑΤ και την καταστολή. Αυτή η εικόνα δεν αξίζει στη χώρα».

«Σήμερα το πρωί η κυβέρνηση με μπροστάρηδες τον Χυτήρη και τον Παπουτσή έδειξαν το πιο βάρβαρο και αποκρουστικό τους πρόσωπο στο χώρο πολιτισμού της Ακρόπολης όπου οι εργαζόμενοι συμβασιούχοι απαιτούσαν το δικαίωμα στη δουλειά. Αντί η κυβέρνηση να νομιμοποιήσει προσωπικό που εργάζεται χρόνια ολόκληρα και έχει δικαιωθεί δικαστικά στέλνει τα ΜΑΤ να τους λειώσει πάνω στα κάγκελα της εισόδου της Ακρόπολης, όπου συγκεντρώθηκαν για να φωνάξουν τα αιτήματα τους. Χτύπησαν και δημοσιογράφους που προσπαθούσαν να ενημερώσουν για την επίθεση. Είναι ώρα τα συνδικάτα να κηρύξουν απεργία συμπαράστασης και να γενικεύσουν τον αγώνα κατά των άδικων μέτρων του Μνημονίου, να συνδέσουν τους αγώνες στον ΟΣΕ, στο ΔΟΛ με μια νέα Πανεργατική που θα στείλει στα σκουπίδια τις πολιτικές λιτότητας για χάρη των Τραπεζιτών και θα βάλει φρένο στον αυταρχικό κατήφορο της κυβέρνησης των ΜΑΤ. Είναι ώρα να επιβάλουμε απαγόρευση των απολύσεων!» δήλωσε ο υποψήφιος για τη δημαρχία Αθηνών της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ, Πέτρος Κωνσταντίνου.

«Είμαστε απολύτως αντίθετοι, ως ΝΔ με τη κατάληψη της Ακρόπολης από τους συμβασιούχους. Από την άλλη πλευρά, όμως, πρέπει να καταλάβει και η κυβέρνηση ότι με τα ΜΑΤ δεν λύνονται τα προβλήματα των διαφόρων κοινωνικών ομάδων. Που είναι, επιτέλους, οι αρμόδιοι υπουργοί, για να κάνουν διάλογο, για να βρεθεί λύση στο πρόβλημα;», ήταν το σχόλιο του εκπροσώπου της ΝΔ, Πάνου Παναγιωτόπουλου.

«Η Ακρόπολη δεν είναι οικόπεδο κανενός. Ανήκει στην Ελλάδα και την ιστορία της. Δεν μπορεί να έρχονται τουρίστες από το Los Angeles και το Sydney και να βρίσκουν λουκέτα», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ, Κωστής Αϊβαλιώτης.

ΑΔΕΔΥ: «Καταδικάζουμε την επέμβαση των ΜΑΤ στην Ακρόπολη»

«Είναι άξιο απορίας όλοι όσοι κόπτονται για την πολιτιστική εικόνα της χώρας, χρεώνοντας στους εργαζόμενους την "κλειστή" Ακρόπολη, αν είναι υπερήφανοι για τη σημερινή εικόνα εισβολής των ΜΑΤ στον ιστορικό χώρο που θα "ταξιδέψει" από τις τηλεοράσεις σε όλες τις χώρες του κόσμου. Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. έχει ταχθεί στο πλευρό των συμβασιούχων που διεκδικούν τη συνέχιση της εργασίας τους, διεκδικώντας τη μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου, αλλά και την καταβολή των δεδουλευμένων τους που καθυστερούν τους τελευταίους 22 μήνες.

Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί την Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει σοβαρά και άμεσα το θέμα των συμβασιούχων, αναλογιζόμενη τις οδυνηρές επιπτώσεις στην απασχόληση, αλλά και το πλήγμα που θα υποστούν οι Δημόσιες Υπηρεσίες, αρκετές από τις οποίες στην περίπτωση απόλυσης χιλιάδων εργαζομένων - συμβασιούχων, θα παρουσιάζουν κυριολεκτικά εικόνα διάλυσης» αναφέρεται σε ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ.

Ντοκιμαντέρ για τον συνεχιζόμενο αγώνα των απολυμένων του εκδοτικού οίκου Ελληνικά Γράμματα

2010-10-13T00:58:00.000-07:00

"ΔΟΛιοφθορά στα Ελληνικά Γράμματα" from sxoliastesxwrissynora on Vimeo.

http://wp.me/pPn6Y-2Se

Απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων σε ΟΣΕ και ΟΤΕ από σήμερα

2010-10-13T00:57:00.000-07:00

Σε 24ωρες απεργίες προχωρούν τις επόμενες ημέρες οι εργαζόμενοι σε ΟΣΕ και ΟΤΕ, καθώς και οι Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας, ενώ με κοινοποιήσεις προειδοποιούν και οι εργαζόμενοι στα Ελληνικά Ταχυδρομεία.

Την αρχή κάνουν σήμερα οι σιδηροδρομικοί με την Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Αμαξοστοιχιών να έχει εξαγγείλει τρεις τρίωρες στάσεις εργασίας (από τις 6 έως τις 9 το πρωί, από τις 2 το μεσημέρι ως τις 5 το απόγευμα και από τις 9 το βράδυ έως τα μεσάνυχτα). Ήδη ο ΟΣΕ ανακοίνωσε ότι τα περισσότερα από τα προγραμματισμένα δρομολόγια του ΟΣΕ και του Προαστιακού Σιδηροδρόμου δεν θα πραγματοποιηθούν σήμερα.

Αύριο οι συρμοί του ΟΣΕ θα μείνουν ακινητοποιημένοι, καθώς οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στον Οργανισμό συμμετάσχουν στην 24ωρη απεργία που πραγματοποιεί η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών, αντιδρώντας στο σχέδιο αναδιάρθρωσης του Οργανισμού που προβλέπει την ιδιωτικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Επίσης έχουν ήδη εξαγγείλει 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες για την ερχόμενη εβδομάδα, χωρίς ωστόσο να έχουν ανακοινώσει ακόμα τις ακριβείς ημερομηνίες. Εκτός από τα δρομολόγια του ΟΣΕ εξαιτίας της απεργίας δεν θα πραγματοποιηθούν και τα δρομολόγια του Προαστιακού (όπως και αυτά του μετρό στο τμήμα μεταξύ Δουκίσσης Πλακεντίας-Αεροδρόμιο).

Οι σιδηροδρομικοί υπάλληλοι έχουν προγραμματίσει για αύριο συγκέντρωση έξω από τα κεντρικά γραφεία του ΟΣΕ στην οδό Καρόλου και πορεία στο κέντρο της Αθήνας. Τρίωρη στάση εργασίας από τη 1 το μεσημέρι έως τις 4 το απόγευμα θα πραγματοποιήσουν αύριο και οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ, οι οποίοι απειλούν με 24ωρες απεργιακές κινητοποιήσεις τις επόμενες μέρες.

Για κινητοποιήσεις προετοιμάζονται και οι εργαζόμενοι στα ΕΛΤΑ μετά τις δηλώσεις των υπουργών Οικονομίας και Υποδομών, για ενδιαφέρον εξαγοράς τους από ευρωπαϊκό ταχυδρομικό όμιλο, σημειώνοντας ότι «η ιδιωτικοποίηση των Ελληνικών Ταχυδρομείων είναι επιλογή αυτοκτονίας».

Πτήσεις

Η Ενωση Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας έχει εξαγγείλει 24ωρη απεργία για την Κυριακή 17 Οκτωβρίου. Οι Ελεγκτές αντιδρούν «στην αδράνεια» του υπουργείου να αλλάξει τα δεδομένα εργασίας υιοθετώντας τα πρότυπα της Ε.Ε. τόσο όσον αφορά τη δομή της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας όσο και τη διαχείριση του εναέριου χώρου. Πάντως η διοίκηση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας προσέφυγε χθες στη Δικαιοσύνη ζητώντας να κηρυχθεί παράνομη και καταχρηστική η απεργία.

Συλλαλητήρια κατά των απολύσεων και της ανεργίας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

2010-10-13T00:56:00.000-07:00

Πορεία αλληλεγγύης στους 94 εργαζόμενους στον εκδοτικό οίκο «Ελληνικά Γράμματα», του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας, στα Προπύλαια, καθώς και στη Θεσσαλονίκη, με σημείο συγκέντρωσης το άγαλμα του Ελ. Βενιζέλου.

Την κινητοποίηση, η οποία είχε ως κεντρικό σύνθημα το «Όχι στις απολύσεις και την ανεργία» στηρίζει ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου, η Επιτροπή Αλληλεγγύης στον αγώνα των Εργαζομένων στα «Ελληνικά Γράμματα», ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων, η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας, η Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών για Ενιαίο Πολυμορφικό Κίνημα, το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα, το Σωματείο Wind.

Και ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών κάλεσε όλα τα μέλη του στην πορεία ενάντια στις απολύσεις και την ανεργία με αφορμή το κλείσιμο του εκδοτικού οίκου Ελληνικά Γράμματα, στις 18:30 μ.μ στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών, μπροστά από το πανό του ΣΜΕΔ.

Συγκέντρωση και στη συνέχεια συλλαλητήριο κατά των απολύσεων και για την υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων πραγματοποίησαν και οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών, επίσης στα Προπύλαια.

Επιστολή προς την υπουργό Εργασίας

Επιστολή με την οποία οι 90 εργαζόμενοι στα ''Ελληνικά Γράμματα'' εκφράζουν την δυσαρέσκεια τους για τα όσα διαδραματίστηκαν το τελευταίο διάστημα στον εκδοτικό οίκο, απέστειλαν στην υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Λούκα Κατσέλη .

Συγκεκριμένα, στην επιστολή γίνεται λόγος για "'ομαδικές απολύσεις'', για "πέταγμα εν ψυχρώ στον Καιάδα"' για ''διαστρέβλωση οικονομικών στοιχείων απο τον ΔΟΛ'' και για "χρήματα που χάθηκαν στο μεγάλο φαγοπότι του χρηματιστηρίου''.

Οι εργαζόμενοι ζητούν από την υπουργό να σώσει θέσεις εργασίας προκειμένου να μην βρεθούν στον δρόμο υπάλληλοι που ''η μηνιαία μισθοδοσία τους είναι σχεδόν ισόποση με τη μηνιαία μισθοδοσία τεσσάρων απο τα πενήντα ανώτερα στελέχη του ΔΟΛ''.

Τέλος οι 90 από τα Ελληνικά Γράμματα εκφράζουν την ικανοποίηση τους για την υποστήριξη από εκατοντάδες πνευματικούς δημιουργούς ''που θέλουν να μείνει ζωντανός ένας ιστορικός εκδοτικός οίκος''.

Όταν σκέφτομαι τον Τσε

2010-10-11T09:10:00.000-07:00

tvxs.gr | Όταν σκέφτομαι τον Τσε
Ανέβηκε από tvxorissinora. - Βίντεο με οικογένειες και φίλους από όλο τον κόσμο.

Πηγή : TV Χωρίς Σύνορα

Συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας αύριο για τα «Ελληνικά Γράμματα»

2010-10-11T09:08:00.001-07:00

Σε συνέντευξη Τύπου τα μέλη της Συνέλευσης των εργαζομένων κατηγόρησαν τη διοίκηση του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (ΔΟΛ) για αναλγησία και ζήτησαν να γίνει ανάκληση της απόφασης και ο εκδοτικός οίκος να συνεχίσει τη λειτουργία του.

Ο πρόεδρος της συνέλευσης Νίκος Χήρας τόνισε ότι οι εργαζόμενοι έχουν ζητήσει συνάντηση με την υπουργό Εργασίας Λούκα Κατσέλη, αλλά και με τους υπουργούς Παιδείας και Πολιτισμού για να βρεθεί λύση στο πρόβλημά τους, ενώ παράλληλα έχουν αποστείλει σχετική επιστολή στην κα Κατσέλη, ζητώντας να παρέμβει και να σωθούν οι 90 θέσεις εργασίας στα "Ελληνικά Γράμματα".

Ο Σπύρος Αλεξίου, μέλος της Συνέλευσης των εργαζομένων, τόνισε ότι για να επικυρωθούν οι απολύσεις θα πρέπει να υπογραφούν από την υπουργό Εργασίας, καθώς εμπίπτουν στο νόμο των ομαδικών απολύσεων, ενώ ο Δημήτρης Πουλόπουλος, τόνισε ότι είναι άσχημος ο συμβολισμός για την ελληνική κοινωνία να κλείνει ένας εκδοτικός οίκος.

Στη συνέντευξη Τύπου μίλησε και η εκπρόσωπος του Συλλόγου Μεταφραστών, Επιμελητών, Διορθωτών Ιωάννα Μεϊντάνη, η οποία τόνισε ότι ο αριθμός των ανθρώπων που μένουν χωρίς δουλειά από το κλείσιμο του εκδοτικού οίκου, είναι μεγαλύτερος, αν προστεθούν στους μισθωτούς και οι εξωτερικοί συνεργάτες.

Επίσης, η συγγραφέας Ζωή Βαλάση, που είναι μία από τους 126 συγγραφείς που έχουν υπογράψει το κείμενο συμπαράστασης προς τους εργαζομένους, τόνισε ότι είναι απαράδεκτο και αδιανόητο να κλείνει ένας εκδοτικός οίκος, ενώ πρόσθεσε ότι κανένας δεν ενημέρωσε τους συνεργαζόμενους συγγραφείς για το κλείσιμο των "Ελληνικών Γραμμάτων".

Τέλος, μίλησε και ο δημοσιογράφος στην εφημερίδα "Το Βήμα" και μέλος της εργασιακής επιτροπής του ΔΟΛ, Τάσος Αναστασιάδης, ο οποίος περιέγραψε την κατάσταση που επικρατεί στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό, επισημαίνοντας ότι ήδη από τις αρχές Σεπτεμβρίου μέχρι σήμερα έχουν απολυθεί 40 με 45 εργαζόμενοι.

Ισόβια στον Κορκονέα, 10ετής κάθειρξη στον Σαραλιώτη

2010-10-11T09:03:00.000-07:00

Η υπεράσπιση του δεύτερου κατηγορουμένου, υπέβαλε αίτημα να δοθεί αναστολή εκτέλεσης της ποινής του Β. Σαραλιώτη, ενόψει της έφεσης που όπως δήλωσαν, θα καταθέσουν ακόμη και σήμερα – δήλωση που προκάλεσε ένταση στην αίθουσα.

Εν τέλη πάντως ο Βασίλης Σαραλιώτης θα οδηγηθεί κι αυτός στη φυλακή καθώς το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας αρνήθηκε να δώσει ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεσή του. Οι δικαστές του Κακουργιοδικείου με πλειοψηφία 6 προς 1 έκριναν ότι στον Βασίλη Σαραλιώτης δεν πρέπει να δοθεί αναστολή.

Νωρίτερα, το δικαστήριο αποφάσισε κατά πλειοψηφία την ενοχή του Επαμεινώνδα Κορκονέα για ανθρωποκτονία από πρόθεση με άμεσο δόλο, ύστερα από 84 συνεδριάσεις και 16 ηµέρες διάσκεψη για την υπόθεση της δολοφονίας του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπολου. Κατά πλειοψηφία, επίσης, οι δικαστές έκριναν ένοχο για απλή συνέργεια, τον δεύτερο ειδικό φρουρό Βασίλη Σαραλιώτη.

Στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα η πρόεδρος του δικαστηρίου κ. Αντζελίτα Παπαβασιλείου εκφώνησε την απόφαση, επί της ενοχής, του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου για τους δύο ειδικούς φρουρούς, που κατηγορούνται για το θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Σύμφωνα με την απόφαση, ο Επαμεινώνδας Κορκονέας με ψήφους 4 προς 3 κρίθηκε ένοχος για δυσμενέστερη κατηγορία από αυτήν που του είχε απαγγελθεί. Οι τέσσερις δικαστές μετέτρεψαν την ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο στη βαρύτερη κατηγορία της ανθρωποκτονίας με άμεσο δόλο.

Στην απόφαση μειοψήφησαν η πρόεδρος , ένας τακτικός δικαστής και ένας ένορκος που έκριναν ότι ο Κορκονέας πρέπει να δικαστεί ως έχει, δηλαδή για ανθρωποκτονία από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο. Το δικαστήριο επίσης αποφάσισε να μην δώσει κανένα ελαφρυντικό στον Επαμεινώνδα Κορκονέα.

Το δικαστήριο, κατά πλειοψηφία 4 προς 3, απέρριψε το αίτημα του Σαραλιώτη για αναγνώριση ελαφρυντικού προτέρου εντίμου βίου, ενώ ομόφωνα αρνήθηκε να του αναγνωρίσει και το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη.

Ως προς τις παρεπόμενες ποινές το δικαστήριο διέταξε τη διαρκή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων του Επαμεινώνδα Κορκονέα, ενώ στον Βασίλη Σαραλιώτη επέβαλε διετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.

Παράλληλα, το δικαστήριο αποφάσισε τη διαβίβαση πρακτικών της δίκης στην Εισαγγελεία Πρωτοδικών, ώστε να ελεγχθεί το ενδεχόμενο αξιόποινης συμπεριφοράς τεσσάρων μαρτύρων, μεταξύ των οποίων και αστυνομικοί.

«Η ετυμηγορία της Δικαιοσύνης για την αναίτια δολοφονία του Αλέξανδρου αφορά όλη την ελληνική κοινωνία. Για μας, την οικογένειά του, η σημερινή μέρα σηματοδοτεί το κλείσιμο της αυλαίας της άθλιας παράστασης κατασυκοφάντησης και βάρβαρης προσβολής της μνήμης του αθώου παιδιού μας, με πρωταγωνιστές τους δράστες του εγκλήματος και την υπεράσπιση του Ε. Κορκονέα» δήλωσε η μητέρα του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, Τζίνα Τσαλικιάν.

«Οφείλουμε στην ελληνική κοινωνία να εξαντλήσουμε όλα τα ένδικα μέσα για να λογοδοτήσουν και να τιμωρηθούν όσοι συμμετείχαν στην πρωτοφανή και άνανδρη συκοφαντική εκστρατεία σπίλωσης της μνήμης του Αλέξανδρου, καθώς και επίορκοι Αξιωματικοί της Αστυνομίας και ψευδομάρτυρες που επιστρατεύτηκαν στην επιχείρηση συσκότισης και συγκάλυψης της υπόθεσης» υποστήριξε.

