ΔΕΛΤΙΟ ΥΠΟΥ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

14 ενεργοί πολίτες βρέθηκαν κρατούμενοι στο Αστυνομικό Τμήμα Κανδάνου και τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες. Το έγκλημά τους ήταν ότι επιχείρησαν να εμποδίσουν την αυθαίρετη καταπάτηση της γης τους προς χάριν ιδιωτικών συμφερόντων που θέλουν να εγκαταστήσουν ανεμογεννήτριες παρά την αντίθετη γνώμη της τοπικής κοινωνίας και των φορέων της.

Η προώθηση ήπιων και εναλλακτικών μορφών ενέργειας είναι αναγκαία για τη χώρα αλλά δεν μπορεί να επιβληθεί σε αντίθεση με τις τοπικές κοινωνίες. Συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα των κατοίκων της περιοχής και θυμίζουμε την υποκριτική στάση των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι προεκλογικά δεσμεύονταν ότι δεν θα προχωρήσει τίποτα αν προηγουμένως δεν λύνονταν το θέμα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε τα αντανακλαστικά της Αστυνομίας που αποδείχθηκαν ισχυρά απέναντι στις ευαισθησίες των πολιτών.
Ως ΣΥΡΙΖΑ Χανίων ζητάμε να απαλλαγούν από κάθε κατηγορία οι συλληφθέντες και να σταματήσει κάθε εργασία της εταιρείας μέχρι να αποσαφηνιστεί το ιδιοκτησιακό.


Το γραφείο Τύπου

της Τοπικής Επιτροπής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ

«Έλληνας γεννιέσαι ή γίνεσαι;»

Στα πλαίσια μιας σειράς εκδηλώσεων-συζητήσεων που έχουν ξεκινήσει με πρωτοβουλία του Κοινωνικού Στεκιού – Στεκιού Μεταναστών και αφορούν κυρίως στο μεταναστευτικό ζήτημα, την Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου στις 21:00, στο χώρο του Στεκιού (Χ’’μιχάλη Νταλιάνη 5, Σπλάντζια), θα συζητήσουμε για το έθνος τον εθνικισμό και τον ρατσισμό με εισηγητή τον ιστορικό Παρασκευά Ματάλα.



Με αφορμή το νέο νομοσχέδιο για την πολιτογράφηση των μεταναστών, θέλουμε να ανοίξουμε έναν ουσιαστικότερο προβληματισμό πάνω στις έννοιες του «έθνους» και του «Έλληνα», την ιστορία τους, τις διαμάχες για το νόημά τους και τη χρήση τους, καθώς και πάνω στη φύση του εθνικισμού και του ρατσισμού.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ

Η εφημερίδα «Εποχή» διοργανώνει εκδήλωση για τον Χάουαρντ Ζιν, με προβολή της ταινίας «The people speak», την Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου, στις 8 μ.μ., στο αμφιθέατρο 1 της Νομικής σχολής Αθηνών. Η ταινία προβάλλεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με ελληνικούς υπότιτλους, και βασίζεται στο βιβλίο του Ζιν «Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών». Έχει γυριστεί σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ, με τη συμμετοχή του ίδιου του Ζιν και γνωστών αμερικανών καλλιτεχνών, που διαβάζουν αποσπάσματα.
Στην εκδήλωση θα μιλήσουν ο Σεραφείμ Σεφεριάδης και ο Θωμάς Τσαλαπάτης.


***

Στις 27 του Γενάρη, Χάουαρντ Ζιν ένας από τους σημαντικότερους ιστορικούς και ανθρώπους της αριστεράς, έφυγε από τη ζωή. Το έργο του θα συνεχίσει όμως να αντηχεί, σαν ηχώ που δεν σβήνει.
Η διάδοση των ιδεών ήταν πάντα ένα βασικό θέμα στο έργο του Ζιν, το οποίο καθόρισε όχι μόνο την προσωπική του στάση αλλά και τον τρόπο γραφής του. Γραμμένα σε γλώσσα απλή, τα δύο βασικά έργα του, η «Ιστορία του λαού των Ηνωμένων πολιτειών» και οι «Φωνές από την ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών» γράφτηκαν κυρίως για να κάνουν γνωστή στον ευρύτερο κόσμο την αλήθεια του κομματιού εκείνου που περίσσευε από την επίσημη ιστορία, τη αλήθεια των ινδιάνων, τη αλήθεια των σκλάβων, την αλήθεια των κοινωνικών επαναστατών.