«Η απόφαση απέδωσε Δικαιοσύνη, στη μνήμη του αδικοχαμένου Αλέξανδρου. Κι έδωσε αυστηρό μάθημα ευθύνης στα προκλητικά κι αλλόκοτα υπερασπιστικά ψεύδη των κατηγορουμένων. Ένα ακόμα γελαστό παιδί, που δολοφονήθηκε με άμεσο δόλο, γίνεται σύμβολο στην κοινωνική, πολιτική και δικαστική ιστορία, σε μία τόσο δραματική περίοδο για τον τόπο» δήλωσε ο συνήγορος της πολιτικής αγωγής, Νίκος Κωνσταντόπουλος.

«Η σημερινή καταδίκη των υπαίτιων της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου για ανθρωποκτονία με άμεσο δόλο αποτελεί ιστορική απόφαση, που δικαιώνει τον αγώνα της οικογένειας του Αλέξανδρου για την αλήθεια και απαντά στο αίτημα της κοινωνίας για Δικαιοσύνη. Η μνήμη του Αλέξανδρου παραμένει ζωντανή, άσπιλη, παρά τις λυσσαλέες προσπάθειες αμαύρωσής της από την υπεράσπιση Κορκονέα» τόνισε από την πλευρά της η συνήγορος της πολιτικής αγωγής, Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Στην απέναντι όχθη ο συνήγορος υπεράσπισης του Επαμεινώνδα Κορκονέα, Αλέξης Κούγιας δήλωσε: «Η διαδικασία των οκτώ μηνών χαρακτηρίστηκε από σημαντικές ουσιαστικές διαδικαστικές ελλείψεις, αφού δεν εξετάσθηκαν ο αυτόπτης μάρτυρας Νικόλαος Ρωμανός και οι ορισθέντες από τη Δικαιοσύνη πραγματογνώμονες και ως πραγματογνώμονες εξετάσθηκαν μόνο οι προσληφθέντες από την οικογένεια του θύματος τεχνικοί σύμβουλοι. Τόσο ο κατά πλειοψηφία νομικός χαρακτηρισμός του εγκλήματος, όσο και η κατά πλειοψηφία απόρριψη του ελαφρυντικού του προτέρου εντίμου βίου του κατηγορούμενου αποτελούν πρωτοφανή νομική επιλογή δεν προβλέπονται πουθενά στο νόμο και στη νομολογία του Αρείου Πάγου, οφείλονται δε μόνο στο γεγονός ότι ακολουθούν δύο δικαστικές κρίσεις στο Εφετείο και στον Άρειο Πάγο και είναι βέβαιο ότι οι αποφάσεις που θ΄ακολουθήσουν θα είναι διαφορετικές, γιατί αλλιώς καταργείται το κράτος δικαίου, το οποίο είναι η κατοχύρωση της Δημοκρατίας».

Πηγή : TV Χωρίς Σύνορα

Από τη Μαριέττα στην Άννα

2010-10-11T08:52:00.000-07:00

Διαδικασία διαλόγου ξεκίνησε η κυβέρνηση προτείνοντας ένα πακέτο αλλαγών στην τριτοβάθμια. Ένας διάλογος κομμένος και ραμμένος στα μετρά του νεοφιλελεύθερου οράματος για ένα «αποδοτικό» πανεπιστήμιο. Αλλαγές που επανειλημμένα ο πρωθυπουργός και η υπουργός Παιδείας έχουν τονίσει ότι δεν προτείνονται λόγω του πλαισίου επιτήρησης αλλά αποτελούν κομμάτι μιας επαναστατικής μεταρρύθμισης στην εκπαίδευση. Το κύριο χαρακτηριστικό της κυβερνητικής πρότασης, όπως έχει ήδη επισημανθεί είναι ότι δεν κρατάει ούτε ένα πρόσχημα, πρόκειται σαφέστατα για συνολική επίθεση στη παιδεία. Οι προθέσεις και η τακτική της κυβέρνησης είναι δεδομένη, αξίζει όμως να δούμε κάποιες από τις «προτάσεις» της κυβέρνησης και τις προϋποθέσεις ύπαρξης κινηματικής απάντησης.
Πρόκειται για εξαγγελίες για ένα νέου τύπου πανεπιστήμιο, που τίποτα δεν είναι δωρεάν, που η χαλαρότητα στον τρόπο απόκτησης της γνώσης, το ενιαίο επιστημονικό αντικείμενο των προγραμμάτων σπουδών και οι κάθε μορφής συλλογικές διαδικασίες δεν έχουν θέση. Ότι δεν κατορθώθηκε να περάσει ο νόμος Γιαννάκου επιστρέφει... και με προσθήκες.
Συγκεκριμένα ξαναμιλάμε σήμερα για το σύστημα των διδακτικών μονάδων, ένα σύστημα που θα σπάσει τα ενιαία προγράμματα σπουδών και θα δημιουργεί φοιτητές με ατομικό πλαίσιο προσόντων, μόνους απέναντι στις δύσκολες εργασιακές συνθήκες και χωρίς γνώση κάποιου επιστημονικού αντικειμένου αλλά με σκόρπιες «χρήσιμες» γνώσεις. Η απομόνωση του κάθε φοιτητή άλλωστε είναι στόχος και της περίφημης μετατροπής σε βασική ακαδημαϊκή μονάδα της Σχολής. Αποφοιτώντας κανείς δεν θα είναι κάτοχος ενός επιστημονικού αντικειμένου αλλά διδακτικών μονάδων, που θα καλείται να τις αυξήσει μέσω των προγραμμάτων της Δια Βίου Μάθησης.

Όλα επί πληρωμή

Ταυτόχρονα έρχεται και ένα πακέτο εντατικοποίησης με μείωση των εξεταστικών περιόδων, προαπαιτούμενα μαθήματα ενώ και για τους «αιώνιους φοιτητές» διευκρινίζεται ότι το πανεπιστήμιο θα χρηματοδοτείται με κριτήριο το λόγο εισερχομένων-εξερχομένων! Ακόμα, ο φοιτητής υποχρεούται να πληρώνει τις μέχρι τώρα δωρεάν παροχές και αν δεν έχει να πληρώσει θα του εγκρίνεται δάνειο σε συνεργασία με τις ελληνικές τράπεζες! Για τι θα πληρώνει; Αρχικά για συγγράμματα, αφού ο νέος νόμος θα έχει τη φοβερή καινοτομία των δωρεάν ηλεκτρονικών συγγραμμάτων (λες και οι σημειώσεις ή τα βιβλία στο διαδίκτυο κόστιζαν ποτέ τίποτα).
Τα πραγματικά συγγράμματα, όμως, προφανώς θα τα πληρώνουν οι φοιτητές και θα καλούνται να διαλέξουν ανάμεσα στο να αγοράσουν ακριβά ακαδημαϊκά βιβλία ή βοηθήματα και σημειώσεις (μπορεί πάντα βέβαια να τις προμηθευτεί από τη ΔΑΠ και τη ΠΑΣΠ). Στη πορεία όμως θα καλείται να πληρώσει το σύνολο των παροχών, σίτιση και στέγαση αναλαμβάνουν εξ ολοκλήρου τα πανεπιστήμια, από τα οποία η προοπτική των διδάκτρων δεν είναι και πολύ μακρινή.

Όταν μιλάει
η χρηματοδότηση

Σίγουρα πέρα από τη σημαντικότητα των μεταρρυθμίσεων που αφορούν τις σπουδές και τη φοίτηση υπάρχουν οι εξαγγελίες που αφορούν την διοίκηση, τη χρηματοδότηση και την αξιολόγηση των πανεπιστημίων. Αλλαγές που θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχουν ένα ειδικό βάρος στο σύνολο των προτάσεων. Άλλωστε και οι αναφορές στο τέλος του πανεπιστημίου της πολιτικής συμμετοχής και την αρχή του πανεπιστημίου της αριστείας είναι χαρακτηριστικές των προθέσεων. Το νέο πανεπιστήμιο θα διοικείται από manager διορισμένους από την κυβέρνηση με αρμοδιότητές επί του συνόλου της εκπαιδευτικής και ερευνητικής δραστηριότητας. Όλες οι δημοκρατικές λειτουργίες διοίκησης που κατακτήθηκαν επί τόσα χρόνια από το εκπαιδευτικό κίνημα αντικαθίστανται από διορισμένους εκπροσώπους της κυβέρνησης και των αγορών. Η χρηματοδότηση των πανεπιστημίων θα έρχεται κατόπιν προγραμματικών συμφωνιών, ενώ πλέον θα ιδρύονται έδρες με χορηγίες, και όταν τελικά αποκλειστούν όλοι οι άλλοι τρόποι εξεύρεσης χρημάτων έρχονται και τα δίδακτρα. Η αξιολόγηση της έρευνας θα βασίζεται στα γνωστά κριτήρια της αποδοτικότητας που εδώ και χρόνια θέλουν να περάσουν, απλά για ακόμα μια φορά η κυβέρνηση επικαλείται τους ξένους κριτές που θα την κάνουν.
Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι μια από τις προϋποθέσεις για την ύπαρξη ενός νικηφόρου εκπαιδευτικού κινήματος που θα απαντήσει στην επίθεση της κυβέρνησης είναι να αναγνωριστούν σωστά τα επίδικα της μεταρρύθμισης. Πρέπει, λοιπόν, να τονιστεί ότι εκτός από τα θέματα που θίγουν τους φοιτητές και κάνεις πρέπει να τα αναδεικνύει, η αλλαγή στο τρόπο διοίκησης είναι σημαντικό να τονίζεται ακόμα και αν το σύνολο των φοιτητών στη πραγματικότητα δεν συμμετέχει στη διοίκηση του πανεπιστημίου. Η διοίκηση δεν πρέπει να πάει σε manager, αλλά για να συμβεί αυτό πρέπει να ξαναδιεκδικηθεί και η συμμετοχή των φοιτητών ή τουλάχιστον να επανανοηματοδοτηθεί.
Μιλώντας για τις αντιδράσεις που θα υπάρξουν στη μεταρρύθμιση είναι καλό να θυμίσουμε ότι στο περιβάλλον της επιτήρησης που ζούμε είναι καταδικασμένες σε αποτυχία όσες κοινωνικές ομάδες δουν τα συμφέροντά τους που θίγονται σαν κάτι το αυτόνομο σε σχέση με τα συμφέροντα των υπολοίπων. Συγκεκριμένα η κυβέρνηση επιτιθέμενη συνολικά σε κάθε κομμάτι της εκπαίδευσης δίνει τη δυνατότητα διαμόρφωσης ενός πραγματικά πανεκπαιδευτικού μετώπου, είναι κρίμα να πάει για ακόμα μια φορά χαμένη αυτή η ευκαιρία. Είναι πρωταρχικής σημασίας να δοθεί αυτή η μάχη αρχικά από το σύνολο των εμπλεκομένων (καθηγητές, φοιτητές και αδιόριστους εκπαιδευτικούς) και να επεκταθεί και σε κάθε κομμάτι της κοινωνίας που τελικά πλήττεται από την κυβερνητική πολιτική.

Τζίμης Αργυρός,
μέλος της ΑΡΕΝ Πολυτεχνείου

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΙΝΩΝ

2010-10-11T08:48:00.000-07:00

Άτολμο... γι’ αυτούς που μένουν

Νέα μέτρα για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος ποινών, που θα λειτουργήσουν και ως μέτρα αποσυμφόρησης των φυλακών ανακοίνωσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Προβλέπεται να αποφυλακιστούν 1.230 έγκλειστοι από τους 11.900, που κρατούνται σήμερα στις φυλακές. Ποσοστό μικρό, αν αναλογιστεί κανείς ότι έχουμε το μεγαλύτερο αριθμό έγκλειστων σε σχέση με τον πληθυσμό μας στην Ευρώπη και από τα μεγαλύτερα ποσοστά υπερπληθυσμού με δεκάδες κρατούμενους να παραμένουν χωρίς κρεβάτι αναγκασμένοι να κοιμούνται στο πάτωμα των κελιών τους. Η φιλοσοφία του σχεδίου νόμου είναι να παραμείνουν στις φυλακές οι παραβάτες σοβαρών αδικημάτων και να εξαγοράζονται οι μικρές ποινές. Πιο αναλυτικά το σχέδιο νόμου προβλέπει:
* απαγόρευση κράτησης για δικαστικά έξοδά και απόλυση κρατουμένων που κρατούνται για αυτό το λόγο.
* μετατροπή των ποινών φυλάκισης από 2 ως 3 έτη σε χρηματική ποινή, ενώ πριν προβλεπόταν μόνο για τις ποινές του 1 έτους. Για τους ήδη καταδικασθέντες σε τέτοια ποινή προβλέπεται επανεξέταση της δυνατότητας μετατροπής τους, κάτι που σημαίνει ότι οι κρατούμενοι με τέτοιες μικρές ποινές δεν θα έχουν αυτόματα το δικαίωμα να απολυθούν ασκώντας το παραπάνω δικαίωμα του νόμου.
* καθορίζεται το ποσό της μετατροπής από τα 5 ως 100 ευρώ ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα του κάθε παραβάτη. Όμως, η αλήθεια είναι ότι με τις προσαυξήσεις τα ποσά αυτά μετατρέπονται αντίστοιχα σε 10 ως 200 ευρώ. Με 10 ευρώ την ημέρα μια ποινή 3 ετών μετατρέπεται σε 10.950 ευρώ, ποσό αρκετά μεγάλο, ειδικά όταν προβλέπεται για παραβάτες με μικρή οικονομική δυνατότητα, ανέργους, αλλοδαπούς με ελάχιστα ως μηδαμινά εισοδήματα. Τελικά μήπως η μετατροπή αυτή είναι ένα ακόμα μέτρο είσπραξης χρημάτων της κυβέρνησης και όχι μέτρο εξορθολογισμού του άδικου συστήματος ποινών της δικαιοσύνης;
* η καταβολή του ποσού της μετατροπής γίνεται τμηματικά με προθεσμία 2 έως 3 ετών, όταν ο δράστης αδυνατεί να καταβάλει αμέσως το σύνολο του ποσού και προβλέπεται η απόλυση όσων κρατούνται σήμερα, λόγω της αδυναμίας τους να πληρώσουν το ποσό της μετατροπής της ποινής τους προκειμένου να το καταβάλουν τμηματικά.
* για όσους δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν την μετατροπή προβλέπεται η δυνατότητα παροχής κοινωφελούς εργασίας, ως εναλλακτικός τρόπος έκτισης της ποινής και μειώνονται οι ώρες εργασίας. Μέχρι τώρα ο αριθμός αυτός ήταν υπερβολικά υψηλός με αποτέλεσμα το μέτρο αυτό να παραμένει στα χαρτιά. Δεν μας λέει, όμως, το υπουργείο ποιες είναι οι θέσεις εργασίας που υπάρχουν για όσους θα χρησιμοποιήσουν αυτό το μέτρο. Μέχρι τώρα οι θέσεις αυτές είναι ελάχιστες και συνήθως σε δήμους και στα ΕΛΤΑ. Εάν δεν υπάρξει ένα σχέδιο ένταξης και άλλων φορέων στο πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας, το μέτρο αυτό θα μείνει για άλλη μια φορά ανενεργό και οι παραβάτες θα καταλήγουν στην φυλακή.
* προβλέπεται η δυνατότητα υπό όρους απόλυσης των καταδικασθέντων σε φυλάκιση 3 έως 5 ετών, που έχουν εκτίσει το 1/5 της ποινής τους, ενώ μέχρι σήμερα ίσχυε η έκτιση των 2/5 της ποινής.
* αναστέλλεται η εκτέλεση της ποινής, με συγκεκριμένους όρους, για όλους του καταδικασθέντες σε ποινή φυλάκισης μέχρι 5 έτη, αν δεν έχουν καταδικασθεί παλαιότερα σε ποινή άνω του 1 έτους.
* όλοι οι κρατούμενοι άνω των 75 ετών θα εκτίουν την ποινή τους κατ’ οίκον.
* ορισμένες κατηγορίες βαρέως πασχόντων καθώς και μητέρες που κρατούνται μαζί με τα ανήλικα (μέχρι 3 ετών) παιδιά τους έχουν το δικαίωμα του ευεργετικού υπολογισμού των ημερών παραμονής σε κατάστημα κράτησης (1 μέρα μετράει για 2).
Για άλλη μια φορά το υπουργείο προσπαθεί να αντιμετωπίσει την έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στις φυλακές με μέτρα αποσυμφόρησης. Η καθημερινότητα των κρατουμένων δεν αγγίζεται, δεν βελτιώνονται οι τραγικές και απάνθρωπες συνθήκες κράτησης. Παραμένουν στην φυλακή άνθρωποι ακρωτηριασμένοι και με βαρύτατες ασθένειες, χωρίς επαρκή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή τους. Η μεγάλη κατηγορία των κρατουμένων για ναρκωτικά δεν αγγίζεται, φτάνοντας πια του 4.500. Για πόσο ακόμα χρήστες θα βαφτίζονται έμποροι και οι φυλακές θα γεμίζουν;

Αφροδίτη Μπαμπάση

ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΞΑΠΛΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

2010-10-11T08:43:00.000-07:00

Eνα φάντασμα πλανιέται πάνω από τη Γερμανία, το φάντασμα των κινημάτων των πολιτών. Με αφετηρία τη Στουτγάρδη, όπου κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους εναντίον της κατασκευής ενός νέου κολοσσιαίου υπόγειου σιδηροδρομικού σταθμού, οι πολίτες εξεγείρονται σε όλη τη σχεδόν τη χώρα. Ο στόχος τους: Τα διάφορα έργα-μαμούθ, που αποφέρουν παχυλά κέρδη στους κατασκευαστές, απειλούν όμως το περιβάλλον και τη δική τους ψυχική και σωματική υγεία.
Το φαινόμενο δεν είναι νέο. Η μεταπολεμική Γερμανία είναι συνηθισμένη σε κινήματα. Για μια εικοσαετία, από τα τέλη του 1960 έως τα τέλη του 1980, η χώρα συγκλονιζόταν από κινητοποιήσεις εναντίον του ΝΑΤΟ και των πυρηνικών εγκαταστάσεων, καθώς και υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών και διάφορων μειοψηφιών. Μόνο από τα κινήματα αυτά ήταν τοποθετημένα αριστερά της Σοσιαλδημοκρατίας, με κύριους φορείς την ανορθόδοξη Αριστερά και τους ισχυρά αριστερίζοντες τότε Πράσινους. Αυτό δεν ισχύει πλέον σήμερα. Στα κινήματα συμμετέχουν κυρίως «απλοί» πολίτες, που δηλώνουν «απολίτικοι», ή ψηφίζουν συνήθως τα αστικά κόμματα, τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Ελεύθερους Δημοκράτες, ή τους δεξιούς Σοσιαλδημοκράτες.
Πρόκειται για άτομα, που αντιλαμβάνονται για πρώτη ίσως φορά, ότι τα λεγόμενα «μεγάλα έργα» απειλούν άμεσα την ποιότητα της ζωής τους και αντιδρούν οργανωμένα σε αυτό. Η κάθοδος τους στους δρόμους ακολουθεί καταρχάς το ένστικτο αυτοσυντήρησης, που εξελίσσεται βέβαια γρήγορα σε πολιτική πράξη χωρίς να παίρνει όμως - μέχρι τώρα τουλάχιστον - αριστερή κατεύθυνση.
Ο παλιός όρος «κινήματα των πολιτών» (Bürgerbewegungen) περιγράφει έτσι σήμερα ένα νέο φαινόμενο: Τη στροφή των πολιτών εναντίον των πολιτικών, που ψήφισαν οι ίδιοι, όχι επειδή διαφωνούν μαζί τους πολιτικά, ή ιδεολογικά, αλλά με τις αποφάσεις των τελευταίων, να κατασκευάσουν «καταστρεπτικά» έργα στην περιοχή τους.

Η πολιτική των «απολίτικων»

Η στροφή αυτή αρχίζει να πολιτικοποιείται βέβαια από τη στιγμή που οι πολιτικοί αρνούνται κάθε ουσιαστική διαπραγμάτευση με τους πολίτες, και αντί γι αυτό, στέλνουν εναντίον τους, όπως πρόσφατα στη Στουτγάρδη, τα ΜΑΤ και την Πυροσβεστική. Τα μαζικά μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν εκατοντάδες περιπτώσεις «απολίτικων» ατόμων, που δήλωναν ότι δεν φαντάζονταν ποτέ, ότι θα υφίσταντο τόσο ανήλεη μεταχείριση από τους αστυνομικούς, και ότι ύστερα από αυτό δεν πρόκειται να ξαναψηφίσουν τα κυβερνητικά κόμματα στη Βάδη-Βυρτεμβέργη (Χριστιανοδημοκράτες και Ελεύθερους Δημοκράτες).
Η «Γερμανία των πολιτών» είναι, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, καζάνι που βράζει. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις δημοσκοπήσεις. Σύμφωνα με το ARD-Deutschlandtrend (έρευνα κατά παραγγελία της κρατικής τηλεόρασης) το 80% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι οι «εξουσιαστές» παίρνουν αποφάσεις χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα των εξουσιαζόμενων. Το 85% λέει: «Οι περισσότεροι πολιτικοί δεν ξέρουν τι συμβαίνει στην πραγματική ζωή».
Αναφορικά με την αιματηρή διαδήλωση στη Στουτγάρδη, το 75% εκδηλώνει συμπάθεια για τους διαδηλωτές. Το 94% μάλιστα δηλώνει, ότι θεωρεί απαραίτητο, να κατεβαίνουν οι πολίτες στο δρόμο για να διαδηλώνουν εναντίον των κυβερνώντων. «Είναι όντως εκπληκτικό, ότι υπέρ της άποψης αυτής είναι σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού» σημειώνουν οι διοργανωτές της έρευνας.
Δίπλα στη Στουτγάρδη, υπάρχουν σήμερα δεκάδες άλλα - υπό σχεδιασμό, ή υπό κατασκευή - μεγάλα έργα, που προκαλούν τη μήνη των περιοίκων της περιοχής. Μερικά παραδείγματα:
- Μια γέφυρα 19 χιλιομέτρων αξίας 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, που θα ενώνει τη γερμανική πόλη Φέλμαν με τη Δανία στη Βόρεια Θάλασσα. Το έργο δεν δικαιολογείται με τίποτα, λέει μια επιτροπή πολιτών, επειδή η κυκλοφορία οχημάτων σε αυτή την περιοχή είναι δυσανάλογα μικρή. Οι μόνοι που θα κερδίσουν από αυτό είναι οι κατασκευαστικές εταιρίες.
- Μια άλλη γιγαντιαία γέφυρα, επίσης εντελώς «αχρείαστη», πάνω από τον ποταμό Μόζελ. Οι ειδικοί φοβούνται, ότι η Autobahn που θα περάσει από εκεί θα καταστρέψει τα υπόγεια ύδατα, από τα οποία παρασκευάζεται το περίφημο κρασί Riesling.
- Ένα εργοστάσιο λιγνίτη, δυναμικότητας 1100 Μεγκαβάτ, στην κοινότητα Ντάτελν του κρατιδίου Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, που κατασκευάζει ο ενεργειακός κολοσσός E.on. Οι κάτοικοι της περιοχής φοβούνται, ότι δεν θα ξαναδούν γαλανό ουρανό από τους καπνούς του λιγνίτη.

Το κίνημα κομματικοποιείται;

Δεν είναι όλα τα κινήματα των πολιτών «προοδευτικά». Εκείνο των αστών του Αμβούργου, για παράδειγμα, που πέτυχαν πρόσφατα μέσω δημοψηφίσματος να ματαιώσουν μια μεταρρύθμιση του σχολικού συστήματος υπέρ των παιδιών των κοινωνικά αδύναμων στρωμάτων, είχε ξεκάθαρα αντιδραστικά χαρακτηριστικά.
Και από τα κινήματα αυτά δεν λείπουν επίσης τα κόμματα. Το αντίθετο μάλλον, το καθένα από αυτά αναπτύσσει όλο και περισσότερη «κινηματική» δραστηριότητα. Η πιο επιτυχής είναι εξόφθαλμα εκείνη των Πράσινων. Η συνταγή της επιτυχίας τους, όπως την εφαρμόζουν τώρα στη Στουτγάρδη, είναι να δηλώνουν ότι δεν θέλουν να κάνουν αυτό που κάνουν πραγματικά: Να «κομματικοποιήσουν» δηλαδή το κίνημα. Πολύς κόσμος τους πιστεύει. Με αποτέλεσμα, να κερδίζουν την εμπιστοσύνη πολλών οπαδών των άλλων κομμάτων, κυρίως των Χριστιανοδημοκρατών και των Σοσιαλδημοκρατών.
Αυτό αποτυπώνεται με δραματικό τρόπο και στις δημοσκοπήσεις σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Σύμφωνα με έρευνα του ινστιτούτου Forsa, οι Πράσινοι παίρνουν τώρα 24% των ψήφων και ξεπερνούν, για πρώτη φορά στην ιστορία τους, τους Σοσιαλδημοκράτες (23%). Εάν λοιπόν το αποτέλεσμα αυτό επαληθευθεί στις κάλπες του 2013, ο επόμενος καγκελάριος της χώρας θα είναι Πράσινος, κατά πάσα πιθανότητα ένας από τους δυο κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους τους, ήτοι η Ρενάτε Κίναστ, ή ο Γιούργκεν Τριτίν.
Το αστικό στρατόπεδο (Χριστιανοδημοκράτες 31%, Ελεύθεροι Δημοκράτες 5%) είναι, προς το παρόν, εκτός μάχης. Το ίδιο ισχύει, σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο κυβερνητικής σύμπραξης, και για την Αριστερά (10%), δεδομένου ότι οι Πράσινοι και οι Σοσιαλδημοκράτες θα διαθέτουν τότε, με τα σημερινά δεδομένα, τη βουλευτική αυτοδυναμία.
Η άνοδος των κινημάτων των πολιτών δεν σημαίνει βέβαια, ότι τα κόμματα έχουν «ξοφλήσει». Το αντίθετο μάλλον. Παρά την πίεση των κινημάτων, οι «κομματάρχες» διατηρούν το πάνω χέρι. Οι Πράσινοι, μάλιστα, όπως ειπώθηκε ήδη, κινούμενοι «λάθρα», αγρεύουν σωρηδόν ψήφους από τα κινήματα.
Η κατάσταση αυτή θα μπορούσε να αλλάξει με τη μετατροπή των τελευταίων από όργανα απλής διαμαρτυρίας σε κινήματα βαθιά πολιτικά, όπως εκείνα της εικοσαετίας του 1968-1988, ή, σήμερα, της Αttac. Αυτό θα ήταν πραγματικά «ξεγυρισμένο» φάντασμα -που θα έκανε, όπως εκείνο τον δέκατο ένατο αιώνα του κομμουνισμού, να τρέμει το κατεστημένο σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Του
Γιάννη Μπόμπου

ΑΛΕΞΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ: Αν ο λαός δεν σταματήσει τον κατήφορο, τότε τίποτε δεν θα μείνει όρθιο σ΄ αυτή τη χώρα

2010-10-11T08:41:00.000-07:00

Ο υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής Αλέξης Π. Μητρόπουλος με τον συνδυασμό «Αττική Συνεργασία -Όχι στο Μνημόνιο» παρευρέθηκε στην απεργιακή συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ την περασμένη Τετάρτη και έκανε την παρακάτω δήλωση:
«Στην αρχή καλλιέργησαν το ψεύδος ότι ο μεγάλος αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων και η μισθολογική τους δαπάνη είναι η κύρια πηγή των ελλειμμάτων και τους χρέους. Όταν αποδείχθηκε, με αδιάσειστα στοιχεία, ότι ο αριθμός τους και οι δαπάνες είναι κάτω του ευρωπαϊκού μέσου όρου, έθεσαν ως στόχο να εξομοιώσουν το εργασιακό σύστημα του ευρύτερου δημόσιου τομέα με τη ζούγκλα του ιδιωτικού. Απορρύθμιση παντού, ώστε να μην υπάρχει ένα σταθερό κα ασφαλές σύστημα εργασίας, που θα τραβά τα άλλα προς τα πάνω. Εισήλθαμε ήδη σε συνθήκες προ-δημοκρατικής εποχής, που κανοναρχούνται από τις συγκεκριμένες προβλέψεις του Μνημονίου των δανειστών. Αν αυτός ο κατήφορος δεν σταματήσει αμέσως με την κινητοποίηση του Λαού, τότε τίποτε δεν θα μείνει όρθιο σ΄ αυτή τη χώρα και ο τραυματισμένος -αλλά αδηφάγος- νεοφιλελευθερισμός θα διαλύσει όλες τις κατακτήσεις του τελευταίου αιώνα».
Εν τω μεταξύ για την αναβολή της εκδίκασης της προσφυγής ενάντια στο μνημόνιο δήλωσε: «Με τη δανειακή σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το Μνημόνιο της τριαρχίας (ν.3845/2010) και με τη «συμφωνία» με το ΔΝΤ, παραβιάζονται κατάφωρα και οι τρεις λειτουργικές κυριαρχίες του Κράτους (η εκτελεστική, η νομοθετική, αλλά και η δικαστική), αφού, πλην των σαφών υπαγορεύσεων προς την Κυβέρνηση και τη Βουλή, αναλόγως των μεταβλητών θελήσεων των δανειστών, πλήττεται και η δικαστική κυριαρχία, δεδομένου ότι, μεταξύ των άλλων, υπάρχει και παραίτηση από τις αντιρρήσεις και ενστάσεις, ακόμη και κατά τη διαδικασία κατάσχεσης δημόσιας περιουσίας, φθάνοντας μέχρι και παραίτησης από την ασυλία! (...) Τα Ελληνικά Δικαστήρια, πάντως, έχουν, κατά την άποψή μας, αλλά κυρίως κατά την άποψη διαπρεπών συνταγματολόγων (Γεώργιος Κασιμάτης, Κώστας Χρυσόγονος κ.λπ.), αλλά και ειδικών περί των θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Νότης Μαριάς κ.λπ.), μιαν ευρεία νομιμοποιητική βάση αποδοχής των προσφυγών που κατατέθηκαν από τον ΔΣΑ, την ΑΔΕΔΥ, την Ομοσπονδία Συνταξιούχων του Δημοσίου, την Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτικών Συνταξιούχων, την ΕΣΗΕΑ, το Εθνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, της Ομοσπονδίας Εργατικών Στελεχών, πολλών Εργατικών Κέντρων και Ενώσεων, καθώς και μεμονωμένων πολιτών, ώστε να προχωρήσουν στην έκδοση αποφάσεων, σύμφωνα με τις αρχές του νομικού μας πολιτισμού και δικαιώνοντας τις προσδοκίες του Ελληνικού Λαού, ότι, δηλαδή, κυρίως σε περιόδους οικονομικής κρίσης, που πλήττει την πλειονότητα των πολιτών (πολύ περισσότερο όταν την προξένησε η διεθνής χρηματοοικονομική βιομηχανία), δεν καταλύονται οι βασικές αρχές του νομικού μας πολιτισμού»

ΑΛΙΜΟΣ (ΚΑΛΑΜΑΚΙ) Να φέρουμε τα «άνω-κάτω» στο Καλαμάκι

2010-10-11T08:40:00.001-07:00

Με μια πορεία τεσσάρων χρόνων, με δράση και επιτυχίες το Άνω – Κάτω στο Καλαμάκι», η δημοτική κίνηση του Αλίμου που συγκεντρώνει όχι μόνο τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και πολύ ευρύτερες, βρίσκεται μπροστά σε μια νέα πρόκληση: στην πρώτη συμμετοχή του στις εκλογές, ύστερα από τέσσερα χρόνια απουσίας από το Δημοτικό Συμβούλιο της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς και των ανθρώπων των κινημάτων της περιοχής. Αλλά ύστερα και από μια πολύ πλούσια και γόνιμη παράδοση από προγενέστερη συμμετοχή δημοτικών συμβούλων του χώρου.
Η δεύτερη πρόκληση για το «Άνω-Κάτω» είναι ότι αποφάσισε ως υποψήφιος Δήμαρχος να είναι ένας 25χρονος νέος άνθρωπος που όμως μετέχει από την αρχή της ίδρυσής της και έχει έντονη δραστηριότητα όχι μόνο στο φοιτητικό κίνημα αλλά και στα κινήματα της γειτονιάς ιδιαίτερα της παραλίας και των κεραιών. Ο Δημήτρης Κλαυδιανός, «δεινός» ποδηλάτης σπουδάζει μουσικολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και παράλληλα διδάσκει κλασική κιθάρα στη γειτονιά του, στο Θουκυδίδειο Ωδείο.
Στη διακήρυξη της κίνησης γίνεται και ένας μικρός απολογισμός της τετράχρονης δράσης της για τις ελεύθερες παραλίες, τα γνωστά μαγαζιά που λυμαίνονται τους χώρους, τα σκουπίδια, τις κεραίες, την σωτηρία του μητροπολιτικού πάρκου και την εθελοντική δεντροφύτευσή του, τα χρέη του Δήμου, την υπεράσπιση των συμβασιούχων του Δήμου, για να μην αυξηθεί ο συντελεστής δόμησης, να αυξηθούν οι ελεύθεροι χώροι, το κτιριακό των σχολείων της πόλης, κ.τ.λ. Με αυτή την διαδρομή απευθύνονται στους πολίτες, ιδιαίτερα τους νέους και ζητούν την ψήφο τους αλλά και την συμμετοχή τους να κάμουν πολύ περισσότερα και από την θέση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ένα απόσπασμα από την διακήρυξη δίνει και τα ιδεολογικό στίγμα του «Άνω – Κάτω».
«Σε μια περίοδο που δεν υπάρχουν βεβαιότητες, που οι κατακτήσεις και τα στοιχειώδη δικαιώματά μας αμφισβητούνται από την κυβέρνηση του Μνημονίου, δεν μπορούμε και δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια!
Δεν έχουμε αυταπάτες γνωρίζουμε ότι τα παραπάνω δεν γίνονται με αλλαγή διαχείρισης του δήμου μας, αλλά με ισχυρή πολιτική βούληση και εμπλοκή όλου του δημιουργικού δυναμικού κάθε γειτονιάς μας, δηλαδή όλων μας!»

Ελ.Πορτάλιου: «Δεν πρέπει να δικαιωθεί» το ΠΑΣΟΚ

2010-10-10T01:22:00.000-07:00

«Να στείλουν ένα μήνυμα στην κυβέρνηση» ζητά από τους δημότες της Αθήνας η υποψήφια δήμαρχος, Ελένη Πορτάλιου, η οποία αναδεικνύει ως κεντρικό στόχο την αποδέσμευση της κοινωνίας «από το ‘στενό κορσέ’ του Μνημονίου». Μιλώντας στο tvxs.gr, αποδίδει στη δημαρχία Κακλαμάνη «αγοραίες και νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις» με προτεραιότητα στα «μεγάλα συμφέροντα», αλλά επιπλέον στηλιτεύει την υποψηφιότητα Καμίνη, μεταφράζοντας ενδεχόμενη εκλογή του ως «δικαίωση» για το κυβερνών κόμμα. Ακολουθεί η περιγραφή και το βίντεο της συνέντευξης. *Εντάσσεται στο πλαίσιο αφιερώματος για τις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου.

«Αναφερόμενη στα οικονομικά του δήμου Αθήνας, θεωρεί εφικτή την εξοικονόμηση χρημάτων «από τα 60 εκατ. ευρώ των Ανώνυμων Εταιρειών που δίνονται μέσω προγραμματικών συμβάσεων» ή «από έργα επικοινωνιακού χαρακτήρα». Η ίδια χαρακτηρίζει «σταγόνα στον ωκεανό» τις δημοτικές δαπάνες για κοινωνικές υπηρεσίες: «2,5 εκατ. ευρώ διατίθενται συνολικά, την ώρα που ένα συνέδριο του δήμου για τη φτώχεια, στο Μέγαρο Mουσικής, κοστίζει 1,2 εκατ. ευρώ».

Ως προς τις υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας, η κ. Πορτάλιου υποστηρίζει ότι «η κεντρική εξουσία, ενώ μιλάει συνεχώς για καταστολή, δεν καταστέλλει εκεί που πρέπει», δείχνοντας προς «τους έμπορους ναρκωτικών και τους δουλέμπορους». Για τα φαινόμενα τα οποία σημειώνονται στον Άγιο Παντελεήμονα, θεωρεί ότι «θα έπρεπε να έχει επέμβει η ελληνική αστυνομία και να απαγορεύσει τη λειτουργία τόσο ακραίων οργανώσεων».

Η υποψήφια της Ανοιχτής Πόλης εκφράζει την αντίθεσή της στο «πολύ αυταρχικό και αντιδημοκρατικό σύστημα» του Καλλικράτη. Ταυτόχρονα, χαρακτηρίζει «φυσικά απούσα» την αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ στο δήμο επί Σκανδαλίδη και, μάλιστα, εκφράζει την εκτίμηση ότι ο κ. Γ.Καμίνης, ο νέος υποψήφιος τον οποίο στηρίζει (και) το κυβερνών κόμμα, «θα έχει πολύ περισσότερες δουλείες απέναντι στην κυβέρνηση, καθώς ζήτησε, ως προϋπόθεση για να κατέβει, το χρίσμα από τον πρωθυπουργό».