Η φιλοσοφία του ντοκιμαντέρ κινείται ακριβώς σε αυτά τα πλαίσια διάδοσης. «Έγινα ιστορικός για να αλλάξω τον κόσμο» είναι η φράση που συνοψίζει καλύτερα την κοσμοαντίληψη του Ζιν. Η ιστορία του, είναι η ιστορία που δεν διδάσκει απλώς γεγονότα, αλλά τις αιτίες των πραγμάτων, τη ρευστότητα της κατεστημένης πραγματικότητας, το σχετικό των θεσμών και τελικά την ανυπακοή στην αυθαιρεσία και το παράλογο των ισχυρών. Μια ιστορία που πρέπει να γίνει όσο το δυνατό πιο γνωστή ώστε να λειτουργήσει.
Το «The people speak» (Ο λαός μιλά) υπόσχεται ότι θα κάνει το έργο του μεγάλου ιστορικού να επικοινωνήσει με μεγαλύτερα ακροατήρια. Tο εγχείρημα έγινε με πρωτοβουλία του ηθοποιού Ματ Ντέιμον, ο οποίος ανέλαβε και την παραγωγή της ταινίας. Mια σειρά από τους πιο γνωστούς ηθοποιούς της Αμερικής, όπως ο Viggo Mortensen, ο Sean Penn, η Rosario Dawson, ο Don Cheadle και η Marisa Tomei, διαβάζουν γράμματα και κείμενα από αμερικάνους που ενεπλάκησαν στα ιστορικά γεγονότα, αναπαριστώντας την πραγματικότητα μέσα από καθημερινές φωνές, φωνές απλών πολιτών.

Στις διαλέξεις του στην Αθήνα πριν από μερικούς μήνες, ο Ζιν έλεγε: «Τίποτα δεν άλλαξε με μεμονωμένες πράξεις ηρώων αλλά με μικρές πράξεις απλών ανθρώπων που αθροίστηκαν». Είναι οι απλοί αυτοί άνθρωποι που έρχονται τώρα στο ιστορικό προσκήνιο και πρωταγωνιστούν ενσαρκωμένοι από τους ηθοποιούς. Στις δραματοποιημένες αναγνώσεις, προστίθενται και ζωντανές εκτελέσεις τραγουδιών σχετικά με τα γεγονότα, από τους Bob Dylan, Bruce Springsteen και Eddie Vedder.

Ένας νέος χώρος γεννιέται

Mε αποκριάτικο πάρτι ξεκινάει τις δραστηριότητές του ο «Χώρος Διαλόγου και Δημιουργίας Καμπάνη 2». Το Σάββατο 13 Φεβρουαρίου, στις 8 μ.μ., ντυθείτε «σύμφωνο σταθερότητας» και ελάτε να εγκαινιάσουμε το νέο χώρο πολιτισμού με κέφι, μουσική, δρώμενα και ποτό.