Σχολιάζοντας τις αντιδράσεις που σημειώθηκαν στο εσωτερικό του ΣΥΝ, με αντικείμενο την υποψηφιότητά της, δηλώνει: «δεν μας αγγίζουν, η υποψηφιότητά μου προέκυψε από ανοιχτές και δημοκρατικές διαδικασίες μέσα από την Ανοιχτή Πόλη». Απέναντι στο ενδεχόμενο δίλημμα: «Κακλαμάνης ή Καμίνης», αναφέρει: «δεν θα υποδείξουμε στον κόσμο μας τι θα κάνει».

tvxs.gr | Ελένη Πορτάλιου (1) Στόχοι/Οικονομικά
Ανέβηκε από tvxorissinora. - Ανακαλύψτε βίντεο με οικογένειες και φίλους.

tvxs.gr | Ελ.Πορτάλιου (2) Προγραμματικές θέσεις
Ανέβηκε από tvxorissinora. - Ανακαλύψτε βίντεο με οικογένειες και φίλους.

tvxs.gr | Ελ.Πορτάλιου (3) Προς την κάλπη
Ανέβηκε από tvxorissinora. - Βρείτε περισσότερα οικογενειακά βίντεο.

Πηγή : TV Χωρίς Σύνορα

2010-10-10T01:10:00.000-07:00

Δεν υπάρχει «μη θέση», υπάρχει άλλη θέση

2010-10-10T01:01:00.000-07:00

Σε ένα μήνα και λίγες μέρες θα φτάσουμε στις κάλπες. Με προβλήματα, με ανοιχτές πληγές, αλλά και την προίκα μας. Μια προίκα που δεν είναι άλλη από τη δράση στις γειτονιές, από την άποψή μας για την πόλη, από τη διάθεσή μας να αντισταθούμε, αλλά και να συμβάλουμε στη δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης, σε μια δύσκολη περίοδο, σε ένα δύσκολο χειμώνα. Από την ξεκάθαρη αντίθεσή μας στα μνημόνια και τις πολιτικές της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας.

Στη γιορτή της «Εποχής», ένα πανό έγραφε: “παρόλα όσα μας πληγώνουν, ΣΥΡΙΖΑ παντού, ΣΥΡΙΖΑ μαζί, ΣΥΡΙΖΑ ξανά”. Στο πανό κυριαρχούσαν φωτογραφίες από πρωτοβουλίες και μαζικές δράσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Το σύνθημά του, ίσως να είναι υπερβολικά αισιόδοξο, ωστόσο, κρύβει αλήθειες. Αν δεν έκρυβε, δεν θα υπήρχε το ψηφοδέλτιο της Ανοιχτής Πόλης στην Αθήνα, δεν θα υπήρχαν οι γειτονιές και οι περιφέρειες, που οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ δίνουν από κοινού τη μάχη. Και οι γειτονιές αυτές είναι πολλές, όπως και οι περιφέρειες, περισσότερες από τις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Οι φόβοι μας ότι θα υπάρξει ντόμινο μετά το ναυάγιο στην Περιφέρεια Αττικής, ευτυχώς, δεν επιβεβαιώθηκαν. Γι αυτό και η μεγάλη απογοήτευση για την εξέλιξη, που είχαν οι διεργασίες στην Περιφέρεια Αττικής. Γι αυτό και απορημένος ο κόσμος της αριστεράς διασκορπίζεται στην Αττική σε πολλαπλά ψηφοδέλτια ή κρατά στάση αποχής, άρνησης νομιμοποίησης μιας καθόλου συμβατής με τις αριστερές ανασυνθετικές αντιλήψεις, κατάληξης.
Κάποιοι μας καταλογίζουν, συχνά καλοπροαίρετα, ότι κρατάμε ουδέτερη στάση ανάμεσα στα δύο περιφερειακά ψηφοδέλτια. Όμως, εμείς, μαζί με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που συναποτελούμε την «ανάσα» και όχι μόνο, δώσαμε μέχρι και την τελευταία στιγμή τη μάχη για την ενιαία έκφραση των δυνάμεων της ριζοσπαστικής και κινηματικής αριστεράς, παντού, προφανώς και στην μεγαλύτερη Περιφέρεια της Ελλάδας. Ότι δεν τα καταφέραμε, δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε την προσπάθεια, ούτε ότι θα υποκύψουμε σε διλήμματα. Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται παράδοξο, εντούτοις, επιμένουμε ότι η στάση μας, δεν είναι άρνηση, είναι μια άλλη, θετική ματιά, που κοιτάει την επόμενη μέρα. Αυτό που κάποιοι ονομάζουν μη θέση, στην πραγματικότητα είναι θέση υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, ενός άλλου ΣΥΡΙΖΑ, πιο δημοκρατικού, πιο ανοιχτού, πιο αλληλέγγυου, πιο ανασυνθετικού, πιο τολμηρού, πιο κινηματικού, πιο γειωμένου με την κοινωνία.
Αυτό θα είναι το πνεύμα της δικής μας πρότασης μετά τις εκλογές, βασισμένη και στις αποφάσεις των πανελλαδικών συνδιασκέψεων του ενωτικού μας εγχειρήματος. Και πιστεύουμε, ότι η φωνή μας θα βρει περισσότερα ανοιχτά αυτιά, ακριβώς γιατί δεν μπήκαμε σε λογικές περιχαράκωσης, γιατί δεν γίναμε στρατιώτες πίσω από φωτισμένους στρατηγούς. Έτσι κι αλλιώς, είμαστε σε θέση μάχης, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στον Πειραιά, παντού...
Όσο πιο πολλοί είναι οι ψύχραιμοι και αποφασισμένοι για ενωτικές πρωτοβουλίες βασισμένες στο διάλογο και την κοινή δράση και όχι στην ισχύ των όπλων και των υπερόπλων, τόσο περισσότερο η ελπίδα θα παραμένει ζωντανή.

Νίκος Τσιγώνιας,
μέλος της Γραμματείας της ΑΚΟΑ

Ελληνικό: Αίτημα της κοινωνίας το μητροπολιτικό πάρκο

2010-10-10T00:49:00.000-07:00

Η παρουσίαση του σχεδίου για το χώρο του πρώην αεροδρομίου από την ερευνητική ομάδα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, υπό την εποπτεία του Νίκου Μπελαβίλα, πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου, με την παρουσία πλήθους κόσμου και υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, δημάρχων και εκπροσώπων παρατάξεων.
Η ερευνητική ομάδα του Πολυτεχνείου παρουσίασε τα πορίσματά της για λογαριασμό των τεσσάρων δήμων της περιοχής: Ελληνικού, Αργυρούπολης, Αλίμου και Γλυφάδας όπου επιβεβαίωσαν τη θέση ότι ο χώρος του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού πρέπει να γίνει χώρος πρασίνου και αναψυχής για την πόλη της Αθήνας. Είναι άλλωστε μια λύση φτηνή, εφικτή και χρήζει άμεσης εφαρμογής λύση.

Η επιστημονική ομάδα προτείνει τη δημιουργία ενός μητροπολιτικού πάρκου μέσω μιας ήπιας ανάπλασης, όπου θα αναπτυχθούν εκπαιδευτικές, αθλητικές και πολιτιστικές χρήσεις, επισημαίνοντας πως το εκτιμώμενο κόστος για την κατασκευή του κυμαίνεται από 50 μέχρι 100 εκατομμύρια ευρώ. Το κόστος τόσο για την κατασκευή όσο και για την ετήσια συντήρηση του πάρκου μπορεί να καλυφθεί από τις χρήσεις του ήδη υπάρχοντος κτιριακού δυναμικού στο χώρο. Σημειώνεται πως η συγκεκριμένη έρευνα προχώρησε για πρώτη φορά σε μια πλήρη καταγραφή των εγκαταστάσεων και των χρήσεων, από την οποία προέκυψε πως ο συγκεκριμένος χώρος (αεροδρόμιο και παραλιακό μέτωπο) απλώνεται σε 6.264 στρέμματα, όπου υπάρχουν 389 κτίρια αλλά και 56 χιλιόμετρα περιφράξεων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι προθέσεις της κυβέρνησης -όπως έχουν διαφανεί από πληθώρα δημοσιευμάτων και κυρίως λόγω της συμφωνία της ελληνικής πλευράς και εκπροσώπων του Κατάρ- προβλέπουν το ξεπούλημα μεγάλου τμήματος της δημόσιας περιουσίας στο χώρο του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού και την οριστική εκμετάλλευση στα μεγάλα συμφέροντα.
Σήμερα, μόλις ένα χρόνο από τις εκλογές που τον ανέδειξαν πρωθυπουργό, ο κ. Γ. Παπανδρέου έχει πράγματι αποφασίσει να θάψει κάτω από κάποιο μνημόνιο συνεργασίας με την QIA του Κατάρ και τα τσιμέντα της το μητροπολιτικό πάρκο μαζί με το «θάρρος», την «ευθύνη» και τα περιβαλλοντικά λόγια του για το Ελληνικό;
Η δημιουργία, επομένως, μητροπολιτικού πάρκου αποτελεί έργο ζωτικής σημασίας για την περιβαλλοντική αναβάθμιση του λεκανοπεδίου και για την αναπλήρωση της μεγάλης έλλειψης πρασίνου στην Αθήνα.

Οι προτάσεις
της ερευνητικής ομάδας

- Άρση των εσωτερικών περιφράξεων και άμεση απομάκρυνση αυθαίρετων εκθεσιακών λυόμενων κατασκευών στον προαύλειο χώρο του πρώην Ανατολικού Αεροδρομίου.
- Εγκατάλειψη του ιδιαίτερα δαπανηρού σχεδίου δόμησης νέων πολεοδομικών ενοτήτων και η ακύρωση του προγράμματος πώλησης τμημάτων του χώρου.
- Ακύρωση των επίσης πολυδάπανων προτεινόμενων οδικών έργων (ΥΠΕΧΩΔΕ 2009) στα σκέλη των λεωφόρων Ποσειδώνος και Αλίμου (υπογειοποιήσεις, διαπλατύνσεις και ανισόπεδοι κόμβοι).
Σε ό,τι αφορά τη δημιουργία του μητροπολιτικού πάρκου υπάρχει άμεσα η δυνατότητα σταδιακής υλοποίησης έργων πρασίνου με βάση το ευρωπαϊκό κόστος και συγκεκριμένα:
- Άμεση απόδοση σε δημόσια χρήση ως πάρκο, του νότιου τμήματος έκτασης 1.705 στρεμμάτων
- Άρση των περιφράξεων του ολυμπιακού πόλου και άμεση απόδοση του αντίστοιχου βόρειου τμήματος έκτασης 1.801 στρεμμάτων σε δημόσια χρήση πάρκου και αθλητισμού.
- Σταδιακή απόδοση των υπολοίπων τμημάτων μετά από τις απαιτούμενες θεσμικές ρυθμίσεις με τους εμπλεκόμενους φορείς (Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας κ.ά.).
- Εξαίρεση από την ανοικτή χρήση των τμημάτων με χρήση μεταφορών (τραμ, ΕΘΕΛ, ΚΤΕΟ, Αττικό Μετρό) έκτασης 189 στρεμμάτων με έλεγχο της δόμησης.
- Σταδιακή αξιοποίηση του υπάρχοντος κτιριακού δυναμικού με αποκλειστική διάθεση των εσόδων στη δημιουργία, λειτουργία και συντήρηση του πάρκου.
Τέλος, στην παράκτια ζώνη προτείνεται η άμεση εφαρμογή της υπάρχουσας νομοθεσίας περί ακτών και περί λειτουργίας καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος με παράλληλη ανάκληση διοικητικών αποφάσεων «εξαιρέσεων» οι οποίες έχουν εκδοθεί από το πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ.

Στάθης Κουτρουβίδης

Ελένη Πορτάλιου: "Το πρόβλημα της ασφάλειας είναι πρόβλημα φτώχειας και αποκλεισμού"

2010-10-10T00:46:00.000-07:00

Το πρόβλημα της υποβάθμισης συγκεκριμένων περιοχών του κέντρου αλλά και γειτονιών της Αθήνας έχει έλθει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των πολιτών και του προεκλογικού αγώνα. Θεωρούμε ότι από τη σκοπιά της αριστεράς, σε αυτή τη συζήτηση, χρειάζεται να ξεδιαλύνουμε ορισμένους δημοσιογραφικούς μύθους, να επικεντρώσουμε στα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων, να μην αφήσουμε να παίζονται επικίνδυνα πολιτικά παιχνίδια των κυρίαρχων δυνάμεων.

Γνωρίζουμε ότι η υποβάθμιση στον αστικό χώρο δημιουργείται όταν ομάδες του πληθυσμού οδηγούνται σε έναν -πολλαπλό- κοινωνικό αποκλεισμό. Ξέρουμε ότι πλέον, σε καθεστώς κρίσης και Μνημονίου, το πρόβλημα δεν αγγίζει μόνο «περιθωριακές» ομάδες ανθρώπων (μετανάστες χωρίς χαρτιά, χρήστες ναρκωτικών, θύματα τράφικινγκ, άστεγους) αλλά ολοένα και περισσότερο μεγαλύτερες ομάδες κατοίκων και περιοχές που βρίσκονται σε πλήρη εγκατάλειψη από τον δήμο και το επίσημο κράτος. Συνεπώς, το λεγόμενο πρόβλημα της «ασφάλειας» στην Αθήνα είναι κυρίως πρόβλημα φτώχειας και αποκλεισμού ανθρώπων - και έτσι πρέπει να το δούμε.

Η παρέμβαση που εμείς προτείνουμε κινείται σε τρεις άξονες: 1. Εφαρμογή ολοκληρωμένων κοινωνικών πολιτικών και τοπικών παρεμβάσεων προστασίας των ευάλωτων ομάδων. 2. Πολιτική για την ένταξη των μεταναστών, αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα σε ανθρώπους που προέρχονται από χώρες-θέατρα των ΝΑΤΟϊκών και άλλων πολέμων, και παράλληλα αναθεώρηση των πολιτικών της «Ευρώπης-φρούριο», που εγκλωβίζει τους μετανάστες σε καθεστώς παρανομίας. 3. Ήπιες και ολοκληρωμένες, περιβαλλοντικές και κοινωνικές παρεμβάσεις, στις γειτονιές και στο κέντρο για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, με πράσινο, ελεύθερους χώρους, υπηρεσίες δημόσιας υγείας και καθαριότητα.

Και βεβαίως η αστυνομία και το υπουργείο (κατ’ ευφημισμόν) Προστασίας του Πολίτη οφείλει να σπάσει την πιάτσα των ναρκωτικών και του δουλεμπορίου, συλλαμβάνοντας τους δουλέμπορους και τους εμπόρους ναρκωτικών.

Διαφορετικά υπάρχει και άλλη λύση. Άμεση και λιγότερο δαπανηρή. Να τους κρύψουμε κάπου όλους αυτούς να μην τους βλέπουμε και να λέμε ότι λύσαμε το πρόβλημα. Αλλά εμείς το λέμε καθαρά, δεν είμαστε με αυτή την ολοκληρωτική λύση την οποία προτείνουν ακραίοι κύκλοι και με την οποία δυστυχώς φλερτάρουν και κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις στον δήμο.

Η ψήφος στις δημοτικές εκλογές, ισχυρό όπλο στα χέρια των Αθηναίων

2010-10-10T00:43:00.000-07:00

Η υποψήφια δήμαρχος Αθηναίων Ελένη Πορτάλιου, παραβρέθηκε σήμερα στην απεργιακή συγκέντρωση των δημοσίων υπαλλήλων και των εργαζομένων στους ΟΤΑ στην πλατεία Κλαυθμώνος. Σε δηλώσεις της, μεταξύ άλλων ανέφερε:

«Βρισκόμαστε εδώ, μαζί με αντιπροσωπεία της Ανοιχτής Πόλης, γιατί νοιώθουμε τμήμα του πολύμορφου κοινωνικού κινήματος που αναπτύσσεται ενάντια στο μνημόνιο της κυβέρνησης με την τρόικα και τα μέτρα που επιβάλλονται.

Oι εργαζόμενοι της πόλης, ο λαϊκός κόσμος, οι μικρές επιχειρήσεις βρίσκονται ήδη υπό τον ασφυκτικό κλοιό του μνημονίου και των περιοριστικών πολιτικών της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ιδιαίτερα στην αυτοδιοίκηση, ο «Καλλικράτης» και η υποχρηματοδότηση των ΟΤΑ, φέρνουν μειώσεις προσωπικού και απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις δημοτικών υπηρεσιών, περισσότερες απειλές για την κοινωνική πολιτική και το πράσινο.

Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε αυτές τις εκλογές δημοψήφισμα για την πολιτική του. Εμείς καλούμε τους εργαζόμενους, τους νέους, το λαό της πόλης, να σηκώσουμε το γάντι. Η ψήφος στις δημοτικές εκλογές είναι ένα ισχυρό όπλο στα χέρια του λαού, για να εκφράσει ένα συλλογικό ΩΣ ΕΔΩ.»

2010-06-19T23:45:00.000-07:00

Του ΠΕΤΡΟΥ ΖΕΡΒΟΥ
από την Ελευθεροτυπία

Διαβάστε....Στην Εποχή της Κυριακής

2010-06-19T23:23:00.000-07:00

«Διάλυση της κοινωνίας με προεδρικό διάταγμα»

Ένθετο: «Η κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη», αφιέρωμα με τις ομιλίες του Ετιέν Μπαλιμπάρ και της Βίκης Σκούμπη από την εκδήλωση που συνδιοργάνωσε «Η Εποχή», την περασμένη Δευτέρα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

«Όλη η εξουσία στα σοβιέτ του ΠαΣοΚ», του Α.Π. Θάνου

Συνέντευξη με τον Γιάννη Θεωνά: «Ο ΣΥΡΙΖΑ να μπει ξανά στο προσκήνιο της αντίστασης»

Απόφαση της ΑΚΟΑ για ζητήματα λειτουργίας: «Χρειάζεται οργάνωση και συλλογικότητα»

«Εμείς και οι πρώην μας» του Μιχάλη Καστρινάκη

Resistance Festival: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση σε κρίση»

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

«Έργα χωρίς χρηματοδότηση και απουσία κοινωνικής πολιτικής» της Ελένης Πορτάλιου

«Κινητοποιήσεις του δήμου Ελληνικού για να σφραγιστούν τα παράνομα μαγαζιά της παραλίας»

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«Κανένα παιδί σε κελί»

«Απεργία πείνας στις φυλακές Άμφισσας»

6ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ: «Στην Κωνσταντινούπολη για να γίνουμε η κρίση τους», του Γιάννη Αλμπάνη

ΠΑΙΔΕΙΑ

Το υπουργείο Παιδείας προβλέπει: «Χωρίς τμήματα ελληνικών οι ομογενείς»

ΥΓΕΙΑ

«Η Υγεία παίζεται στον πολιτικό τζόγο» του Τάκη Γεωργακόπουλου

ΔΙΕΘΝΗ

Ισπανία: «Με πρωτοβουλία της Ενωμένης Αριστεράς ξεκινά η επανίδρυση της ισπανικής Αριστεράς» του Αργύρη Παναγόπουλο

35ο Συνέδριο του Γαλλικού ΚΚ: «Μέτωπο της Αριστεράς διευρυμένο και ανοικτό» του Μπάμπη Κοβάνη

Κιργισία: «Και νέος παίκτης στο παιχνίδι;» του Νίκου Σερβετά
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ«Παπαδιαμαντολογία γύρω από μια μετάφραση», της Μ. Θεοδοσοπούλου

Η Εποχή της Κυριακής, μέσα στα κινήματα, στην Αριστερά

2010-06-15T01:50:00.000-07:00

Με το μνημόνιο Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΔΝΤ, ΕΚΤ και Ελλάδας, με τα μέτρα λιτότητας που παίρνουν οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες,
με τις τελευταίες αποφάσεις του ECOFIN, το ζήτημα της ταυτότητας αλλά και της ίδιας της ενότητας της Ευρώπης τίθεται εκ νέου.

Η ΑΚΟΑ σε εκδήλωση που οργανώνει παρουσιάζει τη δική της άποψη με τον Θόδωρο Παρασκευόπουλο.

Θα παρέμβουν και θα εμπλουτίσουν το διάλογο οι: Νίκος Χουντής, Κ. Βεργόπουλος, Γιάννης Αλμπάνης, Χρήστος Καραμάνος.

Η εκδήλωση θα γίνει την Πέμπτη. 17 Ιουνίου, στις 7:30 μ.μ., στην αίθουσα 1 της Νομικής Σχολής Αθηνών (είσοδος από Σίνα).

Εντοάρντο Σανγκουινέτι:«Σας μιλώ για τους προλετάριους: είναι το 98%της υφηλίου»

2010-06-15T01:48:00.000-07:00

Στην ερώτηση γιατί δεν μπορώ παρά να θεωρώ τον εαυτό μου ιστορικό υλιστή –τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δω αλλιώς τον εαυτό μου- η απάντηση (βασισμένη πάνω σε προσωπικά επιχειρήματα, όπως η ιστορία μου, αλλά και θεωρητικά) θα μπορούσε να είναι η ακόλουθη. Αν έρθουμε σε αντίθεση με τις συγκεκριμένες συνθήκες της κοινωνίας, αν κριτικάρουμε την καπιταλιστική ανάπτυξη και τις μορφές της, καθώς και τις συνθήκες εκμετάλλευσης που εφαρμόζει ο καπιταλισμός για να μπορεί να επιβιώσει και να αναπτυχθεί, και αν θέλουμε να ξεφύγουμε απ’ αυτή την προοπτική, δεν μπορούμε παρά να ξεκινήσουμε από μια θέση εξέγερσης και να την παγιώσουμε στη συνέχεια σε μια θέση επανάστασης.

Περί ταξικής συνείδησης

Περνώντας, δηλαδή, σε μια ιστορική επίγνωση των ταξικών σχέσεων. Επομένως, το πραγματικό πρόβλημα είναι η ταξική συνείδηση: πώς καθορίζεται, πώς οργανώνεται με τον κατάλληλο τρόπο. Πιστεύω ότι, αν φθάσουμε στο σημείο να κατανοήσουμε το πραγματικό νόημα ενός πολύ ξεκάθαρου κειμένου, όπως το Κομμουνιστικό Μανιφέστο του Μαρξ και του Ένγκελς, δεν μπορούμε να μην καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι, τελικά, οι τάξεις που βρίσκονται αντιμέτωπες λόγω οικονομικών – κοινωνικών αιτίων είναι μόνο δύο: το προλεταριάτο και η αστική καπιταλιστική τάξη. Στη συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία, στη σημερινή κατάσταση, το χρηματοοικονομικό κεφάλαιο.
Σ’ αυτό το σημείο η διαδικασία γίνεται μη αναστρέψιμη. Δεν είναι δυνατό, όταν κανείς έχει αποκτήσει αυτή την επίγνωση, να την εγκαταλείψει, εκτός και αν υπάρχουν λόγοι αδυναμίας διάγνωσης και ανικανότητας αντίληψης του τι μας προσφέρει η πραγματικότητα. Η θεωρητική παράδοση της αριστεράς μάς λέει ότι το προλεταριάτο, εξαιτίας των συγκεκριμένων και ιστορικών συνθηκών στις οποίες βρίσκεται, δεν έχει υποχρεωτικά ταξική συνείδηση και ότι, παρόλο που είναι ουσιαστικά και μόνιμα σε κατάσταση εκμετάλλευσης, δεν το συνειδητοποιεί πάντα. Η συνειδητοποίηση μιας συμπεριφοράς αληθινά κριτικής απέναντι στην πραγματικότητα, μιας φιλοσοφίας της πράξης που να επιτρέπει μια συνεπή πολιτική δράση, ένα επαναστατικό σχέδιο, έρχεται από χώρους εκτός της προλεταριακής τάξης. Το πρόβλημα λοιπόν είναι: ποιος φέρνει αυτή τη συνειδητοποίηση; (Ο Γκράμσι θα έλεγε ο διανοούμενος). Και πώς γίνεται ιστορικός υλιστής αυτός που φέρνει τη συγκεκριμένη συνειδητοποίηση;
Πώς τα κατάφεραν να φθάσουν εκεί δύο αστοί σαν τον Μαρξ και τον Ένγκελς; Εμείς έχουμε μια πλούσια παράδοση (Λένιν Λούκατς, Μπένγιαμιν, Γκράμσι, Μπρεχτ, για να αναφερθούμε στους βασικούς κλασικούς), αλλά εκείνοι οι δύο όχι. Ο Μαρξ το εξήγησε αρκετά καλά. Σε γενικές γραμμές πιστεύω ότι μπορούμε να πούμε ότι η μετάβαση από μια θέση που θα ονόμαζα αναρχική – του ανθρώπου σε εξέγερση, που είναι εξάλλου η διατύπωση που χρησιμοποίησε ο Καμί – σε μια θέση ιστορικά αρθρωμένη και συνειδητή, γίνεται μέσα από μια διαδικασία που είναι ταυτόχρονα πρακτική και θεωρητική. Πρακτική υπό την έννοια ότι θέτει το ζήτημα της υπέρβασης των συγκρούσεων, έτσι όπως παρουσιάζονται, με την ωμότητά τους, μέσα σε έναν κόσμο που τα αίτιά του είναι κατανοητά, καθώς και οι ρίζες του και η επαναστατική αξία που αναπτύχθηκε από την αστική τάξη. Το δεύτερο πράγμα που μαθαίνουμε από τις σελίδες του Μανιφέστου είναι να θέτουμε στον εαυτό μας το πρόβλημα εάν αυτή η θέση είναι δυνατό να ξεπεραστεί ή όχι, αν μπορούμε να προχωρήσουμε πέρα από την καπιταλιστική κατάσταση.

Ο αναρχικός - εξεγερμένος άνθρωπος

Νομίζω ότι αυτή είναι η ρίζα όλου του ζητήματος. Σήμερα το προλεταριάτο, σε πλανητικό επίπεδο, συνιστά το 98 τοις εκατό της ανθρωπότητας. Όμως, σε πλανητικό επίπεδο, βλέπουμε σήμερα μια μεγάλη αδυναμία προλεταριακής και κομμουνιστικής συνείδησης. Μέσα από την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση συντελέστηκε μια ήττα μιας εναλλακτικής προοπτικής, όσον αφορά στις συγκεκριμένες, ιστορικά οργανωμένες δυνάμεις: κρίση κρατών και κρίση κομμάτων, το τέλος του κομμουνισμού ως εμπειρία υπαρκτού σοσιαλισμού. Από εκείνη τη στιγμή μόνο οι απελπιστικές συνθήκες ζωής, η εμφάνιση στοιχειωδών ανικανοποίητων αναγκών μπορούν να δώσουν μια αποφασιστική ώθηση προς μια θέση μη συναίνεσης και αντίθεσης απέναντι στην τάξη πραγμάτων. Η δυσαρέσκεια και η αίσθηση της δυσκολίας υλοποίησης των επιθυμιών μας κατορθώνουν να αποκτήσουν ένα νόημα, τόσο ατομικό όσο και συλλογικό, μόνο μπροστά στις εξαιρετικά μεγάλες, συγκεκριμένες, υπαρξιακές μας δυσκολίες.
Δε βρίσκω δουλειά, βρίσκω μόνο μια δουλειά επισφαλή, δεν κατορθώνω να ενταχθώ στην κοινωνία γιατί είμαι μετανάστης ή γιατί η κατάστασή μου είναι περιθωριακή, ζω στα περίχωρα ή σε κοινωνικά υποβαθμισμένους χώρους... Αυτά τα πράγματα μπορεί να μετριαστούν για λίγο από τον μηχανισμό αλλοτρίωσης της αστικής κουλτούρας (τη γοητεία του εμπορεύματος, του πολυκαταστήματος, τη διασκέδαση, το κυνήγι του προϊόντος που έχουν όλοι οι φίλοι, τις συναντήσεις με ανοργάνωτο τρόπο σε θεάματα και μαζικά παιχνίδια) και από το καταφύγιο της οικογένειας, για όποιον την έχει. Μα η οικογένεια σήμερα δεν αντέχει άλλο: πατεράδες χρεωμένοι, παιδιά που δεν βλέπουν να ικανοποιούνται οι βασικές υπαρξιακές και αναπτυξιακές τους ανάγκες, εγκατάλειψη κάθε πολιτιστικού ενδιαφέροντος.
Αποτέλεσμα: συνθήκες δυστυχίας και έλλειψης κινήτρων. Όταν αυτές οι συνθήκες γίνονται εντελώς αφόρητες, αυτός ο κοινωνικός ξεπεσμός ή αυτή η αδυναμία να επιτύχουμε αυτό που μέχρι χθες κατόρθωνε να επιτύχει ο μεγαλύτερος αδελφός μας, ή οι μεγαλύτεροι σε ηλικία φίλοι μας, μας εξαναγκάζουν σε μια θέση ανταρσίας και εξέγερσης. Οι επισφαλώς εργαζόμενοι αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι οι συνθήκες επισφαλούς εργασίας δεν είναι αυτή η ευτυχισμένη ευχέρεια μετακίνησης για την οποία τόσο καμαρώνει η εξουσία, που σημαίνει ότι σήμερα κάνω ένα πράγμα, αύριο ένα άλλο κι αυτό είναι ωραίο (αυτό που πάντα έκαναν μόνο οι καπιταλιστές).

Είμαστε όλοι υπεράριθμοι

Σε κάποια στιγμή, όπως λέει η βασική πρόταση, «δεν φθάνουμε στο τέλος του μήνα», και τότε ξεσπά η εξέγερση. Σ’ αυτές τις συνθήκες δυστυχίας και έλλειψης κινήτρων, μεταξύ των άλλων, η γοητεία της βίας και των εγκληματικών οργανώσεων είναι μεγάλη. Και χρησιμοποιείται από την εξουσία ως ένδειξη εξαχρείωσης που πρέπει να κατασταλεί. Στην εποχή μας ο καπιταλισμός, μέσα από μια ισχυρότατη τεχνολογική ανάπτυξη, έχει ελάχιστη ανάγκη από εργατικό δυναμικό, και φθάνουμε στην παράδοξη περίπτωση μιας κοινωνίας που αποτελείται από άτομα που βρίσκονται σε έναν θεμελιώδη, δομικό πλεονασμό. Είμαστε όλοι υπεράριθμοι. Αν δεν είμαστε ήδη, θα είμαστε στο μέλλον. Ζούμε σε μια κοινωνία δομικής επισφάλειας, κι αυτό είναι το κέντρο της ανθρώπινης εμπειρίας, δηλαδή ότι η εργασιακή πρακτική εκλείπει. Δεν είναι τυχαίο που η Δημοκρατία μας είναι θεμελιωμένη στην εργασία και τα πρώτα άρθρα του Συντάγματος λένε αμέσως ότι η εργασία είναι ένα δικαίωμα και μια υποχρέωση και ταυτίζουν την υπόσταση του πολίτη με εκείνη του εργαζόμενου. Το πρόβλημα γίνεται πώς να κάνεις λεφτά χωρίς να περάσεις μέσα από την εργασία.
Με το να γίνεις «επιχειρηματίας, διαχειριστής του εαυτού σου», σύμφωνα με το γνωστό απόφθεγμα. Πρόκειται για μια φράση χωρίς κανένα νόημα, γιατί ο επιχειρηματίας, για την ακρίβεια, είναι εκείνος που οργανώνεται έτσι ώστε να εκμεταλλεύεται τη δουλειά των άλλων, και επομένως εγώ θα πρέπει να γίνω ο εκμεταλλευτής του εαυτού μου, και εκμεταλλευτής του εαυτού μου σημαίνει θύμα, σημαίνει ότι θα υποστώ οποιαδήποτε δυνατή ώθηση μέχρι την τέλεια κατάσταση του να είμαι εντελώς περιττός, και συνεπώς να μη βρίσκω κανένα είδος δουλειάς. Ο Μπερλουσκόνι έχει δίκιο σε ένα βασικό σημείο: όταν θεωρεί κομμουνιστές όλους αυτούς που δεν είναι μπερλουσκονικοί. Η διάγνωσή του είναι λανθασμένη, γιατί πιστεύω ότι για κείνον είναι κομμουνιστής μέχρι και ο Καζίνι, όταν δεν τον υπακούει, και ότι υποπτεύεται πως ο Φίνι συμπαθεί κοινωνικά μοντέλα που κατά βάθος δεν είναι σωστά, για να μην πούμε για τους δημοσιογράφους, για το δικαστικό σώμα, για τα συνδικάτα... ποιος μένει έξω; Όλοι συμμετέχουν σε μια κολοσσιαία συνωμοσία φιλοκομμουνιστών. Έχει όμως δίκιο, γιατί η μοναδική εναλλακτική λύση στον μπερλουσκονισμό είναι ο κομμουνισμός.

Ο τρομοκράτης
κομμουνιστής

Η πάλη που διεξήγαγε ο κλασικός καπιταλισμός ήταν μια πάλη που είχε σίγουρα ως σημείο αναφοράς της το προλεταριάτο, κάτι υπαρκτό. Σήμερα, στην ανώτατη φάση του καπιταλισμού, γεννήθηκε ένας «συνειρμός», που έγινε πλανητικός: κάθε τρομοκράτης είναι κομμουνιστής και κάθε κομμουνιστής είναι τρομοκράτης. Ένας συνειρμός που προσδιορίζει κάθε είδος αντίστασης. Αν τον δούμε χοντρικά, αυτός ο συνειρμός σημαίνει, για παράδειγμα: ο Μπους, με τη θεωρία του προληπτικού πολέμου, θέλει τον ιμπεριαλιστικό έλεγχο του κόσμου. Κάποτε ονομαζόταν ανώτατη φάση του καπιταλισμού και είναι ο ξέφρενος, απόλυτος καπιταλισμός, που θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να κυβερνά το σύμπαν. Ξεκινώντας απ’ αυτή τη θέση, κάθε διαφωνία θεωρείται τρομοκρατική, ακόμη και όταν δεν τελεί τρομοκρατικές πράξεις.
Η αμερικανική δημοκρατία έγινε κάτι άλλο, δεν είναι πια αμερικανική, αλλά ανήκει στην τελευταία φάση του καπιταλισμού και είναι βασισμένη στην απόλυτη εξουσία του κεφαλαίου πάνω στη μοίρα του κόσμου. Η παγκοσμιοποίηση είναι η εκπλήρωση αυτού του γεγονότος. Όμως, από τη στιγμή που αυτός ο κόσμος δεν είναι πια καπιταλιστικά διαχειρίσιμος, ακριβώς λόγω της παγκοσμιοποίησης, δεν υπάρχει πια συναίνεση. Σ’ αυτό το σημείο η εναλλακτική λύση γίνεται αναγκαστική. Και εδώ χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί η λυσσασμένη μορφή ολόκληρης της τελευταίας μπερλουσκονικής φάσης, που απέτυχε να πουλήσει όνειρα μέχρι τέλους, αφού δεν υπάρχουν πλέον οι αγοραστές αυτών των ονείρων («δεν έχω λεφτά για να έχω πρόσβαση σ’ εκείνο το όνειρο, μην μου τσαμπουνάτε ότι έχω πολλά κινητά, είμαι παρόλα αυτά απελπισμένος») είναι μια οπτική της Ιταλίας και του κόσμου τύπου Αποκάλυψης του Ιωάννη: είμαστε κάτω από μια τρομερή απειλή, πρέπει να σώσουμε με κάθε θυσία την ιμπεριαλιστική δημοκρατική ελευθερία, η εξουσία του χρηματοοικονομικού κεφαλαίου δεν πρέπει βρίσκει κανένα εμπόδιο, κι όλα αυτά λέγονται με λύσσα και με αγριότητα.