Στην οδό Καμπάνη 2 (στον πεζόδρομο της οδού Αγίου Μελετίου 102, στην πλατεία Αμερικής) ενεργοί, δημοκρατικοί πολίτες, αποφασίσαμε να διαθέσουμε με δημιουργικό τρόπο τον ελεύθερο χρόνο μας και να συνεργαστούμε για τη λειτουργία ενός πολιτισμικού χώρου λόγου, διαλόγου και δημιουργίας.
Η πρωτοβουλία είναι ανοιχτή σε όλους (άτομα, ομάδες και πρωτοβουλίες πολιτών). Ο «Χώρος Διαλόγου και Δημιουργίας Καμπάνη 2» λειτουργεί δημοκρατικά και οι αποφάσεις, για τις εκδηλώσεις και το πρόγραμμά του, παίρνονται συναινετικά, με τη λογική της άμεσης δημοκρατίας.
Δεν υπάρχουν αρχηγοί και δημόσια εκπροσώπηση. Μια ολιγομελής ομάδα, ανακλητή και ανοιχτή σε όλους αναλαμβάνει το συντονισμό και την ειδοποίηση για τις εκδηλώσεις και την υλοποίηση των προγραμμάτων του κάθε μήνα.
Σκοπός τους είναι η απόλαυση που παίρνουν από τη φιλική επικοινωνία, τον εποικοδομητικό διάλογο και την πετυχημένη καλλιτεχνική δημιουργία.
Φιλοδοξούμε, ο χώρος της «Καμπάνη 2» να συνενώσει άτομα και ομάδες της σκέψης και της δημιουργίας έξω από τα κυκλώματα της αγοράς. Να βρίσκουμε νέους δημιουργικούς τρόπους χρήσης του ελεύθερου χρόνου. Να παρεμβαίνουμε και να βρίσκουμε διεξόδους εκεί όπου ορθώνονται αδιέξοδα.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων φιλοδοξούμε να περιλαμβάνει όλες τις μορφές της τέχνης (μουσική, χορό, θέατρο, κινηματογράφο, λογοτεχνία, εικαστικά...) και ποικίλη θεματική συζητήσεων για επίκαιρα και διαχρονικά κοινωνικά προβλήματα. Η λίστα είναι ανοιχτή.
Η λειτουργία μας επιθυμούμε να είναι ευέλικτη και συμμετοχική. Όλοι οι φίλοι του χώρου καλούνται να συμμετέχουν με ιδέες και την έμπρακτη βοήθεια για την πραγματοποίησή τους.
Κάθε Δευτέρα ο χώρος θα είναι ανοιχτός, από νωρίς το απόγευμα, για επικοινωνία και συντονισμό των δράσεων. Μετά τις 8 μ.μ. θα έχουμε κάθε φορά προγραμματισμένη εκδήλωση/συζήτηση.
Aναλυτικό πρόγραμμα για τις επόμενες εκδηλώσεις θα δοθεί τις προσεχείς ημέρες.


Για τη Συντονιστική Επιτροπή: Περικλής Αντωνίου, Μαρία Κατεργάρη, Δημήτρης Δημόπουλος, Ελένη Δημοπούλου, Μιχάλης Μεσσήνης, Ευθύμης Παπαδημητρίου, Μαρώ Τριανταφύλλου, Μαρίνα Παπαδημητρίου, Δημήτρης Σκλάβος. e_mail επικοινωνίας : pezodromoskampani2@gmail.com

Δεν είμαστε παρά στην αρχή

Για το έκτακτο Συνέδριο του ΣΥΝ, έχω δύο απόψεις, που δεν ξέρω ποια είναι σωστή. Η πρώτη είναι: Όταν ένα κόμμα έχει προβλήματα, είτε τα λύνει με εκκαθαρίσεις, διασπάσεις, αποχωρήσεις, κ.λπ. είτε καταφεύγει σε συνέδριο. Δεν είναι σίγουρο πως αυτό το ανώτατο όργανο ενός κόμματος, είναι πανάκεια «δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία». Μπορεί εκεί να γίνουν μεγαλύτερες ίντριγκες από ό,τι στην κανονική λειτουργία του κόμματος. Αλλά θεωρητικά τα προβλήματα πρέπει να λύνονται συλλογικά.

Και από αυτήν την άποψη βρίσκω πως είναι σωστή η απόφαση να γίνει συνέδριο και από αυτήν εδώ τη στήλη να ευχηθούμε κάθε δυνατή επιτυχία. Η δεύτερη άποψη είναι πως αναγκαστικά ο ΣΥΝ θα δώσει όλη του την ενέργεια γι’ αυτό το Συνέδριο, πράγμα που δεν του αφήνει περιθώριο για πολλά πράγματα. Και αυτό θα έχει σίγουρα επιπτώσεις στον ΣΥΡΙΖΑ, που θα έχει τη μεγαλύτερη του συνιστώσα αδρανή και με βέτο, και να παραπέμπει στις αποφάσεις που θα παρθούν στο Συνέδριο. Και θα προτιμούσα τα προβλήματα του ΣΥΝ να λύνονταν μέσα από τις ομαλές του διαδικασίες. Και, όταν έχεις δύο απόψεις και δεν ξέρεις ποια είναι η σωστή, ή καταλήγεις στο λευκό ή στην αποχή.
Σε αυτήν τη φάση έχουμε και τη δυνατότητα επανεμφάνισης του Αλαβάνου. Με τέσσερις δημόσιες τοποθετήσεις (ΣΕΦ, Ιός Κυριακής, ΕΣΗΕΑ, και Θέατρο ΑΛΦΑ) που κινήθηκαν όλες στον ίδιο άξονα. Έχουμε μια σαφή αριστερή-αντικαπιταλιστική τοποθέτηση, θα έλεγα όχι ιδιαίτερα ριζοσπαστική ούτε ιδιαίτερα καινοτόμα, αλλά καθαρόαιμη «συριζική» που εκφράζει το «λαό του ΣΥΡΙΖΑ» και δεν απέχει από τα συμφωνηθέντα «15 σημεία - Άμεσοι στόχοι πάλης του ΣΥΡΙΖΑ» και που νομίζω, όταν αυτές οι παρεμβάσεις αποκρυσταλλωθούν σε πολιτικό συλλογικό κείμενο, δεν θα έχουμε δυσκολίες να βρεθούμε όλοι, πλην «Λακαιδεμονίων». Δηλαδή των Ανανεωτικών, που θα πρέπει εγκαίρως να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους. Αν θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ, να τον υποστηρίξουν. Αν δεν τον θέλουν, η στοιχειώδης εντιμότητα απαιτεί να πάψουν να τον εκπροσωπούν, να βρουν τη δική τους πολιτική έκφραση και να πάψουν να μιλούν στο όνομα άλλων.
Αλλά, όπως και να έχει η κατάσταση, με τίποτα δεν πρέπει να σταματήσουν οι διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ και δεν πρέπει να χαθεί ούτε στιγμή. Το κοινωνικό «τσουνάμι» είναι προ των πυλών και μπορεί να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή. Και για να πούμε μια πικρή αλήθεια. Όλες οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ έχουν τις βαθιές τους ρίζες σε κάποιο «μπολσεβικισμό», όσο και αν αυτός προϊόντος του χρόνου γίνηκε χίλια κομμάτια. Ανάλογη είναι και η πολιτική τους κουλτούρα και όλες τους βρέθηκαν καθηλωμένες μετά τη μεταπολίτευση, όσο και να κατάφεραν θαυμαστά πράγματα στο μέτρο του δυνατού. Η υπέρβαση έγινε με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτό που είναι το καινούργιο μετά τη μεταπολίτευση, είναι ο αναρχισμός, έννοια που δύσκολα μπορεί να αποσαφηνίσει κάποιος, από την άποψη της ποικιλίας των απόψεων αλλά και από τις διαφορετικές μορφές δράσης. Εντούτοις, όσα περίεργα, αυθόρμητα, ανεξέλεγκτα πράγματα έγιναν μετά τη μεταπολίτευση, θα έλεγα πως είχαν μια αναρχική «πατέντα» και όχι μια μπολσεβίκικη. Ο αναρχισμός των Προυντόν, Μπακούνιν, Κροπότκιν ή άλλων έχει βαθύτατες φιλοσοφικές και πολιτικές σκέψεις που ουδέποτε αξιοποιήθηκαν από τους μαρξιστές (σε αυτό θα επανέλθουμε).
Η αριστερά του 21ου αιώνα πρέπει να αφομοιώσει όλη την ιστορία της, να διαμορφώσει τη δική της πρωτότυπη σκέψη και αυτός ο βαρύς κλήρος πέφτει στον ΣΥΡΙΖΑ, που θα πρέπει να τον δούμε ως αρχή ενός ευρύτερους κινήματος και όχι σαν μια συμφωνία «κυρίων».


Του
Περικλή Κοροβέση

Την Τετάρτη 10 Φλεβάρη η απεργία στο δημόσιο Ελλάδα, Ιταλία,Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία. Μεγάλη καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ κατά των μέτρων