Ιστορικός υλισμός,
μια απάντηση

Αυτή η μετάβαση λοιπόν, είναι ένα σημάδι απελπισίας, γιατί δεν υπάρχει πια η ικανότητα διαχείρισης μιας πολιτιστικής ηγεμονίας σε ευρεία έννοια –να προταθούν μοντέλα, να μεταβληθούν τα πάντα σε ένα πάρκο διασκέδασης με τηλεπαρουσιάστριες και ποδοσφαιριστές -, δεν υπάρχει πια η οικονομική ικανότητα ελέγχου των αγορών, γιατί τώρα πια όλα είναι μια ρουλέτα, μετακινούνται κεφάλαια από το ένα μέρος στο άλλο και δεν υπάρχει πια καμία δυνατότητα οικονομικής πρόβλεψης, δεν υπάρχει πια στρατιωτική εξουσία, γιατί ο πόλεμος δεν είναι πια ικανός να παράγει αποτελέσματα. Συνεπώς, δεν υπάρχει πια καμία διαφορά μεταξύ του να είναι κανείς αυθεντικά και δημοκρατικά πολιτισμένος, και να είναι τρομοκράτης και κομμουνιστής. Όποιος επικαλείται κάποιες δημοκρατικές αρχές – για παράδειγμα είναι αντίθετος στην αλλοίωση του Συντάγματός μας – μετατρέπεται σε τρομοκράτη, ή, το λιγότερο, μετατρέπεται σε ένα άτομο που δεν αποδέχεται τους κανόνες της δημοκρατίας του εργάτη προέδρου μας. Κυριαρχεί εξάλλου η κουλτούρα του μπερλουσκονισμού, που οργανώθηκε με την ίδια δύναμη, και συχνά με μέσα ανώτερα από εκείνα που έχει η πολιτιστική οργάνωση. Ο ιστορικός υλισμός είναι ο μόνος δρόμος που μπορούμε να ακολουθήσουμε, για να ξεπεράσουμε τον «μπερλουσκονισμό».
Από θεωρητική άποψη μπορεί να αιτιολογήσει αυτά που διαβάζουμε, που βλέπουμε και ακούμε καθημερινά. Μόνο μέσα από τον ιστορικό υλισμό αυτό το «πράγμα» μπορεί να αναλυθεί και να γίνει κατανοητό. Στην Ιταλία δεν υπάρχει ταξική συνείδηση, η αντιπαράθεση είναι αντιπαράθεση απόψεων, από τους ψηφοφόρους ζητείται μόνο μια ξερή επιλογή, δεξιά ή αριστερά, και ταυτόχρονα δηλώνεται ότι τα δεξιά και αριστερά υποκείμενα έχουν κατά βάθος χάσει τη σημασία τους, ενώ συντελείται μια συστηματική, και εν πολλοίς συνειδητή, οργάνωση της πολιτιστικής παραπληροφόρησης και γινόμαστε μάρτυρες του απέραντου και ολοκληρωτικού θριάμβου της ιδεολογίας του εμπορεύματος. Και, πάνω απ’ όλα, η «παλιά» ταξική αντίθεση έχει μετατραπεί σε μια αντίθεση απόψεων. Όταν οι πολιτικές ομάδες που θα έπρεπε να είναι στην αντιπολίτευση αποδέχονται την ελευθερία της αγοράς ως ένα σημείο που δεν είναι δυνατό να τεθεί υπό αμφισβήτηση, δηλαδή αποδέχονται τη μοναδική υπάρχουσα αγορά, την καπιταλιστική, δεν έχουν κανένα εργαλείο εναλλακτικής ανάλυσης.

Μετάφραση Τόνια Τσίτσοβιτς

*Ο Εντοάρτο Σαγκουινέτι, ποιητής και κριτικός, γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1930 στη Γένοβα και πέθανε στις 18 Μαΐου από ανεύρυσμα. Τη δεκαετία του ‘60 υπήρξε συνιδρυτής του σημαντικότερου κινήματος στα ιταλικά γράμματα της Ομάδας 63, όπου περιλαμβάνονταν συγγραφείς όπως ο Τζιόρτζιο Μανγκανέλι, Ουμπέρτο Έκο, Νάνι Μπαλεστρίνι, Λουίτζι Μαλέρμπα. Αυτοαποκαλείτο «ο τελευταίος Μαρξιστής». Έχει μεταφράσει Τζόις, Μολιέρο, Σέξπιρ, Μπρεχτ καθώς και έλληνες συγγραφείς. Από το 1979 έως το 1983, ο Σανγκουινέτι ήταν μέλος του Επιμελητηρίου των αναπληρωτών της Ιταλικής Βουλής. Εκλέχθηκε ως ανεξάρτητος από τη λίστα του PCI.

Η κρίση στην Ελλάδα και ο ρόλος της Ευρώπης

2010-06-14T01:24:00.000-07:00

Το περιοδικό αληthεια, η εφημερίδα Εποχή, το περιοδικό Θέσεις

και οι εκδόσεις Πατάκη

Διοργανώνουν σήμερα Δευτέρα 14 Ιουνίου και ώρα 7 μμ.

συζήτηση με θέμα :

Η κρίση στην Ελλάδα και ο ρόλος της Ευρώπης

με εισηγητή τον :

Etienne Balibar ( Ετιέν Μπαλιμπάρ )

Θα ακολουθήσει στρογγυλή τράπεζα με ομιλητές τους :

Κώστα Δουζίνα,

Παύλο Κλαυδιανό, Γιάννη Μηλιό,

Βαγγέλη Μπιτσώρη και Βίκη Σκούμπη

Την συζήτηση συντονίζει ο Δημήτρις Βεργέτης

Πάντειο Πανεπιστήμιο (αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα)

Θα υπάρχει παράλληλη μετάφραση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΚΟΑ

2010-06-01T01:41:00.000-07:00

Ξεσηκωμός κατά του αποτρόπαιου εγκλήματος της κυβέρνησης του Ισραήλ

Ελλάδα - Τουρκία να δράσουν από κοινού

Καταγγέλλουμε τη δολοφονική επίθεση του Ισραήλ ενάντια στη διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια στα κατεχόμενα της Γάζας, που μετρά τουλάχιστον 19 νεκρούς, κατά τον ισραηλινό στρατό, και περισσότερους από 50 τραυματίες. Είναι μία αποτρόπαιη πράξη που υπερβαίνει ακόμα και τα ως τώρα εγκλήματα της κυβέρνησης του Ισραήλ εναντίον απλών πολιτών που αγωνίζονται για την ελευθερία τους. Οι φιλειρηνικοί πολίτες πληρώνουν την πολύχρονη ανοχή που έχει επιδείξει η διεθνής κοινότητα, και ειδικά οι ΗΠΑ, στη κυβέρνηση του Τελ Αβίβ.

Η ελληνική κυβέρνηση αντιδρά με τρόπο αναντίστοιχο της ισραηλινής βαρβαρότητας και της θρασύτητας, με την οποία η ισραηλινή κυβέρνηση παραβιάζει κάθε διεθνή νομιμότητα. Απαιτούμε, όχι μόνο την παύση των κοινών κοινών στρατιωτικών ασκήσεων με το Ισραήλ, τώρα και στο μέλλον, αλλά η Ελλάδα να πρωτοστατήσει για τη διεθνή καταδίκη της ισραηλινής εγκληματικότητας. Ειδικότερα η Ελλάδα και η Τουρκία, της οποίας οι πολίτες υπήρξαν επιλεγμένος στόχος, από κοινού να συντονίσουν αυτήν την προσπάθεια.

Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση όλων των αιχμαλώτων της αποστολής «Ένα καράβι για τη Γάζα», στην οποία συμμετέχουν 50 χώρες, και την ασφαλή επιστροφή τους.

Ζητάμε να ασκηθεί άμεσα διπλωματική πίεση σε ευρωπαϊκό επίπεδο προκειμένου να σπάσει ο αποκλεισμός στη Γάζα και να βρεθεί προ των ευθυνών της η κυβέρνηση του Ισραήλ η οποία διέταξε τη δολοφονική πειρατεία ενάντια στη νηοπομπή που, μάλιστα, έπλεε σε διεθνή ύδατα. Αυτή η δολοφονική πρόκληση δεν πρέπει να περάσει χωρίς συνέπειες.

Είμαστε αλληλέγγυοι/ες στους πολιορκημένους Παλαιστίνιους και απαιτούμε την απελευθέρωση της φυλακισμένης Παλαιστίνης. Για εμάς η κυβέρνηση του Ισραήλ πρέπει να τεθεί εκτός νομιμότητας αφού διέταξε την ανήλεη σφαγή συνανθρώπων μας, των οποίων το έγκλημα ήταν ότι πάλευαν ενάντια στην καταδίκη των Παλαιστινίων σε ισόβια φυλάκιση εντός των τειχών της Γάζας.

ΑΚΟΑ,

Νέες και νέοι της ΑΚΟΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2010-05-31T01:12:00.000-07:00

Με την απάνθρωπη επίθεσή του στα καράβια που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στην αποκλεισμένη Γάζα, που είχε ως αποτέλεσμα 10 τουλάχιστον άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους και δεκάδες να τραυματιστούν, η κυβέρνηση του Ισραήλ έδρασε ξανά και επισήμως, ως πειρατής.
Παραβιάζοντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, απαγορεύει την ελεύθερη διακίνηση στη Μεσόγειο, χρησιμοποιεί στρατιωτική βία εναντίον άοπλων πολιτών και μάλιστα στα διεθνή χωρικά ύδατα. Εμποδίζει κάθε μορφή ανθρωπιστικής βοήθεια να φτάσει στους λιμοκτονούντες Παλαιστίνιους. Όσα προσχηματικά υποστηρίζει είναι για να καλύψει τη βαρβαρότητα της συμπεριφοράς του.
Και ενώ έλληνες πολίτες που μετέχουν στην αποστολή πέφτουν θύματα της ισραηλινή βίας, η ελληνική κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε για να προστατεύει τη ζωή τους. Απεναντίας συνεχίζει τις κοινές αεροπορικές ασκήσεις με το Ισραήλ!
Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει τη δολοφονική επίθεση του Ισραήλ. Υποστηρίζει σταθερά το δικαίωμα των Παλαιστίνιων να έχουν κράτος και να ζουν όπως όλοι οι πολίτες του κόσμου. Για αυτό και στην αποστολή συμμετείχαν στελέχη του, φίλοι του και βουλευτές του. Η έμπρακτη συμμετοχή στο διεθνές κίνημα που συνεισφέρει στη δικαίωση του παλαιστινιακού λαού θα συνεχιστεί. Επίσης καλεί την κυβέρνηση να παρέμβει άμεσα για την προστασία της ζωής των μελών της αποστολής που απειλείται.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους φίλους να ενισχύσουν με την παρουσία τους τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας, που καλείται σήμερα στις 7 το απόγευμα μπροστά στην ισραηλινή πρεσβεία στην Αθήνα και στις 6 το απόγευμα στην καμάρα στη Θεσσαλονίκη.

Αθήνα 31 Μαη 2010

Το γραφείο Τύπου

Οι μετανάστες φεύγουν;

2010-05-31T00:18:00.000-07:00

Η ανεργία, η ακρίβεια και η φτώχεια χτυπά τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες

Τον τελευταίο μήνα δεκάδες άρθρα έχουν δημοσιευτεί με το γενικό τίτλο «Η κρίση διώχνει τους μετανάστες», τίτλοι που μετονομάστηκαν σε «Ουδέν κακόν αμιγές καλού» από τις ακροδεξιές εφημερίδες «Χρυσή Αυγή», «Ελεύθερη Ώρα», «Στόχος» κ.λπ. Η εικόνα που περιγράφεται παρουσιάζει γεμάτα λεωφορεία με μετανάστες, κυρίως από την Αλβανία, να επιστρέφουν στη χώρα τους, ως οικονομικοί μετανάστες για μία ακόμα φορά. Ποια είναι η πραγματικότητα, ωστόσο; Ελλείψει επίσημων στατιστικών στοιχείων επικοινωνήσαμε με μεταναστευτικές κοινότητες, προκειμένου να μας μεταφέρουν τη δική τους αίσθηση. Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι οι μετανάστες «χωρίς χαρτιά» από τις ασιατικές χώρες και την Αφρική έχουν μία τάση φυγής προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ενώ οι μετανάστες από τα Βαλκάνια, προσπαθούν να παραμείνουν στην Ελλάδα.

Παλεύουμε να μείνουμε εδώ, δεν υπάρχουν δουλειές στη χώρα μας

«Για τους μετανάστες είναι δύσκολη η απόφαση να γυρίσουν πίσω», τονίζει ο Ερβίν Σέχου, από το Φόρουμ Αλβανών Μεταναστών. «Μετά τους Ολυμπιακούς, 50.000 Αλβανοί, που δούλευαν στα έργα, βρέθηκαν άνεργοι. Η γυναικεία εργασία συντηρεί την οικογένεια. Οι μετανάστες από τις εμπόλεμες ζώνες (Ιράν, Αφγανιστάν, Ιράκ κ.λπ.) μένουν πολλοί μαζί και έτσι αν κάποιος δουλεύει μπορεί να εξασφαλίσει φαγητό και στους υπόλοιπους. Πρόκειται για κοινοτική μετανάστευση. Ενώ η μετανάστευση των Αλβανών είναι ατομική-οικογενειακή. Επομένως είναι πιο δύσκολο να επιβιώσει η οικογένεια αν οι γονείς δεν εργάζονται. Τους τελευταίους μήνες έχει αυξηθεί η ανεργία, έχουν μειωθεί τα μεροκάματα αλλά είναι πολύ δύσκολο για τους οικονομικούς μετανάστες να αποφασίσουν να γυρίσουν πίσω».
«Η κρίση χτύπησε περισσότερο τους άντρες που δούλευαν στην οικοδομή και τις γυναίκες που καθαρίζουν σπίτια», συμπληρώνει η Γαλήνη Κάκου Μασλούκ, από την Κοινότητα «Ουκρανοελληνική Σκέψη». «Υπάρχει μία τάση φυγής σε άλλες χώρες, που μπορούν να πάρουν υπηκοότητα, όπως ισχύει και για τους Έλληνες. Είναι δύσκολη η επιβίωση των μεταναστών στην Ελλάδα, όπως και στην Ιταλία. Επιστρέφουμε, όλο και περισσότερο, στον εργασιακό μεσαίωνα. Η κρίση αγγίζει όλους τους εργαζόμενους, έλληνες και μετανάστες. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι μετανάστες υποχρεώνονται να πληρώνουν ολόκληρη την ασφάλισή τους, ακόμα και το μέρος των εργοδοτών. Πιστεύω ότι ένας μέσος έλληνας θα αδυνατούσε να πληρώσει όσα ζητάνε στους μετανάστες. Γι’ αυτό η κρίση έχει χτυπήσει πιο άμεσα εμάς. Εάν δεν πληρώσουμε τα ένσημα δεν θα μπορέσουμε να ανανεώσουμε την άδεια παραμονής».

Οι μετανάστες είναι
η πρώτη ομάδα απόλυσης

Η κρίση, λοιπόν, όπως παρουσίασε και ο ΟΟΣΑ την περασμένη βδομάδα, αυξάνει κάθετα την ανεργία. Συγκεκριμένα η ανεργία αυξήθηκε κατά 2,6% φέτος φτάνοντας το 12,1%, ενώ προβλέπεται αντίστοιχη αύξηση του χρόνου αγγίζοντας το 14,3%. «Η πρώτη ομάδα εργαζομένων που επηρεάζεται από την κρίση είναι οι μετανάστες. Αυτοί είναι και η πρώτη ομάδα απόλυσης», υπογραμμίζει ο Ελίας Αχμέν, από την Ένωση Εργαζομένων Μεταναστών Μπαγκλαντές. «Τους τελευταίους τρεις μήνες τα μεροκάματα έπεσαν από 30 ευρώ στα 15-20 ευρώ ενώ αυξήθηκαν και οι ώρες δουλειάς. Οι περισσότεροι μετανάστες «χωρίς χαρτιά» είναι απλήρωτοι. Οι εργοδότες τους, τους δίνουν περίπου 200 ευρώ για να βγάλουν το μήνα. Όσοι έχουν τη δυνατότητα φεύγουν για άλλες χώρες. Ωστόσο, οι περισσότεροι που κατάγονται από ασιατικές χώρες έχουν υποχρεώσεις, πρέπει να στείλουν χρήματα στην οικογένειά τους πίσω και έτσι δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Μένουν εδώ έστω και με αυτά τα ελάχιστα χρήματα. Ορισμένοι, όμως, δεν έχουν καταφέρει ούτε μία τέτοια δουλειά να βρουν με αποτέλεσμα να τους κάνουν έξωση και να μένουν στις πλατείες».
«Τους τελευταίους 4 μήνες 400 Πακιστανοί γύρισαν πίσω στη χώρα τους», παρατηρεί ο Αχμέντ Μονίρ, από την Πακιστανική Κοινότητα. «Οι επόμενοι μήνες θα είναι οι πιο δύσκολοι. Το καλοκαίρι δεν υπάρχουν δουλειές. Κλείνουν τα εργοστάσια και οι αγροτικές δουλειές αρχίζουν πάλι το χειμώνα. Δεν υπάρχουν δουλειές και όποιος βρίσκει δουλεύει 11 ώρες για 15 ευρώ. Στην επαρχία οι εργοδότες μάς βρίσκουν κάπου να μείνουμε, αλλά το φαγητό μας το πληρώνουμε εμείς. Τι να περισσέψει;»
Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες είναι οι πρώτοι που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση. Ακολουθούν παράλληλα και οι Έλληνες. Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή οι άνεργοι (μετανάστες και έλληνες) αυξάνονται κατά 38.145 το μήνα. Σήμερα έχουν καταγραφεί 605.277 άνεργοι. Ένας στους τρεις νέους (έως 24 ετών) είναι άνεργος. Η ανεργία στην Ελλάδα είναι η τέταρτη υψηλότερη στην Ευρωζώνη, μετά την Ισπανία, τη Σλοβακία και την Ιρλανδία. Τελικά το ζήτημα δεν είναι αν θα φύγουν οι μετανάστες από τη χώρα αλλά ποιος θα παραμείνει, αφού καθώς φαίνεται τάσεις φυγής καταγράφονται από όλες τις εθνικότητες. Η κρίση δεν αποτελεί ένα «αναγκαίο καλό» για να φύγουν οι «λαθραίοι», όπως θέλει να πιστεύει η άκρα δεξιά αλλά μία τραγική πραγματικότητα που θέτει πλέον θέμα επιβίωσης ανεξαρτήτως ηλικίας, οικογενειακής κατάστασης, εθνικότητας.

Ιωάννα Δρόσου

Δελτίου Τύπου της πρωτοβουλίας Ένα Καράβι για τη Γάζα

2010-05-31T00:15:00.000-07:00

Τα ξημερώματα της Κυριακής 31 Μαίου, στις 4:50, ειδικές δυνάμεις του ισραηλινού στρατού, επιβαίνοντας σε ελικόπτερα και φουσκωτά σκάφη επιτέθηκαν ενάντια στα σκάφη του Στόλου της Ελευθερίας, κάνοντας χρήση πραγματικών πυρών.

Το αποτέλεσμα της πειρατικής αυτής επίθεσης, που έγινε σε διεθνή χωρικά ύδατα, 80 ναυτικά μίλια μακριά από τις ακτές του Ισραήλ και της Γάζας, ήταν τουλάχιστον 2 νεκροί και περισσότεροι από 30 τραυματίες, κυρίως στο τουρκικό σκάφος Mavi- Marmara.

Καταγγέλλουμε το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ για μια ακόμη πράξη διεθνούς πειρατείας ενάντια σε πολίτες από τουλάχιστον 50 χώρες που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στην πολιορκημένη Γάζα.

Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να προστατεύσει τη ζωή και την ασφάλεια ελλήνων πολιτών που επέβαιναν σε σκάφη που έφεραν την ελληνική σημαία, αλλά συνεχίζει τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Ισραήλ, την ίδια στιγμή που αυτό καταλαμβάνει ελληνικό έδαφος και κακοποιεί έλληνες πολίτες. Ελληνες επιβαίνοντες, μέλη της ελληνικής αποστολής και εκπρόσωποι της πρωτοβουλίας «Ένα Καράβι για την Γάζα» καλούσαν στο Υπουργείο Εξωτερικών και έβρισκαν τα τηλέφωνα κλειστά.

Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση:

να ενεργήσει για την άμεση απελευθέρωση όλων των αιχμαλώτων και την επιστροφή των σκαφών του Στόλου της Ελευθερίας

να κλείσει την πρεσβεία του Ισραήλ

να σταματήσει τις ελληνοισραηλινές ασκήσεις, να διακόψει κάθε σχέση με το κράτος-τρομοκράτη.

Καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας σήμερα, στις 7μμ έξω από την ισραηλινή πρεσβεία.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

2010-05-25T13:50:00.002-07:00

Ανταλλαγές ψηφοφόρων ΔΑΠ και ΠΑΣΠ
Αύξηση των αριστερών παρατάξεων

Με σχετική αύξηση της αποχής, περίπου 4%, διεξάχθηκαν οι φετινές φοιτητικές εκλογές, μία μέρα πριν την πανεργατική απεργία της Πέμπτης. Για άλλη μία φορά οι παρατάξεις δεν «συμφωνούν» στα συγκεντρωτικά αποτελέσματα, ωστόσο συνηγορούν -με ποσοστιαίες αποκλίσεις- στα εξής:
* Η ΔΑΠ, για 25η χρονιά, διατηρεί την πρωτιά αν και η δύναμή της καταγράφεται με αισθητή μείωση της τάξης του 2,5%.
* Η ΠΑΣΠ αύξησε το ποσοστό της, περίπου, 2,6%. Η μόνη παράταξη που διαφωνεί είναι η αιώνια αντίπαλος η ΔΑΠ που «δίνει» αύξηση 0,75%
* Η ΠΚΣ έχασε περίπου 0,5%, σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά
* Τα ΕΑΑΚ αυξήθηκαν κατά προσέγγιση 0,49%. Η ΠΑΣΠ και η ΔΑΠ τζογάρουν το ποσοστό των ΕΑΑΚ δίνοντας αύξηση 1% και 0,22% αντίστοιχα.
* Η ΑΡΕΝ αύξησε την παρουσία της στα ΑΕΙ κατά περίπου 0,5% ενώ «έπεσε» στα ΤΕΙ

Ενδιαφέροντα συμπεράσματα
...αδιαφορία για την κυβερνητική πολιτική

ην Τετάρτη διεξήχθησαν οι φοιτητικές εκλογές. Στη συγκυρία της κρίσης που βιώνουμε έχει ενδιαφέρον να δούμε τι συσχετισμοί διαμορφώνονται στο φοιτητικό σώμα. Ένα πρώτο και εύκολο συμπέρασμα έχει να κάνει με τη μείωση της συμμετοχής στις εκλογές, πρόκειται για τη πλήρη ταύτιση των φοιτητών με την πολιτική κρίση που φαίνεται να υπάρχει και στην υπόλοιπη κοινωνία. Δεν πρόκειται όμως μόνο για απαξίωση της κεντρικής πολιτικής αλλά και του φοιτητικού συνδικαλισμού. Στο κομμάτι των μεταβολών της πολιτικής επιρροής των παρατάξεων έχουμε μεγάλη πτώση της ΔΑΠ, αύξηση των ποσοστών της ΠΑΣΠ, μικρή πτώση της ΠΚΣ και μικρή αύξηση των ποσοστών ΕΑΑΚ και ΑΡΕΝ. Παρόμοια εικόνα επικράτησε και στα ΤΕΙ , η αύξηση της αποχής ποσοστιαία ήταν ακόμα μεγαλύτερη από αυτή των ΑΕΙ. Οι μεταβολές στα ποσοστά των παρατάξεων στα ΤΕΙ ήταν ίδιες άλλα μικρότερες από αυτές των ΑΕΙ, η μόνη διαφορετική μεταβολή από τα ΑΕΙ ήταν η μικρή πτώση της ΑΡΕΝ.
Όταν έχουμε μειωμένη συμμετοχή στις φοιτητικές εκλογές συνήθως λέμε ότι κερδίζει ο καλύτερός μηχανισμός, σε αυτό το πλαίσιο τα αποτελέσματα μπορούν να ιδωθούν και από την ελπιδοφόρα πλευρά τους. Παρότι ήταν αντιπαράθεση μηχανισμών, οι δυνάμεις που λειτουργούν με αυτούς τους όρους έχασαν. Οι δυνάμεις του δικομματισμού μέσα στα πανεπιστήμια έχασαν, οριακά αλλά έχασαν, αν και το παιχνίδι ήταν στα μέτρα τους. Μεταξύ των ΠΑΣΠ και ΔΑΠ προφανώς τον καλύτερό μηχανισμό τον έχει η παράταξή που βρίσκεται στη κυβέρνηση, η ΔΑΠ είναι λογικό να μην μπορεί να αντέξει οργανωτικά αυτή την αντιπαράθεση, πληρώνει τις συνέπειες της ήττας της Νέας Δημοκρατίας στις εθνικές εκλογές.
Από την άλλη στο κοινωνικό πλαίσιο που βιώνουμε όλες τις τελευταίες μέρες δεν μπορούμε πάρα να χαρακτηρίζουμε ως αποτυχία το γεγονός ότι ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης στα πανεπιστήμια βγαίνει κερδισμένος από αυτή την εκλογική μάχη. Χρέος της αριστεράς είναι να καταφέρει να μεταφέρει την κεντρική πολιτική αντιπαράθεση στο φοιτητικό συνδικαλισμό, να καταφέρει να πείσει ότι τα μέτρα κυβέρνησης-ΔΝΤ μας αφορούν, μιλώντας συγκεκριμένα για τις επιπτώσεις που θα έχει η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης στην εκπαίδευση και το εργασιακό μέλλον που θέλουν να διαμορφώσουν. Ακόμα να αποκαλύπτει το ρόλο της ΠΑΣΠ σε αυτή την αντιπαράθεση, το ότι πρόκειται για τη φωνή της κυβέρνησης μέσα στα πανεπιστήμια, πάρα το «αριστερό» προφίλ που θέλει να δείχνει, η πιστή στο μονόδρομο των κυβερνητικών μέτρων και της προσφυγής στο ΔΝΤ δεν είναι εύκολο να κρυφτεί, όπως και οι ερμηνείες που δίνει για τους λόγους που οδήγησαν στη κρίση είναι χαρακτηριστικές της αντίληψης τους.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η πτώση της ΠΚΣ. Σε ένα βαθμό μάλλον πληρώνει ακόμα τη στάση που κράτησε το Δεκέμβρη του 2008 σε συνδυασμό με την παντελή πλέον έλλειψη αυτονομίας από τον κομματικό της φορέα.
Στη κρίση του φοιτητικού συνδικαλισμού που βιώνουμε η αριστερά οφείλει να δώσει απαντήσεις και αυτό δεν είναι εύκολο. Είναι απαραίτητο να ξαναδούμε τις δομές του φοιτητικού κινήματος καθώς και τα δομικά χαρακτηριστικά των ίδιων των αριστερών παρατάξεων, για να μην δούμε και του χρόνου τη συμμετοχή στις εκλογές να πέφτει.

Τζίμης Αργυρός

Ένα μέτωπο (μα ποιο μέτωπο;) για μια αλλαγή (μα ποια αλλαγή;)

2010-05-25T13:50:00.001-07:00

Η ανακοίνωση της ΚΟΕ (17/5) δίνει τροφή για σκέψεις. Ευχάριστες ή δυσάρεστες, εξαρτάται από ποια σκοπιά βλέπει κάποιος τα πράγματα.
Τιτλοφορείται «Για ένα μέτωπο αλλαγής» και υπόσχεται ότι «τις επόμενες μέρες η ΚΟΕ θα καταθέσει μια ανοικτή πρόταση συγκρότησης ενός μετώπου αλλαγής της πορείας προς την κοινωνική καταστροφή».
Θα περιμένουμε, βέβαια, την κατάθεση της πρότασης με την ελπίδα ότι θα αποσαφηνίζει πολλά μετέωρα ερωτήματα, που θέτει η χρήση του όρου «αλλαγή» χωρίς οποιοδήποτε επιθετικό προσδιορισμό. Χρήση που η αριστερά, ιδίως η κομμουνιστική, αποφεύγει συνήθως.
Ως τότε, όμως, θα ήταν χρήσιμο να θέσουμε μερικά ερωτήματα, που μπορεί να βοηθήσουν τη συζήτηση.
Αρκεί ο προσδιορισμός ενός μετώπου ως «ανοικτό, πλατύ, λαϊκό» ή της στοχοθεσίας του: «ανατροπή ενός πολιτικού συστήματος ξεπερασμένου, ληστρικού, διεφθαρμένου»;
Αρκεί η περιγραφή «το μέτωπο δεν περιορίζεται στην αριστερά, αφορά τις δυνάμεις, κοινωνικές ή πολιτικές, που επιδιώκουν την πραγματική αντιπαράθεση με το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα και τις πολιτικές ασφυξίας που εφαρμόζονται»;

Ένα μέτωπο με ποια μέτωπα;

Αν δεν περιορίζεται στην αριστερά ένα τέτοιο μέτωπο, ποιες άλλες πολιτικές δυνάμεις προβλέπεται να συμπεριλάβει; Κι αν αφορά «κοινωνικές ή πολιτικές δυνάμεις», το διαζευτικό «ή» γράφτηκε εκ παραδρομής, ή σημαίνει ότι θα συναχθούν στο μέτωπο άλλοι μεν ως πολιτικές δυνάμεις, δηλαδή συγκροτημένοι ως πολιτικά υποκείμενα, και άλλοι ως κοινωνικές, που μπορεί να σημαίνει και ως «κόσμος» (του ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, όπως καταχρηστικά λέγεται εν τη ρύμη του λόγου μας συχνά); Πράγμα που θα προσομοίαζε επικίνδυνα με τα σεχταριστικής έμπνευσης μέτωπα, τα οποία συχνά μας προτείνει το ΚΚΕ με θαυμαστή συνέπεια.
Οι διευκρινίσεις αυτές είναι πολύ περισσότερο αναγκαίες, γιατί στην ανακοίνωση της ΚΟΕ δεν γίνεται σαφές ποια είναι η σχέση ανάμεσα στο προτεινόμενο «μέτωπο αλλαγής» και το υφιστάμενο «Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης». Το «μέτωπο αλλαγής» θα διαδεχθεί το «Μέτωπο Ανατροπής»; Το «Μέτωπο Ανατροπής» θα συμπράξει με άλλες δυνάμεις εντός του «μετώπου αλλαγής»; Και ποια θα είναι η σχέση όλων αυτών με τον ΣΥΡΙΖΑ; Το «Μέτωπο Ανατροπής» είναι κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ και καλεί τον όλο ΣΥΡΙΖΑ στο «μέτωπο αλλαγής»; Θα επιθυμούσε να συνυπάρχει μ’ αυτόν στο «μέτωπο», ή μήπως θα ήθελε να αντικαταστήσει τον ήδη παραπαίοντα (και με δική μας ευθύνη) ΣΥΡΙΖΑ εντός του προτεινόμενου «μετώπου»;

Με ποια αριστερά;

Και μια που αναφέραμε τον ΣΥΡΙΖΑ, ποια είναι η εκτίμηση της ΚΟΕ (και όχι μόνο) για το μέχρι σήμερα κοινό μας σπίτι;
Είναι, εκ πρώτης όψεως, η απαξιωτική μέχρι μηδενισμού εκτίμηση που επιφυλάσσει η ανακοίνωση για την αριστερά εν γένει; «Κατά τη γενική απεργία της 5/5, όπου η κατακραυγή για το πολιτικό σύστημα ήταν πάνδημη, και η αριστερά ήταν μέσα στο κάδρο της απαξίωσης», εκτιμά η ανακοίνωση της ΚΟΕ. Συνεπώς, μάλλον δεν εξαιρείται ο ΣΥΡΙΖΑ.
Πώς γίνεται, όμως, αυτή η αριστερά να τοποθετείται στο κάδρο της απαξίωσης και να είναι η ίδια που έκανε το παν για να είναι πάνδημη η κατακραυγή στις 5/5 και να παρίσταται αυτοπροσώπως, σύσσωμη, σωματικά παρούσα σ’ αυτή την πάνδημη κατακραυγή; Να είναι αναπόσπαστο μέρος της, η ίδια και όχι μόνο «ο κόσμος της»;
Η απάντηση που δίνει η ανακοίνωση της ΚΟΕ δεν είναι σαφής και απαλλαγμένη αντιφάσεων: «Στην εποχή που είμαστε και με την αριστερά που υπάρχει, δεν περιμένουμε ότι η αριστερά θα σώσει την κοινωνία. Ανάποδα, η κοινωνία είτε θα αναδείξει άλλο ρόλο για την αριστερά, είτε θα την περιθωριοποιήσει»...
Αν αντιλαμβανόμαστε ορθά αυτή την αποστροφή, η αριστερά, στο σύνολό της, όχι μόνο δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα «σώσει» την κοινωνία, αλλά δεν φαίνεται ικανή ούτε τον εαυτό της να διασώσει. Η μόνη ελπίδα της είναι η κοινωνία, η οποία μοιάζει να αναπτύσσει με την αριστερά μια μάλλον εργαλειακή σχέση.
Η αριστερά κινείται σε κάποιο παράλληλο σύμπαν με αυτό της κοινωνίας, ή μήπως είναι σαρξ εκ της σαρκός της; Η πολιτικά συγκροτημένη αριστερά προκύπτει ως πολιτική έκφραση μιας κοινωνίας -για την ακρίβεια, κάποιων τάξεων- μέσα στην κοινωνία, ή βρίσκεται κάπου αλλού και περιμένει να της ανατεθεί από την κοινωνία κάποιος ρόλος;

Υπαινιγμοί πρωτοπορίας

Μήπως η απαξιωτική αποστροφή αυτή δεν αφορά το σύνολο της αριστεράς, αλλά υποθέτει σιωπηρή εξαίρεση ενός πρωτοπόρου τμήματός της; Το οποίο, προφανώς, συνειδητοποίησε γρηγορότερα και καθαρότερα από τα άλλα την κοινωνική ανάγκη και την ανάγκη του αντίστοιχου οδηγητικού ρόλου; Σ’ αυτή την περίπτωση, δεν πρόκειται για μια κοινωνία που αναδεικνύει έναν «άλλο ρόλο» για την αριστερά, αλλά μάλλον για ένα τμήμα της αριστεράς, που της τον υποδεικνύει.
Αν είναι έτσι, χωράει πολλή συζήτηση. Αν τεθεί, όμως, το ζήτημα με τους σχεδόν σωτηριολογικούς όρους της ανακοίνωσης (ποιος «σώζει» ποιον κ.τλ.), η συζήτηση μάλλον κινδυνεύει να παρεκτραπεί σ΄ ένα χωρίς νόημα κουβεντολόι γύρω από το ελάχιστα προωθητικό ερώτημα ποιο ακριβώς τμήμα της αριστεράς κατέχει τη συνταγή για το «μοναδικό δρόμο ελπίδας και διεξόδου». Ήδη το επίθετο «μοναδικός» ηχεί παράξενα μέσα στο κενό που αφήνει η διαπίστωση της ανακοίνωσης ότι έχουμε μια συνολικά απαξιωμένη αριστερά.

Μας χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ;

Η μόνη βεβαιότητα που διακηρύξαμε ότι έχουμε όλοι όσοι συνδημιουργήσαμε τον ΣΥΡΙΖΑ, ήταν πως κανείς μας δεν είχε την παραλυτική βεβαιότητα ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια ή τη μοναδική. Γι’ αυτό, άλλωστε, αποφασίσαμε να συμπράξουμε, μήπως και τη γεννήσουμε -μαζί με την ελπίδα μιας ενότητας σε στέρεη βάση. «Χώρος διαλόγου και κοινής δράσης» ονομάστηκε το πρώτο μας βήμα. Άλλαξε κάτι από τότε, τουλάχιστον ως προς αυτή την υπόθεση;
«Τα ερωτήματα περί διάσπασης, νέου φορέα ή ψηφοδελτίου, αποχώρησης από τον ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ., αν δεν είναι κατευθυνόμενα, είναι αφελή», υποστηρίζεται στην ανακοίνωση της ΚΟΕ ως πρωθύστερη απάντηση στο σχετικό ερώτημα. Γιατί τόση διπλωματικότητα, όμως, στις διατυπώσεις;
Ας υποθέσουμε ότι δεν είναι κατευθυνόμενα. Γιατί θα έπρεπε να είναι απλώς «αφελή»; Δεν θα μπορούσε να είναι «ψευδή», «αναληθή», «αβάσιμα», «αστήριχτα», «κακόβουλα»... Είναι τόσο πλούσια η ρημάδα η γλώσσα μας, που η αβίαστη χρήση της θα μπορούσε να βάλει τους πάντες στη θέση τους.
Δεν χρωστάμε, άραγε, όλοι μας μια ευθεία απάντηση σε όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες, σε όλους τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες, που πίστεψαν και πιστεύουν στον ΣΥΡΙΖΑ και έδωσαν κομμάτια απ’ τη ζωή τους γι’ αυτόν;

Χ. Γεωργούλας

Τον πνίγει το... δίκιο του εργοδότη

2010-05-25T13:46:00.000-07:00

Ο κ. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΒΓΑΛΕ ΚΙΟΛΑΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΡΙΣΜΑ
ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΠΥΡΚΑΓΙΑ ΣΤΗ MARFIN ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ

Με μια ολοσέλιδη καταχώριση στις ημερήσιες (19/5) εφημερίδες, μηδέ των εφημερίδων που διανέμονται δωρεάν εξαιρουμένων, ο κ. Α. Βγενόπουλος βγάζει το δικό του πόρισμα για τη δολοφονική πυρκαγιά στο κατάστημα της οδού Σταδίου της Marfin.
Από ανησυχία (ή εφησυχασμό; – θα δείξει...) για την πορεία των δικαστικών ερευνών, ο κ. Βγενόπουλος επιχειρεί με ένα προσωπικό «μήνυμα προς όλους τους εργαζόμενους της τράπεζας», το οποίο μοιάζει περισσότερο με... διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό, να επηρεάσει αποφασιστικά τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και να βάλει τη δική του σφραγίδα στην ερμηνεία των τραγικών γεγονότων της 5ης Μαΐου. Γιατί, όποιο κι αν είναι το πόρισμα της δικαστικής έρευνας, όση δημοσιότητα κι αν πάρει αυτό, είναι βέβαιο ότι δεν θα μπορέσει να υπερκαλύψει την πανάκριβη επικοινωνιακή επίθεση του κ. Βγενόπουλου, που θα πρέπει να κόστισε ένα σωρό λεφτά στους μετόχους της Marfin.

Δεν σιωπά ούτε μπροστά
σε τάφους

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την όλη υπόθεση, μάλλον διαψεύδει την εκτίμησή μας («Εποχή» 9/5) ότι η αλαζονεία του κ. Βγενόπουλου είναι συγκρίσιμη με την αλαζονεία όσων έβαλαν τη δολοφονική φωτιά. Ο κ. Βγενόπουλος δεν συγκρίνεται με τίποτα και με κανέναν. Αν εκείνοι λούφαξαν τρομαγμένοι από το μέγεθος της πράξης τους, αυτός δεν έχει τέτοιες αναστολές. Τον πνίγει το δίκιο του εργοδότη, δεν μπορεί να σωπάσει –ούτε μπροστά σε τάφους.
«Ολοκλήρωσα σήμερα τη δική μου έρευνα για τις συνθήκες», μας πληροφορεί από τις πρώτες κιόλας αράδες. Χωρίς να αφήνει αμφιβολία ότι βαθιά του πεποίθηση είναι πως, σε μια κοινωνία όπου ιδιωτικοποιούνται τα πάντα, θα μπορούσε κάλλιστα να ιδιωτικοποιηθεί και η απονομή δικαιοσύνης. Γιατί όχι;
Στο «μήνυμά» του ξεχωρίζουν, έστω κι αν είναι δευτερεύουσας σημασίας εν προκειμένω, οι εξοργιστικές για κάθε νοήμονα, προσπάθειές του να αγιογραφήσει τον εαυτό το και την εταιρία του ως «παράδειγμα εργοδοσίας που έχει άριστες σχέσεις με την πλειοψηφία των εργαζομένων», τα αιτήματα των οποίων «ικανοποιούνται πάντα, στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό»! Και η οποία δεν θέτει «οποιαδήποτε μορφής εμπόδια για όποιον εργαζόμενο θέλει να απεργήσει». Τυμβωρυχώντας, μάλιστα, γράφει ότι «Οι διασωθέντες συνάδελφοι με διαβεβαιώνουν ότι ουδείς τους πίεσε ή τους πιέζει να μην απεργήσουν» (Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει...)

Είναι υπερήφανος

Φτάνει στο σημείο δε να εμφανίσει το κατάστημα της οδού Σταδίου σαν... αυτοδιαχειριζόμενο, όπου οι εργαζόμενοι, χωρίς διεύθυνση, χωρίς εργοδοσία, αποφασίζουν αν θα μείνει ανοιχτό ή αν θα κλείσει: «Όταν ανησύχησαν από την επίθεση στο απέναντι βιβλιοπωλείο, πήραν την απόφαση ότι ήταν πιο ασφαλές να μείνουν μέσα στο κατάστημα». Εξαντλώντας, μάλιστα, οποιαδήποτε όρια ανοχής της αλαζονικής συμπεριφοράς του δηλώνει γι’ αυτούς: «Είμαι υπερήφανος (...) που την ώρα που οι δολοφόνοι χτυπούσαν με βαριοπούλες το τζάμι, το πρώτο μέλημά τους ήταν να βάλουν τις επιταγές των πελατών στο χρηματοκιβώτιο», χαρακτηρίζοντας την κίνηση αυτή «γενναία πράξη»!
Το σημαντικό και κύριο, ωστόσο, στο «μήνυμα» – διάγγελμα του κ. Βγενόπουλου είναι ότι έβγαλε ήδη το δικό του πόρισμα. Όχι μόνο για τη στάση των υπαλλήλων (και άντε να τον διαψεύσουν...), αλλά και για την επάρκεια των μέτρων ασφαλείας του καταστήματος, για την ύπαρξη εξόδου κινδύνου (που δεν χρησιμοποιήθηκε – γιατί άραγε;), για το είδος του εμπρησμού («μη συνηθισμένες βόμβες μολότοφ» και «ειδικό εύφλεκτο υλικό, που προκαλεί άμεσα πυκνό καπνό και συνθήκες ασφυξίας»).

Με τον παρά του

Ή, λοιπόν, έχει πάρα πολύ καλή πρόσβαση στο υλικό του ανακριτικού της Πυροσβεστικής και στα αρχεία των ανακριτικών αρχών, ή μετείχε κι ο ίδιος στις έρευνες, πράγμα που απαγορεύεται από το νόμο.
Ή –και το πιθανότερο– απλώς ο κ. Βγενόπουλος επιχειρεί να προκαταλάβει και την έρευνα, αλλά και την κοινή γνώμη, πιστεύοντας ότι «με τον παρά του και την κυρά του» μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Πολύ περισσότερο την κοινή γνώμη και τη δικαιοσύνη...
Γι’ αυτό και ηχούν υποκριτικά, μετά από όλα αυτά και άλλα τέτοια δακρύβρεκτα, όσα ως επίλογο στο πόνημά του αναφέρει για την ανάγκη «να εξετασθεί με ηρεμία, ειλικρίνεια, και σε βάθος από όλες τις αρμόδιες αρχές» η υπόθεση.
Εκείνο που δεν μας λέει, όμως, είναι γιατί μπήκε στον κόπο και στα έξοδα να στείλει στο πανελλήνιο το «μήνυμά» του διαταράσσοντας την ηρεμία, την ειλικρίνεια και τη σε βάθος εξέταση της υπόθεσης. Και, βέβαια, αποφεύγει να μας πει, επίσης, αν δεσμεύεται να κάνει την ίδια ακριβώς δαπάνη για να δημοσιευτεί παντού το πόρισμα των ανακριτικών αρχών, εάν και εφόσον είναι επιβαρυντικό για την εργοδοσία της Marfin.

Χ. Γ.

Η μη εκλογή του Φώτη Κουβέλη άνοιξε νέο κύκλο αντιπαράθεσης

2010-05-25T13:45:00.000-07:00

Την περασμένη Κυριακή η εφημερίδα “Αυγή” φιλοξένησε τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ Φώτη Κουβέλη. Όταν ο δημοσιογράφος τον ρώτησε τι πρέπει να αποσαφηνίσει το συνέδριο του Συνασπισμού για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Φ. Κουβέλης επανέλαβε για πολλοστή φορά ότι ο ΣΥΝ δεν πρέπει να διολισθήσει στη διαμόρφωση ενός ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος θα έχει δομές κόμματος. Στη συνέχεια απάντησε καταφατικά στην ερώτηση αν φοβάται την εκδοχή της διάσπασης του Συνασπισμού. “Ναι” είπε. “Στο βαθμό που τα χαρακτηριστικά του ΣΥΝ -αριστερός ευρωπαϊσμός, εμμονή στο δημοκρατικό δρόμο για τον σοσιαλισμό, αριστερός ριζοσπαστικός μεταρρυθμισμός- αλλοιώνονται, τότε πράγματι, κινδυνεύει να υπάρξει διάσπαση της πολιτικής ενότητας, της συλλογικότητας και της λειτουργίας του κόμματος”. Σε συνέντευξή του στα χθεσινά «Νέα» κάνει ένα ακόμη, μάλλον ποιοτικό βήμα, ζητώντας την απεμπλοκή του ΣΥΝ από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ επαναλαμβάνει ότι υπάρχει κίνδυνος διάσπασης του Συνασπισμού. Ο Φώτης Κουβέλης έθεσε για άλλη μια φορά με δημόσιο τρόπο τις... κόκκινες γραμμές της τάσης του. Είναι, όμως, πράγματι πιθανή η εκδοχή της ρήξης στο συνέδριο του Συνασπισμού; Όσοι γνωρίζουν καλά τα της Κουμουνδούρου διστάζουν να δώσουν καταφατική απάντηση. Θέτουν, όμως, αρκετά ερωτήματα.
Η Ανανεωτική Πτέρυγα είναι εδώ και καιρό σε βαθιά κρίση. Αποδυναμωμένη πολιτικά και οργανωτικά, διασπασμένη μετά την αποχώρηση πολλών μελών της, αμήχανη μπροστά στις δραματικές εξελίξεις που ανέτρεψαν τον πυρήνα της πολιτικής της πρότασης, αναζητά νέο ρόλο εντός ή και εκτός κόμματος. Ορισμένα στελέχη της Πτέρυγας επιμένουν ότι ο κύκλος του Συνασπισμού έχει οριστικά κλείσει και χρειάζεται να αναζητηθεί άλλος πολιτικός δρόμος έκφρασης του συγκεκριμένου ρεύματος. Οι «πράσινες» αναζητήσεις, δηλαδή η με κάποιο τρόπο σύγκλιση με τους Οικολόγους Πράσινους, συγκινούν μέρος της Α.Π., αλλά όχι όλους. Άλλωστε, εδώ και καιρό και οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι απουσιάζει το πολιτικό σχέδιο ή ότι είναι εγκλωβισμένοι μέσα σε αδιέξοδα. Σημαντικό μέρος της κομματικής τους βάσης είτε απομακρύνεται, είτε προτείνει μετ‘ επιτάσεως την αποχώρηση από τον Συνασπισμό. Η ηγεσία της Ανανεωτικής Πτέρυγας πιέζεται από το κλίμα, αλλά και από τα διλήμματα που η ίδια έχει δημιουργήσει και θέσει. Στον ηγετικό πυρήνα, υπάρχουν αυτοί που επιμένουν ότι «ο Συνασπισμός είναι το σπίτι μας» και αυτοί που υιοθετούν ακραίες λύσεις. «Ήρθε η ώρα της αποχώρησης» λένε, θέτοντας ως κατάλληλη χρονική στιγμή τη λήξη του συνεδρίου.
Η μη εκλογή του Φώτη Κουβέλη, ως συνέδρου με δικαίωμα ψήφου από την οργάνωση Καλλιθέας, ενίσχυσε τις τάσεις φυγής, αλλά και αυτούς στο εσωτερικό της «πτέρυγας», που εδώ και καιρό είναι με το ενάμιση πόδι έξω από το κόμμα. Ούτε οι δηλώσεις αλληλεγγύης του προέδρου του κόμματος Αλέξη Τσίπρα, δεν μπόρεσαν να κατευνάσουν την... οργή των «ανανεωτικών». Ο Σπύρος Λυκούδης μίλησε για αθλιότητα, ενώ δεν άφησε στο απυρόβλητο την ηγεσία. Μίλησε για διχαστικό κλίμα, για προπηλακισμούς που οδηγούν μέλη του κόμματος σε αποχώρηση, αλλά και για ευθύνες που είναι δεδομένες με την απόφαση για συνέδριο. Ο ίδιος ο Φώτης Κουβέλης μίλησε για μιζέρια και είπε ότι το κόμμα βρίσκεται μακριά από αυτά που αξιώνει η κοινωνία. Η Αριστερή Ανασύνθεση, που τα μέλη της... ανέλαβαν την ευθύνη της μη εκλογής Φ. Κουβέλη από την οργάνωση Καλλιθέας, με ανακοίνωσή της υπενθύμισε μια σειρά από δηλώσεις που έχει κάνει το τελευταίο διάστημα ο Φ. Κουβέλης. Στην ίδια ανακοίνωση ασκούν κριτική στην ηγεσία του κόμματος «...Δυστυχώς, για άλλη μια ακόμα φορά η ηγεσία του κόμματος έχει λάθος στόχο. Με την άνευ προηγουμένου νεοαυταρχική τακτική της και τα συντονισμένα δημοσιεύματα επιτίθεται στην μικρότερη τάση του κόμματος, χωρίς να κάνει τον κόπο να εξηγήσει γιατί και πώς η βάση του κόμματος καταψήφισε τον σ. Φώτη Κουβέλη...»
Η Ανανεωτική Πτέρυγα, μάλλον, βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο δίλημμα. Ή θα παραμείνει στο κόμμα, αναζητώντας και εκβιάζοντας ισορροπίες και συμβιβασμούς, αποδεχόμενη όμως στην πράξη τον μειοψηφικό της ρόλο, ή θα κάνει το αποφασιστικό βήμα της αποχώρησης, που για πολλούς -ακόμα και στο εσωτερικό της- είναι βήμα στο κενό. Δύσκολα κανείς μπορεί να φανταστεί τον Φώτη Κουβέλη, για παράδειγμα, να γίνεται συναρχηγός των οικολόγων - πρασίνων ή να αναζητά στις σημερινές συνθήκες σημεία σύγκλισης με το ΠΑΣΟΚ.

Ανάγκη νέου ενωτικού και προωθητικού πλαισίου για τον ΣΥΡΙΖΑ

2010-05-25T13:44:00.000-07:00

Την ανάγκη ενός νέου πολιτικού πλαισίου του ΣΥΡΙΖΑ, που θα επιβεβαιώνει τα ήδη συμφωνηθέντα και ταυτόχρονα θα τα επικαιροποιεί, προτείνουν αρκετοί εντός του σχήματος, ώστε να υπάρξει ένα νέο ξεκίνημα. Ένα νέο ξεκίνημα που θα στηρίζεται στην συλλογικότητα, την επανάκτηση της εμπιστοσύνης και της αλληλεγγύης ανάμεσα στις δυνάμεις που τον συναποτελούν. Άλλωστε, οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια για να συνεχιστούν τα φαινόμενα κρίσης, που πλέον είναι ορατά σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.
Οι αυξημένοι τόνοι αντιπαράθεσης εντός του ΣΥΡΙΖΑ, οι σοβαρές καθυστερήσεις στην υλοποίηση αποφάσεων, η αδράνεια ως προς τις εντελώς απαραίτητες δράσεις στη συγκυρία, αλλά και οι πολλές και διαφορετικές εκφορές πολιτικού λόγου, στήνουν σκηνικό αναντίστοιχο με τις απαιτήσεις των καιρών. Κοινή διαπίστωση όλων, ωστόσο, είναι ότι λείπουν όσα περιμένει εύλογα ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει επενδύσει σε αυτή την προσπάθεια. Πολλές από τις δημόσιες τοποθετήσεις ή τις κινήσεις που γίνονται, τροφοδοτούν το κλίμα άγονης εσωστρέφειας ή διαμορφώνουν συνθήκες που ευνοούν ξεχωριστές διαδρομές. Υπό αυτή την έννοια είναι εύλογες οι ανησυχίες των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, που παρακολουθούν, χωρίς να μπορούν να παρέμβουν, σε εξελίξεις που δυναμιτίζουν τη συνοχή του.
Οι ξεχωριστές συγκεντρώσεις, οι πολιτικές κινήσεις που δεν έχουν προκύψει μέσα από συλλογικές διαδικασίες, όπως, για παράδειγμα, η συνάντηση με τον Αντώνη Σαμαρά, οι αλληλοκαταγγελίες έχουν αποδυναμώσει τη λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ, που περιορίζεται κυρίως σε κινήσεις κορυφής, παρά τις προσπάθειες πολλών τοπικών οργανώσεων για εξωστρεφή πολιτική και κοινωνική δράση.
Απτό δείγμα της δημόσιας εικόνας του ΣΥΡΙΖΑ και οι δημοσκοπήσεις. Οι περισσότερες τοποθετούν τον ΣΥΡΙΖΑ στα όρια της εισόδου στη Βουλή. Προφανώς, δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία η κατάρρευση ολόκληρου του πολιτικού συστήματος. Το αντίθετο, η αριστερά, κυρίως η κινηματική, η ριζοσπαστική, θα μπορούσε έξω από το κάδρο του συστήματος να αναπνεύσει, κυρίως όμως να συσπειρώσει ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, να οργανώσει τις αντιστάσεις, τα δίκτυα αλληλεγγύης, να αποτελέσει την κινητήρια δύναμη των αγώνων.
Ευθύνες εντοπίζονται σε όλες τις πλευρές, σίγουρα όχι εξίσου μοιρασμένες. Ευθύνες εντοπίζονται σε όσους δεν συνέβαλαν στην υλοποίηση της απόφασης «ΣΥΡΙΖΑ παντού». Θα ήταν άλλη η εικόνα αν είχε συγκροτηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ δημοκρατικά, αν τα μέλη του είχαν στα χέρια τους το εγχείρημα. Ευθύνες εντοπίζονται σε όσους αμφισβητούν συνεχώς, σε όσους βάζουν κόκκινες γραμμές, σε όσους αφήνουν να αιωρούνται απειλές αποχώρησης, αλλά και σε όσους ανέχονται τέτοιες πρακτικές. Αλλά και σε όσους υποτιμούν την ανάγκη τόνωσης της συλλογικότητας, και προτιμούν να προβάλλουν τη δική τους κομματική σημαία, βάζοντας σε δοκιμασία το κοινό σπίτι. Η απόφαση του «Mετώπου» να διοργανώσει πολιτική συγκέντρωση στο γήπεδο του Σπόρτιγκ, με πανελλαδική κινητοποίηση, σε αυτή την κατηγορία θα μπορούσε να καταταχθεί. Όταν, μάλιστα, πραγματοποιείται λίγες μέρες μετά την από κοινού αποφασισμένη συγκέντρωση στις 14 Μαΐου. Ας φανταστούμε τι εντύπωση θα προκαλούσε αν την ίδια απόφαση είχε πάρει ο Συνασπισμός, η ΑΝΑΣΑ ή οι Ενεργοί Πολίτες...
Υπάρχει πολιτικός χρόνος για να αντιστραφούν όλα αυτά; Περιορισμένος, αλλά υπάρχει. Και σε αυτόν τον ελάχιστο πολιτικό χρόνο χρειάζεται να γίνουν πολλά. Να ανατραπούν πολλά. Πρώτη προϋπόθεση να γίνει κατανοητό ότι το εγχείρημα ανήκει σε όλο τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι σε λίγους, εκλεκτούς. Η εποχή των κινήσεων κορυφής πρέπει να κλείσει οριστικά. Η δεύτερη, μάλλον είναι αυτονόητη. Ο λαός της κρίσης, ο κόσμος της εργασίας, του μόχθου, οι χιλιάδες άνεργοι και άνεργες, οι νέοι, οι εντός - εκτός, οι αποκλεισμένοι, οι αόρατοι, όπως σωστά είχε ειπωθεί, δεν δικαιολογούν μια αριστερά αμήχανη και εσωστρεφή, δεν τους αφορά. Η αριστερά ή θα συμμερίζεται έμπρακτα την αγωνία τους και θα είναι δίπλα τους ή θα μοιάζει απελπιστικά με τους πρωταγωνιστές ενός πολιτικού συστήματος που δείχνει να σαπίζει και να καταρρέει.

Πάνος Λάμπρου