Όλα πρέπει να αλλάξουν για να μείνουν όλα ίδια. Αυτό ακριβώς κάνουν οι υπεύθυνοι της, άνευ προηγουμένου, κρίσης που συντρίβει όλον ανεξαιρέτως τον κόσμο. Οι ίδιοι που καταδίκασαν το δυτικό πολιτικό και οικονομικό σύστημα σε βαθιά οικονομική κρίση, οι ίδιοι που έφτιαξαν τα Μάαστριχ και τις Λισαβόνες, οι ίδιοι οίκοι αξιολόγησης που φέρουν σημαντικό μερίδιο για την κρίση (έδιναν θετικές αξιολογήσεις σε τοξικά προϊόντα), όλοι αυτοί οι «αρχιτέκτονες της συντριβής» προσπαθούν να παλινορθώσουν το σύστημα. Προσπαθούν να εγκαταστήσουν και πάλι τους ίδιους μηχανισμούς εξουσίας και ελέγχου, ρίχνοντας σε ακόμη μεγαλύτερη εξαθλίωση όσους δεν έφταιξαν σε τίποτα -μισθωτούς, συνταξιούχους, μεροκαματιάρηδες.
Τα διαδοχικά χτυπήματα προς Ιρλανδία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία και ευρώ -το σύνολο των χωρών της ευρωζώνης, τελικά-, δεν μπορούν να αποκρουστούν ούτε με «ανόθευτο και ελεύθερο ανταγωνισμό», ούτε με διαπιστευτήρια λιτότητας στην Κομισιόν (ίδια περίπου μετρά παρουσίασαν Θαπατέρο, Σόκρατες και Παπανδρέου...), ούτε με διαχείριση του ευρώ από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Όλα αυτά είναι που έφεραν την εξάρτηση των κρατών από αγορές και τράπεζες. Όλα αυτά που προσπαθούν να επιβάλλουν οι «συντηρητές του συστήματος» είναι που οδηγούν σε ακόμα πιο μεγάλη ύφεση. Και, παράλληλα, θα κληθούν σύντομα να αντιμετωπίσουν τους εκατομμύρια ανέργους και, κυρίως, το χάσιμο ενός μεγάλου κομματιού της παραγωγικής βάσης που θα καλύψουν οι αναδυόμενες αγορές (Κίνα, Κορέα, Ινδία, Βραζιλία κ.λπ.).
Είναι, πλέον, αναγκαίο να ξεφύγουμε από το Σύμφωνο Σταθερότητας, που οδηγεί σε πλήρη αποδιοργάνωση του κοινωνικού ιστού. Να περάσουμε σε ένα αριστερό new deal που θα αφορά μια κοινωνική Ευρώπη. Που θα υποχρεώσει την ΕΚΤ να αγοράσει μέρος του χρέους των χωρών της ευρωζώνης (μέσω ευρωομολόγου), να επεξεργαστεί, συνολικά, ένα νέο σχέδιο κοινωνικής ασφάλισης και φορολογίας, ενώ θα θέτει και την ιδέα ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.
«Είμαστε όλοι Έλληνες;» ρωτούσε τις προάλλες η «Le Monde». Και η απάντηση, για τα μεγαλύτερα κομμάτια των κοινωνιών όλης της Ευρωπής, είναι σίγουρα «ναι». Είμαστε όλοι Έλληνες μια και τα μέτρα λιτότητας -που ήδη έχουν ανακοινωθεί και αυτά που θα ακολουθήσουν- θα πλήξουν με την ίδια σφοδρότητα όλους τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους μικρούς επαγγελματίες, όπου και αν ζουν.
Αυτό είναι σήμερα το καθήκον της αριστεράς στην Ευρώπη. Να μπορέσει να κινητοποιήσει, πανευρωπαϊκά, μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού και να προσπαθήσει να ξεπεράσει το έλλειμμα των εναλλακτικών και αξιόπιστων προτάσεων από μέρους της. Και -στην Ελλάδα- να αποκαλύπτει, συνεχώς, την ευκολία και άνεση με την οποία το ΠαΣοΚ (και το κάθε ΠαΣοΚ) έκανε στροφή 180 μοιρών αψηφώντας τις παλιές του διακηρύξεις. Γεγονός που (προσωρινά) βοηθά το σύστημα να μην αποσταθεροποιείται, ενώ, παράλληλα, μπλοκάρει τη ριζοσπαστικοποίηση της κοινής γνώμης. Το φορολογικό νομοσχέδιο, βέβαια, που κατατίθεται μέσα στη βδομάδα και θα ανακοινώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, πιθανόν να αναγκάσει (και) κυβερνητικά στελέχη να εκφράσουν δημόσια αυτό που ψιθυρίζουν μεταξύ τους. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις, πάντως, που ξεκινούν -την Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου έχει εξαγγείλει 24ωρη απεργία η ΑΔΕΔΥ και ακολουθεί στις 24/2 η ΓΣΕΕ- είναι ένα από τα μεγάλα στοιχήματα της αριστεράς που πρέπει να κερδηθούν. Εν τω μεταξύ, από αύριο ξεκινά μεγάλη καμπάνια ο ΣΥΡΙΖΑ, που θα κορυφωθεί στις 18 Φεβρουαρίου, με μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα.